کشف نخستین قند در فضای بین ستاره ای!

به گزارش سیتنا، در ادامه، به بررسی سحابی شیر، تصاویر جدید جیمز وب و جزئیات این جرم آسمانی می‌پردازیم.

سحابی شیر چیست؟

سحابی NGC 2392 که به «سحابی شیر» معروف است، یک سحابی سیاره‌نما (Planetary Nebula) است که در فاصله ۵۰۰۰ سال نوری از زمین و در صورت فلکی جوزا (Gemini) قرار دارد. این سحابی زمانی شکل گرفت که ستاره مرکزی آن مرد و لایه‌های بیرونی خود را به فضا پرتاب کرد و یک کوتوله سفید (White Dwarf) از خود به جای گذاشت.

تصاویر جدید جیمز وب

تلسکوپ جیمز وب با دو دوربین خود، NIRCam (دوربین فروسرخ نزدیک) و MIRI (ابزار فروسرخ میانی)، این سحابی را در نور فروسرخ (Infrared) به تصویر کشیده است. این تصاویر جزئیات بی‌نظیری از ساختار سحابی را نشان می‌دهند: چهره شیر: هسته مرکزی (کوتوله سفید) که مانند بینی دکمه‌ای شیر است، با تابش شدید خود، حبابی از گاز یونیزه ایجاد کرده که چهره شیر را شکل می‌دهد. یال شیر: بخش‌های هاله‌مانند اطراف سحابی که مانند یال شیر هستند و از گاز و غبار تشکیل شده‌اند. تافت‌های مو مانند: ساختارهای کوچکی که شبیه تافت‌های مو یا دنباله‌های دنباله‌دار هستند و در واقع توده‌های متراکم غبارند که در برابر تابش ستاره مرکزی مقاومت کرده‌اند.

سرنوشت سحابی شیر

ستاره‌شناسان تخمین می‌زنند که این سحابی در حدود ۱۰,۰۰۰ سال آینده به‌طور کامل در فضا پراکنده شود. اگرچه این مدت در مقیاس کیهانی کوتاه است، اما نشان‌دهنده تغییرات مداوم در این جرم آسمانی است.

اهمیت این کشف برای ستاره‌شناسی

تصاویر جدید تلسکوپ جیمز وب از سحابی شیر، جزئیات بی‌نظیری از ساختار این جرم آسمانی را آشکار کرده است. این تصاویر به ستاره‌شناسان کمک می‌کنند تا فرآیندهای پیچیده مرگ ستارگان و شکل‌گیری سحابی‌های سیاره‌نما را بهتر درک کنند. سحابی شیر با چهره خیره‌کننده خود، یکی از زیباترین جرم‌های آسمانی است که تاکنون به تصویر کشیده شده است.

انتهای پیام

گزارش از حمزه فاتح