استانها
خبرگزاری تسنیم، شفت؛ زلیخا صفری: در نخستین ساعتهای یک صبح تابستانی و همزمان با روزهای معنوی اربعین حسینی، هنگامی که بسیاری دل در گرو سفر کربلا دارند، راهی زیارتگاهی شدم که مردم گیلان آن را با عنوان «ابوالفضل گیلان» میشناسند؛ امامزاده ابراهیم شفت، روستایی زیارتی و ییلاقی که در میان جنگلها و ارتفاعات سرسبز شهرستان شفت قرار گرفته است.
کمتر گیلانی را میتوان یافت که خاطرهای از سفر خانوادگی به شاهزاده ابراهیم، شبماندن در جوار حرم، اقامت در اتاقها و خانههای چوبی یا قدمزدن در بازار پرجنبوجوش آن نداشته باشد. برای بسیاری از مردم این استان، سفر به این روستا تنها یک گردش معمولی نیست، بلکه بخشی از خاطرات کودکی و پیوندی دیرینه با زیارت، خانواده و طبیعت است.
همه از دیدنیهای شمال میگویند؛ از درختان سر به فلک کشیده و جنگلهای هیرکانی تا سواحل، تالابها و شالیزارهای سبز، اما در میان این ظرفیتهای شناختهشده، روستای امامزاده ابراهیم شفت مجموعهای متفاوت از طبیعت، معنویت، معماری بومی، بازار محلی و زندگی شبانه را در خود جای داده است.
آغاز سفر از میان شالیزارها و رودخانهها
صدای خروسها و پرندگان در سحرگاه روستا، آغاز این سفر بود. پس از دعا و نیایش، دوربین و تجهیزات خبری را در کولهپشتی گذاشتم و با چند تکه نان و شکلات بهعنوان توشه راه، حرکت را آغاز کردم.
حرکت در ساعتهای ابتدایی صبح از میان روستاها، حس شادابی و زندگی را به انسان منتقل میکند؛ حسی که توصیف آن در چند جمله آسان نیست. مسیر از حوالی احمدسرگوراب شفت ادامه یافت و پس از عبور از کانالهای پرآب منطقه فومنات، به جادهای پرپیچوخم رسید که طبیعت در دو سوی آن خودنمایی میکرد.
شیشه خودرو را پایین کشیدم تا عطر برنج، نسیم خنک صبحگاهی و بوی رطوبت جنگل را بهتر احساس کنم. عطر شالیزارهای گیلان در فصل تابستان، خود بهتنهایی میتواند دلیلی برای سفر باشد. این همه نعمت طبیعی و ظرفیت کشاورزی، به مدیریتی نیاز دارد که بتواند محرومیت و توسعهنیافتگی را از چهره منطقه کنار بزند و زمینه رونق اقتصادی و توسعه پایدار را فراهم کند.
جاده از میان جنگل، رودخانههای خروشان و شالیزارهای پلکانی پنهانشده در دامنه کوه عبور میکرد. روستاهایی …
