اجتماعی
به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، جنگ امروز دیگر فقط میدان تانک و جنگنده نیست؛ نبرد در لایههای پنهان دادهها، الگوریتمها و زیرساختهای ابری رقم میخورد. آنچه در روزهای اخیر و همزمان با تجاوز نظامی آمریکا به ایران و بسته شدن تنگه هرمز توسط نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران مشاهده شد، بیش از هر چیز نشاندهنده تغییر ماهیت جنگ از تقابل فیزیکی به «جنگ شبکهای و اطلاعاتی» است.
آمریکا که این بار با حمله به زیرساختهای مخابراتی و فناوری اطلاعات ایران، از دکلهای ارتباطی تا مراکز داده، عملاً جنگ سایبری‑فیزیکی را کلید زد، پاسخی سختتر از سوی ایران دریافت کرد. نیروهای مسلح ایران با عملیات «نصر 2»، نشان دادند که معماری فرماندهی و کنترل دشمن دیگر در پادگانهای سنتی خلاصه نمیشود، بلکه به شبکهای از مراکز داده تجاری، ایستگاههای ماهوارهای و سرورهای ابری غولهای فناوری گره خورده است.
بررسی میدانی و اسنادی نشان میدهد که آمریکا در منطقه غرب آسیا، به ویژه در چهار کشور بحرین، کویت، امارات و اردن، زیرساختهای ارتباطی و پردازشی خود را بر دوش شرکتهای بزرگی مانند آمازون، مایکروسافت و اوراکل نهاده است. این مراکز که با نام «مناطق ابری» شناخته میشوند، عملاً مغز متفکر سنتکام (فرماندهی مرکزی آمریکا) هستند و پردازش دادههای جنگی، ارتباطات امن و هدایت عملیاتهای هوایی و دریایی را بر عهده دارند.
نکته مهم آنکه همین وابستگی به زیرساختهای تجاری که به اصطلاح «کاربرد دوگانه» (غیرنظامی و نظامی) دارند، پاشنه آشیل جدیدی برای پنتاگون ایجاد کرده است. تجربه عملیاتهای اخیر ایران نشان داد که با هدفگیری دقیق همین گرههای کلیدی، میتوان شبکه ارتباطی دشمن را مختل، چشمهای الکترونیکی سنتکام را کور و حلقه تصمیمگیری آن را با اختلال مواجه کرد. این همان چیزی است که از آن به «جنگ ضد‑حسگر» (Counter‑Sensor Warfare) تعبیر میشود.
در ادامه، نگاهی خواهیم داشت به مهمترین تأسیسات ارتباطاتی و ابری آمریکا در این چهار کشور؛ تأسیساتی که اگرچه در ظاهر «غیرنظامی» به نظر میرسند، اما ستون فقرات جنگافروزی و تجاوزگری آمریکا در منطقه محسوب میشوند
دگردیسی ابری پنتاگون؛ معماری JWCC و استقرار هوش مصنوعی در میدان نبرد
برای …
