استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از کرمانشاه، پنجم مرداد در تقویم ایران تنها یادآور یک عملیات نظامی نیست؛ این روز، روایت ایستادگی ملتی است که در واپسین روزهای جنگ تحمیلی، بزرگترین توطئه دشمنان را در تنگه چهارزبر درهم شکست. روزی که منافقین با سودای فتح سه روزه تهران از مرزهای غربی وارد ایران شدند، اما در مرصاد، کمینگاه شیرمردان اسلام، به سرنوشتی دچار شدند که برای همیشه نام این عملیات را به نماد شکست خیانت و پیروزی ایمان تبدیل کرد.
تابستان سال 1367، در حالی که رژیم بعث عراق آخرین تلاشهای خود را برای تغییر معادلات جنگ انجام میداد، سازمان منافقین با اتکا به حمایت کامل صدام حسین، رؤیای تصرف ایران را در سر میپروراند. آنان گمان میکردند با عملیاتی که «فروغ جاویدان» نامیده بودند، ظرف چند روز از مرزهای غربی عبور کرده و خود را به تهران خواهند رساند؛ اما آنچه در میدان رقم خورد، نه فروغ جاویدان، بلکه غروب ابدی خیانت بود.
اشرف؛ جایی که رؤیای سقوط ایران ساخته شد
در اردوگاه اشرف، در خاک عراق، سالها نیروهای منافقین آموزش نظامی میدیدند. جلسات ایدئولوژیک، آموزشهای رزمی و القای نفرت از ملت ایران، بخشی از برنامهای بود که سران این گروه برای نیروهای خود طراحی کرده بودند.
در همان مقر، فرمان حمله به ایران صادر شد؛ فرمانی که بر پایه محاسباتی کاملاً اشتباه بنا شده بود. آنان تصور میکردند مردم ایران از آنان استقبال خواهند کرد و هیچ مقاومتی در برابر ستونهای زرهیشان شکل نخواهد گرفت.
حتی برای آنکه ستونهای نظامیشان در تاریکی شب منسجم حرکت کند، به نیروهایشان دستور داده بودند چراغ خودروها را روشن نگه دارند؛ چراغهایی که قرار بود مسیر فتح تهران را روشن کند، اما ساعاتی بعد در آتش مرصاد برای همیشه خاموش شد.
آغاز یورش از مرزهای غربی
در اواخر تیرماه 1367، همزمان با پذیرش قطعنامه 598 از سوی جمهوری اسلامی ایران، منافقین با پشتیبانی مستقیم ارتش بعث عراق، از مرزهای غربی کشور عبور کردند.
آنها پس از ورود به خاک ایران، مسیر قصرشیرین، سرپلذهاب، کرندغرب و اسلامآباد غرب را در پیش گرفتند و در طول مسیر، نه تنها با نیروهای نظامی، بلکه با مردم عادی نیز با نهایت قساوت برخورد کردند.
جنایت در کرندغرب؛ نخستین پرده از چهره واقعی منافقین
در …
