
اجتماعی
به گزارش خبرنگار اجتماعی خبرگزاری تسنیم، راهروهای شلوغ، سالنهای انتظار مملو از بیمار، صفهای طولانی مقابل درمانگاههای تخصصی و همراهانی که از صبح زود برای گرفتن یک نوبت ویزیت یا پیدا کردن تخت خالی چشمانتظار ماندهاند، اگر این روزها سری به بیمارستانهای دولتی بزنید، با چنین تصاویری روبرو خواهید شد که شاید بیش از هر آمار و عددی گویای حال این روزهای نظام درمان کشور باشد.
این ازدحام، تنها نتیجه افزایش بار بیماریها نیست؛ بلکه حاکی از تغییر مسیر بیماران از بخش خصوصی به بیمارستانهای دولتی است. بیمارانی که با جهش هزینههای درمان، دیگر توان پرداخت تعرفههای بخش خصوصی را ندارند و ناچارند خدمات مورد نیاز خود را در مراکز دولتی جستوجو کنند؛ مراکزی که حالا زیر بار مراجعات روزافزون، بیش از هر زمان دیگری تحت فشار قرار گرفتهاند.
این تصویر، با آمارهای رسمی نیز تأیید میشود. تعرفه خدمات تشخیصی و درمانی در سال 1405 به طور متوسط 35 درصد افزایش یافت؛ تصمیمی که اعلام شد با این هدف گرفته میشود تا بخشی از مشکلات مالی نظام سلامت را برطرف کند و هدف آن نزدیک کردن تعرفهها به هزینه واقعی ارائه خدمات، کاهش فشار مالی بر مراکز درمانی و ایجاد انگیزه بیشتر برای ارائهدهندگان خدمات سلامت عنوان شد اما چند ماه پس از اجرای تعرفههای جدید، پرسش مهمی پیش روی نظام سلامت قرار گرفته است؛ این افزایش تعرفهها دقیقاً به نفع چه کسی تمام شد؟
رشد 45 درصدی مراجعه بیماران به بخش دولتی از تبعات افزایش هزینههای درمان
نگاهی به وضعیت امروز نظام بهداشت و درمان کشور، پاسخ امیدوارکنندهای به این پرسش نمیدهد. مردم بیش از گذشته از هزینههای درمان گلایه دارند و سهم پرداخت از جیب آنها افزایش یافته است؛ بیمارستانها همچنان از کمبود نقدینگی، تأخیرهای چندماهه بیمهها در پرداخت مطالبات و مشکلات مالی سخن میگویند؛ کادر درمان نیز معتقدند افزایش تعرفهها به معنای برقراری عدالت در نظام پرداخت نبوده است. در این میان، تنها اتفاقی که با آمار رسمی قابل مشاهده است، افزایش چشمگیر مراجعات به بیمارستانهای دولتی است؛ مراجعاتی که به گفته رئیس دانشگاه علوم پزشکی ایران، تنها در خردادماه امسال نسبت به مدت مشابه سال گذشته 45 درصد افزایش یافته است.
نادر توکلی، رئیس …











