خبرگزاری مهر، گروه استان ها: جنگ است. برای برخی جنگ تنها در لا به لای اخبار و مطالب کانال های مجازی می گذرد، برای عده ای که در استان های درگیر جنگ هستند، آوار شدن موشک ها و برای خانواده نظامیان و نیروهای مسلح با دلتنگی و دوری از عزیز معنا می شود.
اما سخت تر از همه که در واقع بزرگترین ایثار برای وطن معنا می شود، از دست دادن پدر و همسر در میانه نبرد است.
هر چند شهادت برای آن انسان جان برکف شیرین و به دست آوردن حیات حقیقی ابدی است ولی برای بازماندگان روزهای بعد از او به آسانی نمی گذرد.
در دوران جنگ تحمیلی سوم یا همان جنگ رمضان از اهالی خراسان جنوبی عزیزان زیادی در راه مبارزه با دشمن متجاوز جان خود را از دست دادند ولی محل شهادت آنان در استان های درگیر جنگ بوده است.
اما در این میان یک پاسدار وطن در دوران جنگ در خود خراسان جنوبی و بیرجند بر اثر پرتابه های دشمن آسمانی شد. از شهید علیرضا اورادی سخن می گوییم.
چند نفر از اهالی رسانه به دیدار خانواده این شهید رفتیم و پای صحبت و خاطرات همسر ایشان نشستیم. خانم معصومه طحانی از روزهای با هم بودنشان برایمان گفت.
وی بر این باور بود که نه همسر که رفیق و دوست همیشگی خود را از دست داده است.
با هم زندگی را پیش می بردیم
همسر شهید اورادی اظهار کرد: از همان ابتدای زندگی با هم دوست بودیم و در همه کارها کنار هم بودیم و تقریباً همه کارها را با هم انجام میدادیم.
وی ادامه داد: اوایل زندگی شرایط مالیمان سختتر بود و دستمان تنگتر بود، اما با همان شرایط، زندگی خوبی داشتیم.
طحانی با اشاره به اینکه برایمان همین در کنار هم بودن خیلی اهمیت داشت، گفت: شهید اورادی ابتدای زندگی مان هنوز عضو سپاه نبودند و در بسیج خدمت کرده و فعالیت داشتند.
همسر شهید اورادی ادامه داد: همسرم موقع شهادت ده سال از استخدامشان در سپاه می گذشت.
وی با اشاره به اینکه شهید بهعنوان راننده وارد مجموعه سپاه شدند، بیان کرد: یک روز صحبت از این شد که اگر کسی گواهینامه پایه یک داشته باشد، میتواند بهعنوان راننده وارد سپاه شود و ایشان هم گفتند که این گواهینامه را دارند و بعد از آن، مراحل کارشان را انجام دادند و حدود سال ۱۳۹۳ وارد سپاه شدند.
آن روز تلخ
طحانی از روز …
