فرهنگی
به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، پزشکی همیشه برای ما به عنوان یک شغل نان و آب دار شناخته میشود؛ شغلی شریف که گره از کار خلق باز میکند و در عین حال، آینده فرد را تضمین.
این تصویری است که در ذهن اغلب ما درباره پزشکی نقش بسته است. با این حال، کمتر کسی از ما میداند که برای هر فرد اتمام تحصیل در این رشته و پا گذاشتن به میدان طبابت، چقدر تمام میشود و چه رنجهایی را باید متحمل شد. عموماً نمیدانیم که این شغل پر زرق و برق، چه چالشهایی دارد. جنگ چهره زنانه هم دارد
کتاب «مورتالیته و جیغ سیاه» از معدود آثاری است که تلاش دارد برخی از جنبههای این شغل شریف را به مخاطب معرفی کند. زویا طاوسیان در این اثر از تجربیات خود در دورهای گفته که به عنوان رزیدنت زنان در یکی از بیمارستانهای شهرستانها مشغول به کار میشود.
نویسنده از همان روایتهای نخست، تصویر ذهنی ما را مخدوش و با واقعیتی تکاندهنده مواجه میکند؛ واقعیتی که در آن رزیدنتها، به ویژه آنها که سال پایینی محسوب میشوند، حتی فرصتی برای خوردن غذا و یا اندکی استراحت ندارند.
طاوسیان در روایتهای خود به جنبههای مختلف از زندگی یک رزیدنت را در بیمارستان، در مواجهه با همکاران، کادر درمان و بیماران میپردازد. او از «دورهای سنگین و پرتنش» میگوید که در آن حتی شنیدن خبر بارداری همکارش، نه یک خبر خوش که دستاویزی برای چالش و تنشی جدید در بیمارستان میشود.
خواندن این کتاب و تجربیات طاوسیان اگرچه برای مخاطب عام میتواند جذاب باشد، اما به نظر میرسد برای مسئولین و جامعه پزشکی …
