به گزارش خبرگزاری تسنیم از یاسوج، استان کهگیلویه و بویراحمد با توپوگرافی غالباً کوهستانی و پوشش جنگلی متراکم، همواره به عنوان یکی از ریههای تپنده زاگرس و بانک ژنتیکی حیاتوحش ایران شناخته میشود و اما این روزها نغمههای طبیعت در ارتفاعات دنا و خاییز با اما و اگرهای فراوانی روبهرو است.
بررسیهای میدانی در مناطق حفاظتشده استان حاکی از آن است که تغییرات اقلیمی و خشکسالیهای پیاپی، آرایش زیستی گونهها را بر هم زده است و در حالی که بیش از 300 گونه حیاتوحش در پهنهای به وسعت 327 هزار هکتار از مناطق حفاظتشده و آزاد استان از جمله دنا، خاییز، خامی و دیل زیست میکنند، اما سایه شوم خشکسالی دسترسی به منابع آبی را دشوار کرده است.
در این میان، آنچه بیش از قهر طبیعت، حیاتوحش را آزار میدهد، دستاندازیهای انسانی است و کار گذاشتن تلههای زندهگیری در زیستگاههای حساس، حکایت از طمع سودجویانی دارد که چشم به بالهای شاهین و عقاب دوختهاند تا سرمایههای ملی را به ثمن بخس راهی بازارهای خارج از کشور کنند.
محسن پاکباز معاون محیط طبیعی ادارهکل حفاظت محیط زیست کهگیلویه و بویراحمد در گفتوگو با خبرنگار تسنیم، ضمن ابراز نگرانی از وضعیت پرندگان شکاری اظهار داشت: در حال حاضر سه گونه ارزشمند شامل عقاب طلایی، بهله و شاهین در این استان در معرض خطر انقراض قرار دارند.
وی با اشاره به اینکه این پرندگان عمدتاً گونههای مهاجر هستند، تصریح کرد: تغییرات آب و هوایی و خشکسالیهای اخیر از عوامل کلیدی کاهش جمعیت این پرندگان است، اما ما برای مقابله با عامل انسانی، پایش مستمر زیستگاهها و گشتهای نظارتی برای کشف تلههای زندهگیری را به طور جدی در دستور کار قرار دادهایم.
پاکباز به موفقیتهای یگان حفاظت نیز اشاره کرد و افزود: سال گذشته با هوشیاری مأموران، از خروج یک محموله قاچاق عقاب طلایی که قرار بود از مرزهای استان به خارج از کشور ارسال شود، جلوگیری شد.
معاون محیط طبیعی محیط زیست استان با تکیه بر نتایج مطالعات مشترک با دانشگاه یاسوج خاطرنشان کرد: در کنار تهدیدها، خبرهای امیدوارکنندهای نیز داریم تا جایی که برای نخستینبار گونههایی نظیر جغد ماهیخوار و شاهماهی در استان مشاهده شدهاند که نشاندهنده پویایی زیستبوم منطقه است.
استان کهگیلویه و بویراحمد با داشتن مناطقی همچون دنای شرقی، سولک و سیوک، میزبان 52 گونه پستاندار و 27 گونه پرنده بومی و مهاجر است و از پلنگ مغرور زاگرس و خرس قهوهای گرفته تا کل و بز، سنجاب جنگلی و گوزن زرد ایرانی، همگی در این جغرافیا زیست میکنند و بافت 80 درصدی کوهستانی این استان، آن را به دژی مستحکم برای حیاتوحش تبدیل کرده، اما این دژ امروز نیازمند بازنگری در ساختارهای حفاظتی است.
ضروری است اعتبارات صیانت از مناطق حفاظتشده با توجه به وسعت 327 هزار هکتاری استان افزایش یابد و تجهیز یگان حفاظت به تکنولوژیهای نوین پایش شامل پهپاد و دوربینهای حرارتی و همچنین اختصاص ردیف بودجه ویژه برای مقابله با اثرات خشکسالی برای توزیع علوفه و آبرسانی سیار از اولویتهای غیرقابل انکار است و همچنین برخورد قضایی قاطع با قاچاقچیان حیاتوحش باید به گونهای باشد که بازدارندگی لازم را ایجاد کند.
مردم محلی و عشایر غیور، نخستین مرزبانان حیاتوحش هستند و صیانت از این گونهها نه تنها یک وظیفه اخلاقی، بلکه حفظ میراثی است که به گردشگری طبیعی و پایداری بومسازگان منطقه کمک میکند و گزارش به موقع هرگونه تحرک مشکوک یا مشاهده تلههای زنده گیری به سامانه 1540، میتواند جان یک عقاب یا شاهین را از اسارت نجات دهد.
حفاظت از ذخیرهگاه زیستکره دنا و سایر مناطق تحت مدیریت، فراتر از یک وظیفه سازمانی، یک مسئولیت ملی است و اگر امروز برای نجات عقاب طلایی و شاهین از چنگال خشکسالی و قاچاق اقدام نشود، فردا تنها تصویری از این شکوه بر صخرههای زاگرس باقی خواهد ماند و تعامل سهجانبه میان دانشگاه، محیط زیست و مردم، تنها راه عبور از بحران فعلی انقراض است.
انتهای پیام/
