خون‌های ماندگار|شهید ابوالفضل خداویسی؛ مردی که همیشه از شهادت می‌گفت - تسنیم

استانها

به گزارش خبرگزاری تسنیم از کردستان، شهید ابوالفضل خداویسی فرزند علیرضا، متولد دهم فروردین ماه سال 1379 روستای شکوه‌آباد، از شهدای سرافراز استان کردستان است که زندگی کوتاهش سرشار از ایمان، خدمت و دلدادگی به اهل‌بیت (ع) بود. او از همان سال‌های جوانی، مسیر خدمت را انتخاب کرد؛ چه در لباس پاسداری و چه در سنگرهای فرهنگی و مذهبی، همواره در کنار مردم حضور داشت.

در ادامه  و چهارمین روایت پرونده خون‌های ماندگار مربوط به شهدای جنگ تحمیلی رمضان در استان کردستان، برای ثبت گوشه‌ای از زندگی این شهید والامقام، پای صحبت مادر و عموی شهید نشستیم تا از ویژگی‌های اخلاقی، روحیات و خاطرات ماندگار او برای نسل امروز روایت کنند.

روایت مادر شهید؛ «ابوالفضل همیشه آماده رفتن بود»

مادر شهید ابوالفضل خداویسی با بغضی که نشان از سال‌ها دلتنگی داشت، از فرزندش می‌گوید؛ پسری که به گفته او، از کودکی روحیه‌ای متفاوت داشت و همیشه دلش زلال، پاک و برای خدمت به دیگران می‌تپید.

وی درباره ویژگی‌های اخلاقی شهید ابوالفضل خداویسی در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم اظهار می‌کند: ابوالفضل پسر بسیار مؤدب و خوبی بود. همیشه احترام بزرگ‌ترها را نگه می‌داشت و با همه با مهربانی رفتار می‌کرد. دلش می‌خواست به مردم کمک کند و هرجا کاری برای انجام دادن بود، حضور پیدا می‌کرد.

مادر شهید از آخرین روزهای زندگی فرزندش نیز یاد می‌کند و می‌گوید: هیچ‌وقت فکر نمی‌کردیم این دیدارها آخرین دیدار باشد، اما خدا خواست که ابوالفضل به آرزوی خودش برسد. او همیشه می‌گفت من شهید می‌شوم و ماندنی نیستم.

وی ادامه می‌دهد: ابوالفضل بارها گفته بود که به شهادت می‌رسد و حتی می‌گفت من به 30 سالگی نمی‌رسم. همیشه دعا می‌کرد عاقبتش شهادت باشد. تا اینکه آرزویش محقق شد و دهم اسفندماه 1404 در دیواندره به شهادت رسیدند.

مادر شهید درباره روحیه مذهبی فرزندش نیز بیان می‌کند: در مراسم‌های مذهبی، به‌خصوص ایام محرم، همیشه حضور داشت. هر کاری از دستش برمی‌آمد انجام می‌داد؛ از کمک در مسجد و حسینیه گرفته تا خدمت به زائران و مردم.

روایت عمو؛ «ابوالفضل عاشق خدمت بود»

عموی شهید ابوالفضل خداویسی نیز در گفت‌وگو با خبرنگار تسنیم، از شخصیت مردمی و روحیه جهادی برادرزاده‌اش روایت می‌کند.

وی …