به گزارش خبرگزاری مهر، روزنامه آگاه نوشت: ظهر عاشورا، دشمن گمان میکرد با فرود آمدن آخرین شمشیر، ندای «هَلْ مِنْ ناصِرٍ یَنْصُرُنی» نیز برای همیشه خاموش خواهد شد؛ اما خون حسین (ع) بر خاک نماند، در رگهای تاریخ جاری شد. ۴۰ روز بعد، نخستین پاسخ به آن ندا داده شد؛ از جابربن عبدالله انصاری تا کاروان اسیران کربلا. از همان روز، اربعین متولد شد؛ نه بهعنوان یادبود یک حادثه، بلکه بهعنوان آغاز یک جریان. جریانی که پس از قرنها، هر سال میلیونها انسان را از دهها ملت و زبان، بدون اجبار، بدون منفعت مادی و بدون سازماندهی مرسوم، در یک مسیر واحد گرد هم میآورد.
راز اربعین همینجاست؛ اربعین یک راهپیمایی نیست، یک مدرسه است؛ مدرسهای که انسان میسازد. تمدنها پیش از آنکه با شهرها، فناوری و اقتصاد شکل بگیرند، با انسان ساخته میشوند. اگر انسان مسئول، مؤمن و ایثارگر وجود نداشته باشد، پیشرفتهترین تمدنها نیز از درون فرو میریزند. اربعین، هر سال میلیونها انسان را تمرین میدهد تا از «من» عبور کنند و به «ما» برسند؛ از منفعت شخصی به مسئولیت اجتماعی و از تماشاگر تاریخ بودن به سازنده تاریخ شدن. …
