استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از قم، حجتالاسلاموالمسلمین محسن قنبریان، مدرس حوزههای علمیه در نشست «اربعین؛ فناوری اجتماعی تحقق خونخواهی(هیأت، اربعین، مقاومت، خونخواهی)» با تأکید بر اینکه خونخواهی در منظومه فکری اسلام صرفاً یک واکنش احساسی یا انتقامجویانه نیست، بلکه نیازمند تبدیل شدن به یک فناوری اجتماعی است، گفت: هیأت و اربعین از مهمترین ظرفیتهای جامعه شیعی برای تبدیل خونخواهی به یک گفتمان عمومی، پایدار و تمدنساز به شمار میروند.
دارائی و کاستی فنآوری اجتماعی هیأت و اربعین برای تحقق خونخواهی
وی با اشاره به بیانات رهبر معظم انقلاب درباره ضرورت «واژهسازی» و «نهادسازی» در هر نهضت اجتماعی، اظهار کرد: هر حرکت تمدنی ابتدا باید دستگاه واژگانی خود را تولید کند و سپس آن را در قالب نهادهای اجتماعی تثبیت سازد. بدون واژهسازی، گفتمان شکل نمیگیرد و بدون نهادسازی، آن گفتمان به جریان اجتماعی پایدار تبدیل نخواهد شد.
هیأت؛ حلقه اتصال دانش دینی و جامعه
استاد قنبریان با بیان اینکه هیأت مهمترین حلقه اتصال دانش حوزوی با جامعه است، افزود: منبر هیأت طی قرون گذشته اصلیترین مسیر انتقال معارف اهلبیت(ع) به مردم بوده است. از این رو، هیأت این ظرفیت را دارد که رخدادهای اجتماعی را در منظومه مفاهیم اصیل شیعی بازخوانی و معنا کند.
وی تصریح کرد: تفاوت «انتقام» با «خونخواهی» در همین دستگاه مفهومی روشن میشود. در فرهنگ شیعه، خونخواهی مفهومی برخاسته از منظومه معرفتی اهلبیت(ع) است و با مفهوم رایج انتقام تفاوت ماهوی دارد.
تفاوت «قصاص» و «ثار»
این استاد حوزه و دانشگاه با اشاره به جایگاه مفهوم «ثار» در فرهنگ شیعی، گفت: اگر مرز میان قصاص و ثار روشن نشود، خونخواهی به یک مطالبه صرفاً کیفری تقلیل پیدا میکند؛ در حالی که در فرهنگ اهلبیت(ع) برخی خونها افزون بر قصاص، دارای «ثار» هستند و تحقق اهدافی فراتر از مجازات عاملان را مطالبه میکنند.
وی افزود: همانگونه که درباره حضرت سیدالشهدا(ع) پس از کشته شدن قاتلان نیز عنوان «ثارالله» همچنان باقی ماند، روشن میشود که خونخواهی در فرهنگ شیعه صرفاً به مجازات قاتلان محدود نیست، بلکه افقی تاریخی و تمدنی دارد.
خونبها باید متناسب با جایگاه شهید تعریف شود
حجتالاسلاموالمسلمین …
