با منطق مذاکره می‌کنیم و در برابر زور می‌ایستیم

روزنامه اطلاعات نوشت: آمریکا و اسرائیل، پس از جنگ دوم جهانی منازعات خونین و بی‌رحمانه در پنج قاره به راه انداخته و شرح کشتارها و تخریب این کشورها در جهان، فصل دردناکی از تاریخ است. به ویژه رژیم صهیونیستی (و حکومت راسیستی و فاشیستی) اسرائیل که یک روزِ خوش و آرام برای خاورمیانه در خاطر مردم باقی نگذاشته و جز وحشت و ترور و جاسوسی و نفوذِ ویروس وار و ارعاب و تخریب و کشتار و تهدید و اختلاف افکنی و تحقیر همسایگان فلسطینی و عربی، آرمانی نداشته و اهدافش را با پلیدترین وسیله‌ها توجیه و متحقق کرده و می‌کند. ما نیز اکنون و سالهاست هدف مستقیم و غیر مستقیم این رژیم منحوس بوده و اینک چشم در چشم ابلیس، رویاروی این دشمنان قرار گرفته‌ایم. 

در جنگهای مستقیم ۱۲ و ۴۰ روزه، رژیم صهیون کوشید با بهره‌گیری از ساز و برگ ارتش ایالات متحده و همراه کردن رئیس جمهور آمریکا، ایران را از سران اصلی حکومت و فرماندهان و تصمیم سازان ارشد تهی کند و با شورش داخلی و جنگ مسلحانه قومی و مزدوری، ایران را برای همیشه در تاریکی و تجزیه، تباه و تضعیف سازد. اما چنان پاسخ دندان شکن از قوای مسلح و ملت سلحشور و دولت ملی و خدمتگزار گرفت که عقب نشست تا راه دیگر را برگزیند. 

آن راه دیگر، تضعیف حداکثری اقتصاد و پول ملی و انزوای میهن و از طریق آن، فقر فراگیر و عادی سازی فلاکت و بدبختی در کشور بزرگ و قدرتمند ایران است. توطئه دشمن برای پیوست فقر و نکبت، اکنون جایگزین بمب و گلوله و موشک شده است و این نبرد اهداف بیشتر و صدماتی سهمگین برجای خواهد نهاد که اگر نتوانیم مقابله کنیم، تلفات آن برای چند نسل غیر قابل جبران خواهد بود.

بیان این مقدمات لازم بود تا اهمیت مقاومت در سطح ملی و دفع شعارهای فرقه‌ای و تفرقه را دوباره گوشزد کنم. باید تمام اقشار مردم، خود را برای انواع مقاومت و نبرد سخت آماده کنند. مردم همه باید صدایی داشته باشند و درد دلها و مشکلات و سخنشان در «همین سرزمین» شنیده شود، نه در بنگاهها و رسانه‌های مزدور و بیگانه. امروز صدای رئیس جمهور هم گاهی با اما و اگر، از دستگاه صداوسیما که قاعدتاً باید ملی باشد، پخش می‌شود. چه رسد به صدای بی صدایان و فریاد خاموشان و آه دردمندان! ولی خوشبختانه امیدهای بسیار ایجاد شده است که این منش ناپالوده و اکثریت گریز، دیگر شود و فرهنگ و سیاست و هنر و دولت و ملت، از امکانات حقیقی و حقوقی خود در این رسانه بزرگ بهره گیرند.

آمریکا در پی بهانه جویی و تنشهای خلیج‌فارس، نتوانست تنگه هرمز را تحت سلطه نیروهای نظامی درآورد و ترامپ یک پیروزی هالیوودی به مردم آمریکا و متحدان منطقه ای ارائه کند. پس محاصره سابق دریایی را به تحریم‌های اسبق الحاق و جوانب تازه و بی‌سابقه‌ای به آن افزود تا ایران را از هر منبع مالی و نفتی و نظامی و مواد اولیه تهی سازد. شرایط سخت دو سال گذشته، پس از هفت اکتبر، هیچ گاه همچون امروز حساس نبوده است. دولت به شکل اعجاب انگیزی تا امروز مشکلات جامعه و اقتصاد را در جنگ و بحران مدیریت کرده و اقتصاد کشور را نجات داده است. 

اما معیشت مردم فقط غذا خوردن نیست که برخی می‌گویند با یک لقمه نان و پابرهنه می‌جنگیم! ملت اگر بی‌رمق و فروپاشیده باشد، هیچ نیاز به دشمن ندارد. اولین شرط سنگربندی در خط اول جنگ، ساختن عقبه و دپوی تجهیزات و امکانات و اطمینان از امنیت زندگی و سلامت مردم است. حتی تهیه تسلیحات و تجهیز قوای جنگی هم در غیاب این امر ممکن نیست.

بنابراین، سخنان اخیر مسعود پزشکیان و محمدباقر قالیباف را باید هشداری مهم دانست و راهی برای برونرفت از دام آمریکا و مستعمراتش جستجو کرد. ما اهرمهای مهمی در اختیار داریم که در وقت مقتضی باید از آن استفاده کنیم؛ بهره‌گیری زودتر یا دیرتر از این اهرمها، شاید گشایشی هم در ظاهر و تبلیغات داشته باشد اما در حقیقت زیانبار خواهد بود.

متأسفانه، جماعتی در ایران هستند که بدون ارائه هیچ راه حلی، مدام بر طبل جنگ می‌کوبند و دولت و هرکسی را که از تفاهم و دیپلماسی سخن بگوید خائن خطاب می‌کنند. اینها باید پیوست جایگزین و اهداف و برنامه‌های خود را روشن بگویند و منتشر کنند. اگر هدفشان تضعیف یا سقوط دولت پزشکیان است، بدانند این دولت مستحضر به تایید رهبر انقلاب و نظام و برکشیده اکثریت مردم است. خیالات را کنار بگذارند، دولتهای کودتایی در ایران مستعجل و دست پرورده خارجی بوده اند. باید همه یکدل باشیم تا از این گذرگاه دشوار تاریخی عبور کنیم.

ظاهراً شرایط به گونه‌ای است که نه می‌توانیم وارد جنگ شویم و نه امکان توافق و مذاکره هست و نه ادامه وضع کنونی به مصلحت ملک و ملت است. ترامپ مطابق قانون دوسال و نیم دیگر در کاخ سفید خواهد بود و عاقلانه نیست که این وضع را به امید پایان زودهنگام دوره او ادامه دهیم. تضمینی هم نیست که بعد از او فرد معقولتری بر سر کار آید. پس باید ضمن موضع سرسختانه و حفظ برتری نظامی و ژئوپولیتیک، سیاستگران باتجربه و واسطه‌هایی بزرگ مانند چین را برای گفتگویی قدرتمندانه به میدان آوریم. 

مسائلی مانند بحران سوخت و فرو ریختن ارزش پول ملی، انفجار قیمتها و کمبود دارو و امثال آن می‌تواند دولت، حکومت و نیروهای انتظامی و بسیج را خدای ناکرده در برابر یک جامعه ناهنجار و ورشکسته و چندقطبی قرار دهد. از این توطئه و وضعیتی که یک بار به صورتی متفاوت و دیگرسان در دیماه سال قبل رخ داد حتماً می‌باید و می‌توان اجتناب کرد. تأثیر حاملهای انرژی بر قیمت‌ها چنان حساس و سریع است که افزایش چشمگیر قیمت یا کمبود قابل توجه در بازار، مثل افروختن آتش در شهرهاست. مدیریت ظریف و گفتگوی بسیار و صادقانه با مردم را می‌طلبد که آن هم از طریق سیما و صدا با شیوه مدیریت کنونی دشوار است. با این حال کارشناسان، وزرا و دلسوزان و رسانه‌های دیگر نا امید نشوند و تا جایی که ممکن است در مشورت دادن به دولت و راهگشایی تشریک مساعی کنند. 

اولویت در حال حاضر باید این باشد که از آشفتگی و اختلاف در تصمیم‌گیری یا عدم انسجام پرهیز شود. یکپارچگی لازم برای مواجهه با وضعیت موجود، امری حیاتی است. هشدار می‌دهم در زمانی که دشمن می‌کوشد کشور و ملت را محاصره و منزوی کند، کسانی دیگر نکوشند با اوهام عجیب و طرح‌های غریب، مردم و استادان و دانشمندان و خبرنگاران و سیاستگران و رسانه‌ها را نیز از داخل منزوی و محاصره کنند. نمی‌توان با دستهای بسته به جنگ شمشیر آخته رفت. دولت و ملت، ارتش و سپاه، همه باید از شعارهای بیهوده حذر کنند و مصلحت را قربانی فریب تندروها و افراد بی‌مسئولیت یا فرصت‌طلب نسازند. ولو اینکه سنگ بخورند و ناسزا بشنوند. سرور و پیامبر ما نیز از جاهلان در یثرب سنگ خورد و سخنهای بی‌پروا شنید. ما که غبار خاکش هم نیستیم. برای صلح واقعی و مصلحت ملک و ملت هراس به خود راه ندهید. همچون آن دُردانه خداوند باشید. 

هادی اعلمی فریمان، کارشناس مسائل بین‌الملل درباره ارزیابی اش از تشدید فشارهای اقتصادی و محاصره توسط آمریکا گفت:  محاسبات پنتاگون از قبل هم این بود که اگر حملات هوایی مستمری را انجام بدهند، در نهایت ناچارند پشتیبانی زمینی هم داشته باشند. جغرافیای کشور ایران اصلاً اجازه چنین کاری را نمی‌دهد چون به هر حال سرزمین وسیعی است و اینکه بخواهند این کار را از طریق زمین انجام دهند، یک ریسک بزرگ است، چون  با محدوده کوچکی مواجه نیستند. جغرافیای ایران اجازه پشتیبانی زمینی آمریکا را نمی‌دهد

وی ادامه داد: به خاطر همین ریسک، من فکر می‌کنم آمریکایی‌ها به این نتیجه رسیدند که استراتژی اولیه‌شان مبنی بر حملات مکرر نظامی را به فشار اقتصادی گسترده تغییر بدهند و  چیزی که خودشان اذعان می‌کنند، یعنی یک نوع خفگی اقتصادی است. فکر می کنم این استراتژی‌ای که انتخاب کرده‌اند، خیلی کارآمدتر خواهد بود، چون در حال حاضر هم اظهارنظرهایی که ما از دولت دریافت می‌کنیم، این است که فروش نفت کاهش پیدا کرده و ما در عرصه واردات و صادرات دچار مشکل شده‌ایم، چراکه به نوعی در محاصره هستیم. آن بحثی که تحت عنوان تحریم گسترده مطرح می‌کنند، به واقع یک نوع محاصره تمام‌قد اقتصادی در همه حوزه‌هاست تا بتوانند جمهوری اسلامی را به تسلیم وادار کنند.

این تحلیل‌گر مسائل بین‌الملل درباره گسترش محاصره اقتصادی از طریق مرزهای زمینی گفت: فکر می‌کنم که  می‌توانند کشورهای پیرامونی را متقاعد کنند تا این کار را انجام دهند، چون ما عملاً در پیرامون خودمان کشورهایی داریم که با آمریکایی‌ها روابط حسنه‌ای دارند. بنابراین این کار را می‌توانند انجام دهند، البته چند کشور هم هستند که ما می‌توانیم با آنها مراوده داشته باشیم. از سوی دیگر موضع چینی‌ها هم وضعیت نامشخصی دارد. از یک طرف مدعی‌اند که زیر بار دستورات آمریکایی‌ها مبنی بر تحریم نیستند، اما از طرف دیگر، به لحاظ روابط اقتصادی وسیعی که با آمریکایی‌ها دارند، ممکن است در نهان این کار را انجام دهند.

اعلمی فریمان تصریح کرد: فکر می‌کنم استراتژی‌ای که بیشتر انتخاب کرده‌اند، این است که یک تحریم همه‌جانبه اقتصادی را اعمال کنند و روی نقاطی دست بگذارند که خیلی حساسیت‌برانگیز است. مثلاً بعضی نقاط واقعاً مشکل‌ساز خواهد بود، مانند بحث بنزین. ما درحال حاضر در بحث بنزین، مقداری تولید داخلی داریم، اما واردات عملاً صفر شده است همچنین از منظر زمینی هم ثابت کردند که می‌توانند تجارت را تا حدودی محدود کنند، چون تحرکاتی را در دریای خزر داشتند و آن نقاط ریلی را قبلاً آزمودند و زدند. بنابراین یک خفگی استراتژیک از منظر اقتصادی را در دستور کار دارند. هدف آمریکا تشکیل ائتلافی گسترده علیه ایران است

وی درباره حملات بازدارنده برای مقابله با فشارهای اقتصادی گفت:  آمریکایی‌ها هدفشان این است که یک ائتلاف گسترده از کشورها را علیه جمهوری اسلامی تشکیل دهند. تا حدودی هم موفق بوده‌اند، چون ما به هر حال کشورهایی را داریم که پشت صحنه عملاً با آنها همکاری می‌کنند و جمهوری اسلامی که قادر نیست منافع آمریکایی‌ها را به طور مستقیم مورد حمله قرار دهد، حالا پایگاه‌های آمریکا در کشورهای ثالث که از خاک آنها به ایران تحرکاتی شود را می‌زنیم، با این عنوان که پایگاه‌ها آنجا قرار دارند. منتها معلوم نیست این موضوع تا چه حد بتواند به آمریکا آسیب بزند، چون یک محاسبه کاملاً نابرابر است. به محض اینکه موشکی از جایی شلیک می‌شود، تجربه قبلی نشان داد که چند برابر به آن مناطق حمله می‌شود و یک آتش فراگیر به وجود می‌آید.

این تحلیل‌گر مسائل بین‌الملل ادامه داد: بنابراین، حمله پیشدستانه بحث‌های نظامی است که کارشناسان نظامی باید درباره آن اظهارنظر کنند  اما قاعدتاً اگر هر جایی را هم بخواهین هدف قرار دهیم، مثلاً مستقیم بالگردها یا ناو هواپیمابر آنها را بزنیم، با یک تهاجم بسیار شدید از طرف آنها مواجه می‌شویم چون به نظر می‌رسد جغرافیای منطقه یک معادله کاملاً نابرابر را ایجاد کرده است. 

آمریکایی‌ها هدفشان این است که یک ائتلاف گسترده از کشورها را علیه جمهوری اسلامی تشکیل دهند به نظر می‌رسد تفاهم ایران و عمان فعلاً مسکوت مانده است

اعلمی فریمان همچنین درباره مذاکرات ایران و عمان درباره تنگه هرمز گفت: اطلاعات مشخص و متقنی در دست نیست که واقعاً در این زمینه به نتیجه رسیده باشیم، چون رسانه‌ها یا حتی اظهارنظرهایی که مقامات می‌کنند، متفاوت است. بخشی می‌گویند مذاکرات عمان هم هفته پیش شکست خورده و بخشی می‌گویند ممکن است مذاکرات دیپلماتیک پشت پرده به نتایجی رسیده باشد. ولی در مجموع، دولت و آقای پزشکیان هم اخیراً اظهار کرده‌اند که ما دنبال مذاکره جدی هستیم و گام‌به‌گام پیش می‌رویم اما چون اطلااعاتی نداریم نمی‌توانیم در این باره اظهار‌نظر کنیم. 

وی گفت: مضاف بر اینکه من فکر می‌کنم ظاهراً تا اینجا به نتیجه نرسیده، چراکه ترامپ تهدید درباره بمباران عمان را مطرح کرد که عمانی‌ها هم مطرح کردند ترامپ دنبال قربانی می‌گردد. بنابراین مجموعه قرائن نشان می‌دهد که این بحث فعلا به نتیجه نرسیده و مسکوت مانده است، چون اگر به نتیجه می‌رسید، لااقل باید اعلام می‌شد و سایر بحث‌ها هم پیش گرفته می‌شد. بحث‌های شکستن محاصره یا اجرای تفاهم‌نامه، همه منوط به این بود که آن تفاهم‌نامه با عمان امضا شود. منتها تا این لحظه، من فکر می‌کنم به نتیجه نرسیده است.

این تحلیل‌گر مسائل بین‌الملل تصریح کرد: مقداری از این بحث‌ها به اراده جمهوری اسلامی بستگی دارد، چون ما الان متن تفاهم‌نامه بسیار مطلوبی را در اختیار داریم که امضا شده و بایستی از طرف جمهوری اسلامی ایران و تا حدودی از طرف آمریکایی‌ها، این موضوع پیش برود و دو طرف بتوانند آن را عملیاتی کنند.

اعلمی فریمان تاکید کرد: حالا لااقل در داخل، این‌گونه که از اظهارنظرها برمی‌آید، در مورد اجرای آن اختلاف نظر وجود دارد. ما بخشی از طیف‌هایی را داریم، چه از اصلاح‌طلبان و چه از اصول‌گراها که مدعی هستند باید با قدرت این موضوع را پیش ببریم. خود دولت هم شدیداً دنبال این است که تفاهم‌نامه را پیش ببرد، منتها بخش‌هایی مخالفت دارند. فکر می‌کنم تا زمانی که یک وحدت رویه‌ای در داخل راجع به تفاهم‌نامه ایجاد نشود، کار به نتیجه نخواهد رسید. بدون شفافیت و مذاکره مستقیم با آمریکا به نتیجه نمی‌رسیم

وی ادامه داد: چون نقل‌قول‌هایی که از رئیس‌جمهور داریم، مبنی بر این است که اگر ما قرار است مقاومت کنیم، باید نتیجه آن را هم بپذیریم. نتیجه آن هم چیزی است که در تورم، گرانی و این‌ موضوعات خود را نشان می‌دهد. بنابراین، این دیگر بستگی دارد به اراده داخلی که در واقع به اجماع نظری برسیم و این موضوع را پیش ببریم.

این تحلیل‌گر مسائل بین‌الملل تصریح کرد: مضاف بر اینکه اساساً من از قبل هم همیشه معتقد بودم که پیشبرد مذاکرات تنها یک راه دارد و آن هم این است که دو کشور به صورت شفاف و مستقیم کنار هم بنشینند، روبه‌روی هم و مسائل و مشکلاتشان را مطرح کنند. در این بحث‌های دیپلماتیک، بالاخره امتیازاتی داده می‌شود و امتیازاتی گرفته می‌شود. تا زمانی که ما با شفافیت پیش نرویم و این بحث‌ها را مستقیم با آمریکایی‌ها حل‌وفصل نکنیم، یا لااقل اراده این را نداشته باشیم که روابط را به شکلی عادی و نرمال کنیم، من بعید می‌دانم که به نتیجه برسد.

شام ایرانی توسط سعید ابوطالب کارگردانی شده. از بازیگرانی که در این سریال خانوادگی و درام به ایفای نقش پرداخته‌اند می‌توان سوسن پرور، آشا محرابی، سوگل طهماسبی و لادن ژاوه وند را نام برد.

در برنامه «شام ایرانی»، سوگل طهماسبی با اشاره به عادت‌های خودش گفت که همیشه خود آشپزی می‌کند و هیچ وقت از بیرون غذا سفارش نمی‌دهد. اما چون خانواده‌اش همیشه به کباب علاقه دارند و این غذا باید حتماً سر سفره‌شان باشد، چندین بار همسرش به طور پنهانی از بیرون کباب سفارش داده است. از سوی دیگر، حدیث میرامینی توضیح داد که او همیشه از بیرون غذا می‌گیرد و پسرش که از آشپزی خودش خسته شده، مدام از او می‌خواهد که یک بار هم با هم آشپزی کنند. یک بار هم به او گفته بود که حداقل تخم‌مرغ بگذار!