فرهنگی
به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، هفته گذشته پلمب چند کافه در خیابان ایرانشهر و سنایی خبرساز شد، تا جایی که برخی در فضای مجازی مدعی شدند که پلمب این کافهها به دلیل نداشتن مجوز صنفی مربوطه بوده است، چرا که این کافهها در اصل کتابفروشی بودهاند و برای گذران معیشت بدون داشتن مجوز تبدیل به کافهکتاب شدهاند. موضوعی که پیگیری خبرگزاری تسنیم از اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران نشان داد که صحت ندارد و هیچ یک از کافههای پلمب شده کافهکتاب دارای مجوز از اتحادیه ناشران نبودهاند. خبرگزاری تسنیم به این بهانه نگاهی داشته به تعریف کافه کتابها بر اساس محوزهای صنفی.
اگرچه پیشینه کافه کتابها به دوره صفویه و قهوه خانههای سنتی باز میگردد، اما در تعریف امروزی، کافه کتابها از اوایل دهه 80 فعالیت خود را آغاز کردند.
در سالهای گذشته که اقتصاد کتابفروشیها در معرض تهدید قرار گرفت و کتابفروشی به یک پروژه اقتصادی با سود اندک تبدیل شد، رفتهرفته کافهکتابها سر برآوردند؛ البته همه آنها نیز به دنبال مشکلات اقتصادی کتابفروشیها ایجاد نشدند، بلکه بسیاری نیز از اساس با هدف کافه فعالیت خود را آغاز کرده و در ادامه چند قفسهای کتاب و البته برنامههای فرهنگی نیز به آنها افزوده شد. تا جایی که امروز کافهکتابهای موفق در ایران، تنها به فروش کتاب یا سرو نوشیدنی محدود نمیمانند. این مکانها با برگزاری برنامههایی نظیر جلسات نقد و بررسی کتاب با حضور نویسندگان؛ شبهای شعر و داستانخوانی؛ کارگاههای آموزشی؛ نشستهای تخصصی فلسفه و هنر و... به یک پاتوق فرهنگی تبدیل شدهاند.
اما کافهکتابها نیز بهمانند کتابفروشیها با مشکلاتی چون افزایش هزینههای اجاره، تأمین هزینههای نگهداری فضای کافه، تأمین هزینههای انرژی و... مواجهاند، در عین حال فروش کتاب در کافهکتابها معمولاً بالا نیست، تا جایی که بسیاری از صاحبان کافهکتابها تأکید میکنند که درآمد بخش «کافه» معمولاً صرف سرپا نگه داشتن بخش «کتاب» میشود.
اما کافهکتابها چه استانداردی باید داشته باشند؟
ابراهیم کریمی رئیس اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران در این زمینه به تسنیم میگوید: بر اساس قوانین …
