بین الملل
به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم، همزمان با تداوم بحران اقتصادی در ترکیه و افزایش بیسابقه تورم مواد غذایی در این کشور، کارشناسان درباره وضعیت کشاورزی این کشور، هشدار میدهند.
آنان معتقدند که مجموعهای از عوامل جغرافیایی، فاکتورهای مرتبط با تغییرات اقلیمی و تحولات اجتماعی، باعث شده که راندمان تولید در بخش کشاورزی ترکیه سال به سال پایینتر بیاید و هزینههای آن بالاتر برود.
خانم رنگین اوچکان از کارشناسان و محققین ترکیه، تلاش کرده تا این بحران بزرگ را از یک منظر بینارشتهای و فراگیر تحلیل کند. نظر به برخی اشتراکات مربوط به آسیبها و مشکلات کشاورزی ترکیه و ایران، بخشهایی از یادداشت این محقق را با هم مرور میکنیم:
جایی که خاک، تسلیم میشود
سالهاست که فقر روستایی به خاطر حمایت ناکافی از کشاورزی، هزینههای بالای تولید، مشکلات بازار و تفاوت در سطوح توسعه بین مناطق مورد بحث قرار گرفته است.
معضلات و دگرگونیهای تجربه شده در مناطق روستایی در سالهای اخیر، ارزیابی این مشکل را صرفاً از طریق ابزارهای اقتصادی دشوار میکند. زیرا مشکلاتی که تولید کشاورزی امروزه با آن مواجه است، فراتر از نوسانات بازار بوده و به طور مستقیم، با شرایط زیستمحیطی و اجتماعی، ارتباط دارد.
حالا در ترکیه و در مناطق روستایی، چرخههای طبیعی که تداوم تولید را تضمین میکردند، مانند گذشته عمل نمیکنند. الگوهای بارندگی در حال تغییر هستند، آبهای زیرزمینی در حال کاهش هستند، خشکسالیها بیشتر اتفاق میافتند و حاصلخیزی خاک رو به کاهش است.
این موقعیتهای تلخ، در ظاهر فقط به عنوان تیتر اخبار زیستمحیطی باقی میمانند. با این حال، هر مشکلی در فرآیندهای تولید کشاورزی بر اشتغال، توزیع درآمد، مهاجرت و در نتیجه، زندگی اجتماعی در مناطق روستایی تأثیر میگذارد.
بنابراین، رابطه بین بحران زیستمحیطی و فقر روستایی باید دوباره بررسی شود. ما نمیتوانیم روند تضعیف مداوم کشاورزی را که امروزه در بسیاری از مناطق ترکیه مشاهده میشود، صرفاً به عنوان «تغییر در روشهای تولید» توضیح دهیم.
این وضعیت منجر به کاهش معیشت جمعیت روستایی، وضعیت ناپایدارتر برای کارهای کشاورزی فصلی و تسریع مهاجرت به شهرها …
