المیادین: مدیریت هرمز با اراده ایران است نه توییت‌های ترامپ - تسنیم

بین الملل

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، کشورهایی را که به همکاری و حمایت از ایران ادامه می‌دهند به تبعات سنگین اقتصادی تهدید کرده و وعده «جنگ اقتصادی و انزوای بی‌سابقه» علیه تهران داده است؛ اگرچه واشنگتن هنوز تدابیر و جزئیات مشخصی از این اقدامات جدید را اعلام نکرده است.

این هشدارها در شرایطی مطرح می‌شود که پیوندهای اقتصادی و مواصلاتی میان ایران و کشورهای آسیای مرکزی روندی روبه‌رشد و پویا را سپری می‌کند. قزاقستان در حال احداث پایانه اختصاصی خود در بزرگ‌ترین بندر تجاری ایران است، تاجیکستان خرید فرآورده‌های سوختی و ایجاد مسیرهای جدید حمل‌ونقل را با تهران دنبال می‌کند، ازبکستان به دنبال صیانت از جریان تجاری عبوری از خاک ایران است و ترکمنستان نیز همکاری‌های ترانزیتی و انرژی خود را با تهران گسترش می‌دهد.

اگرچه هر یک از این کشورها انگیزه‌های خاص خود را برای تعمیق مناسبات با ایران دارند، اما همگی در یک دغدغه راهبردی مشترک هستند: برای کشورهای محصور در خشکی آسیای مرکزی، جغرافیای ایران یکی از معدود و امن‌ترین راه‌های دسترسی زمینی به پهنه آبی خلیج فارس و اقیانوس هند به شمار می‌رود. بنابراین، تلاش واشنگتن برای تشدید محاصره اقتصادی تهران نه‌تنها روابط این کشورها با ایران، بلکه راهبرد کلان آن‌ها برای تنوع‌بخشی به مسیرهای تجاری و ترانزیتی‌شان را با تهدید مستقیم روبه‌رو می‌سازد.

البته این امر به معنای تمایل دولت‌های آسیای مرکزی برای نادیده گرفتن تحریم‌ها یا ورود به رویارویی سیاسی با واشنگتن نیست، بلکه تهدید تحریم‌های ثانویه می‌تواند بانک‌ها و بخش خصوصی منطقه را بدون صدور دستورالعمل رسمی دولتی نیز محتاط کند؛ هرچند ابزارهای عملیاتی ترامپ برای تحقق این انزوای ادعایی همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

نگاه راهبردی قزاقستان به خلیج فارس و بندر شهید رجایی

توسعه همکاری‌های ایران با آسیای مرکزی بسیار پیش از تازه‌ترین تهدیدات کاخ سفید وارد فاز عملیاتی شده بود. در اواسط ماه ژوئن، فرزانه صادق، وزیر راه و شهرسازی ایران در سفر به آستانه با سریک ژومانگارین، معاون نخست‌وزیر قزاقستان دیدار کرد. طرفین در این مذاکرات به رشد 26.4 درصدی مبادلات تجاری در سال 2025 و رسیدن آن به 430.2 میلیون دلار اشاره کردند؛ رقمی که اکنون با اتکا به توافقنامه تجارت آزاد میان ایران و اتحادیه اقتصادی اوراسیا، هدف‌گذاری 3 میلیارد دلاری برای آن تعیین شده است.

با این حال، همکاری‌های دو کشور فراتر از تجارت دوجانبه است. حجم حمل‌ونقل بار در کریدور بین‌المللی شمال-جنوب در سال 2025 با افزایش 12 درصدی به 3.5 میلیون تن رسید و ترانزیت ریلی میان قزاقستان و ایران نیز رشد چشمگیر 69 درصدی را ثبت کرد.

منفعت اصلی آستانه اما در دسترسی به آب‌های گرم جنوبی نهفته است. ایران مجوز احداث یک پایانه اختصاصی ترانزیتی و لجستیکی را در بندر شهید رجایی بندرعباس به قزاقستان اعطا کرده است. در 28 ژوئن، قراردادی 27 ساله در قالب مدل ساخت، بهره‌برداری و واگذاری میان دو کشور به امضا رسید که شامل 2 سال دوره ساخت و 25 سال بهره‌برداری تجاری است و پیش‌بینی می‌شود عملیات تجاری آن از سال سوم کلید بخورد.

وزارت امور خارجه قزاقستان این پروژه را کلید دسترسی محموله‌های قزاق به بازارهای خلیج فارس، جنوب و جنوب شرقی آسیا و شرق آفریقا دانسته است. آستانه علاوه بر بندرعباس، نیم‌نگاهی به ظرفیت‌های بندر اقیانوسی چابهار نیز دارد؛ در حالی که ایران نیز علاقه‌مند به بهره‌گیری متقابل از بنادر آکتائو و کوریک در سواحل قزاقستانی دریای خزر است.

تجربه ترکمنستان و موانع تحریمی در مسیر سوآپ انرژی

در اواخر ماه ژوئیه، وزیر راه و شهرسازی کشورمان به عشق‌آباد سفر کرد و با سردار بردی‌محمداف، رئیس‌جمهور و رشید مردوف، وزیر امور خارجه ترکمنستان درباره پروژه‌های مشترک حمل‌ونقل، انرژی، مخابرات و عمران به رایزنی پرداخت.

با این وجود، روابط عشق‌آباد و تهران پیش‌تر طعم محدودیت‌های یک‌جانبه آمریکا را چشیده است. در سال 2024، توافق سوآپ گاز ترکمنستان به عراق از طریق خاک ایران با حجم سالانه 10 میلیارد متر مکعب، در نهایت به دلیل تحریم‌های آمریکا با مانع مواجه شد. این رویداد نشان داد که چگونه فشارهای تحریمی واشنگتن می‌تواند صادرات یک کشور آسیای مرکزی را حتی در شرایطی که طرف اصلی قرارداد یک کشور ثالث است، مسدود سازد.

نیاز فوری تاجیکستان به سوخت و گذرگاه‌های ترانزیتی ایران

دوشنبه نیز یکی از کانون‌های اصلی دیپلماسی منطقه‌ای تهران بوده است. در 15 آگوست، هیئتی بلندپایه از تاجیکستان به ریاست عظیم ابراهیم، وزیر ترابری و دلیر جمعه، وزیر انرژی و منابع آب این کشور وارد تهران شد و بر گسترش همکاری‌های ترانزیتی و استفاده از بندر چابهار تأکید کرد.

این در حالی است که در ماه ژوئیه، توافق مهمی میان ایران، تاجیکستان و افغانستان برای ایجاد یک کریدور جاده‌ای مشترک و تشکیل کارگروه دائمی سه‌جانبه حاصل شد که می‌تواند به سایر کشورهای منطقه و چین نیز متصل شود.

برای دوشنبه، مسئله فوری تأمین پایدار سوخت است. دلیر جمعه در دیدار با محسن پاک‌نژاد، وزیر نفت ایران، واردات گازوئیل، سوخت هواپیما و پالایش نفت خام ایران در پالایشگاه‌های تاجیکستان با قیمت‌های ترجیحی را پیگیری کرد. تاجیکستان خواستار خرید 2.55 میلیون تن نفت خام و فرآورده‌های نفتی از جمله 2 میلیون تن نفت، 300 هزار تن گازوئیل، 150 هزار تن بنزین و 100 هزار تن سوخت هوایی از ایران شده است. مبادلات تجاری دو کشور در نیمه نخست 2026 نیز با رشد 17.5 درصدی به 432 هزار تن رسید. پاتک تاجیکستان به بحران سوخت روسیه با نفت ایران

در بعد سیاسی و هویتی نیز محمدرضا عارف، معاون اول رئیس‌جمهور ایران در دیدار با این هیئت، ایده تشکیل مجمع کشورهای فارسی‌زبان را مطرح کرد که بُعد فرهنگی روابط را در کنار همکاری‌های اقتصادی تقویت می‌کند.

نگرانی ازبکستان از اختلال در شریان‌های ترانزیتی جنوب

همزمان، هیئت دیپلماتیک ازبکستان نیز در تهران حضور یافت. برای تاشکند، روابط با ایران پیوندی ناگسستنی با ترانزیت دارد؛ زیرا حدود 9 درصد واردات و 10 درصد صادرات غیرطلای ازبکستان از خاک ایران عبور می‌کند و برآوردها حاکی است هرگونه اختلال منطقه‌ای می‌تواند خسارتی 1 تا 1.5 میلیارد دلاری (معادل 0.7 تا 1 درصد تولید ناخالص داخلی) به اقتصاد این کشور تحمیل کند.

در دیدارهای بهرام‌جان اعلایف، معاون اول وزیر خارجه ازبکستان با حمید قنبری، معاون دیپلماسی اقتصادی وزارت امور خارجه و فرزانه صادق، بر روان‌سازی کریدورهای بین‌المللی حمل‌ونقل و افزایش تردد بار تأکید شد؛ چرا که ایران کوتاه‌ترین مسیر تاشکند به سمت بنادر آزاد جنوبی است.

شکست پروژه انزوا در برابر واقعیت‌های ژئوپلیتیک منطقه

شواهد میدانی گویای آن است که مناسبات اقتصادی ایران و آسیای مرکزی نه‌تنها کاهش نیافته، بلکه با قراردادهای بلندمدت بندری قزاقستان، درخواست‌های کلان انرژی تاجیکستان، نیازهای ترانزیتی ازبکستان و مذاکرات مستمر ترکمنستان در حال تعمیق است.

برای ایران، آسیای مرکزی فرصتی راهبردی برای بی‌اثر کردن فشارهای خارجی است و برای کشورهای این منطقه نیز ایران مطمئن‌ترین پنجره تنفس اقتصادی به آب‌های آزاد خلیج فارس و اقیانوس هند محسوب می‌شود. از این رو، عقب‌نشینی آسیای مرکزی از تعامل با تهران به معنای چشم‌پوشی از منافع حیاتی ملی و مسدود شدن شریان‌های صادراتی این کشورها خواهد بود.

انتهای پیام/  

بین الملل

به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، نشریه نیویورک‌تایمز در گزارشی می‌نویسد تهدیدهای تازه دونالد ترامپ درباره «جنگ اقتصادی» علیه ایران، بیش از آنکه نشانه آمادگی آمریکا برای بازگشت به جنگ باشد، بیانگر تمایل او برای پرهیز از تشدید نظامی است؛ وضعیتی که به گفته تحلیلگران، تهران را به این برداشت رسانده که دست واشنگتن برای تشدید جنگ محدودتر شده است.

برخی از محورهای مهم این گزارش به شرح زیر است: ناامیدی ترامپ؛ پشت پرده تهدیدهای مکرر علیه ایران پولیتیکو: جنگ اقتصادی کارساز نیست/ ایران پرچم تسلیم را بالا نمی‌برد آمریکا مدعی شد: 757 نظامی در جنگ ایران زخمی شده‌اند

1- «جنگ اقتصادی» به جای بمباران دوباره

دولت ترامپ از تشدید بی‌سابقه فشار اقتصادی سخن می‌گوید، اما همزمان وزیر خزانه‌داری آمریکا تأکید کرده است که این رویکرد احتمال ازسرگیری حملات گسترده را کاهش می‌دهد.

2- ایران پیام واشنگتن را گرفته است

به گفته دنیس راس، تهران اکنون ترامپ را فردی می‌بیند که نمی‌خواهد درگیری نظامی را تشدید کند؛ برداشتی که می‌تواند ایران را به نشان دادن توانایی خود برای تشدید فشار نظامی ترغیب کند.

3- ایران زیر بمباران ماند و نایستاد

ایران با وجود تحمل حملات گسترده آمریکا و اسرائیل، همچنان پابرجا مانده و از طریق کنترل تنگه هرمز هزینه‌هایی به آمریکا تحمیل کرده است.

4- هزینه جنگ برای آمریکا بالا رفته است

قیمت بنزین در آمریکا بیش از یک دلار نسبت به پیش از جنگ افزایش یافته، 18 نظامی آمریکایی کشته شده‌اند، پایگاه‌های آمریکا در خلیج فارس آسیب دیده و ذخایر مهمات نیز کاهش یافته است.

5- چین، سقف فشار ترامپ

تشدید واقعی فشار اقتصادی علیه ایران مستلزم هدف قرار دادن چین، بزرگ‌ترین خریدار نفت ایران، است؛ اما ترامپ همزمان در تلاش برای حفظ روابط با پکن است و نمی‌خواهد جنگ اقتصادی تازه‌ای با چین آغاز کند.

6- واشنگتن هنوز نمی‌داند گام بعدی چیست

به گفته یکی از مذاکره‌کنندگان پیشین آمریکا، دولت ترامپ در این بحران بیشتر درگیر تصمیم‌گیری درباره «گام بعدی» بوده تا طراحی یک راهبرد بلندمدت؛ وضعیتی که یکی از کارشناسان آن را «بازی چکرز به جای شطرنج» توصیف کرده است.

7- جمع‌بندی

نیویورک‌تایمز نتیجه می‌گیرد ترامپ اکنون میان سه گزینه گرفتار است: تشدید دوباره جنگ، پذیرش توافقی همراه با امتیازدهی یا ادامه فشار اقتصادی. هیچ‌کدام تضمین‌کننده موفقیت نیست و همین بن‌بست، تهدیدهای اقتصادی اخیر واشنگتن را بیش از آنکه نشانه قدرت مطلق نشان دهد، تلاشی برای اعمال فشار بدون بازگشت به جنگ جلوه می‌دهد.

انتهای پیام/   

بین الملل

به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم به نقل از خبرگزاری «تاس»، واسیلی نبنزیا، نماینده دائم روسیه در سازمان ملل متحد شب گذشته در جمع خبرنگاران اعلام کرد که تصور نمی‌کند آمریکا بتواند مطابق با حقوق بین‌الملل، تنگه هرمز را قلمرو خود اعلام کند.

از این دیپلمات روس خواسته شد درباره اظهارات دونالد ترامپ مبنی بر تمایلش برای اعلام تنگه هرمز به‌عنوان قلمروی ایالات متحده آمریکا اظهارنظر کند. نبنزیا پاسخ داد: «او درباره ونزوئلا و دیگر نقاط جهان نیز سخنانی گفته است. من واقعاً  تردید دارم که آمریکا چگونه می‌تواند چنین کاری را مطابق با حقوق بین‌الملل انجام داد. البته ترامپ چنین سخنی را به زبان آورده و خواهیم دید قصد دارد چگونه این موضوع را عملی کند.» سناتور روس: ترامپ با ادامه جنگ علیه ایران به اهداف خود نخواهد رسید دیپلمات روس: مسکو هرگز با اولتیماتوم و باج‌خواهی کنار نخواهد آمد ایران‌شناس روس: ایران در حال تبدیل به یک ابرقدرت جهانی است

نبنزیا: ایران عامل تشدید تنش در خاورمیانه نبود

 نماینده دائم روسیه در سازمان ملل تأکید کرد که نه جمهوری اسلامی، بلکه آمریکا باید مسئول تشدید تنش در خاورمیانه دانسته شود. واسیلی نبنزیا در پاسخ به سئوالی در این باره گفت: «ما درک می‌کنیم که ریشه‌های  تشدید وخامت اوضاع در منطقه نه در کاری است که ایران انجام داده یا انجام نداده، بلکه در تجاوز بی‌پروا و تحریک‌ نشده آمریکا علیه ایران نهفته است.»

این دیپلمات افزود: « من فکر نمی‌کنم که این ایران بود که از اجرای توافق‌هایی که با میانجی‌گری بین آمریکا و ایران حاصل شده بود، خودداری کرد.»

روسیه در موضوع مذاکره با آمریکا به ایران فشار وارد نمی‌کند

نماینده دائم روسیه در نیویورک اعلام کرد که ایران کشوری مستقل است و مقامات مسکو در ارتباط با ازسرگیری مذاکرات با واشنگتن هیچ فشاری بر تهران وارد نمی‌کنند. او در پاسخ به سئوال خبرنگاران درباره اینکه آیا مسکو برای ترغیب جمهوری اسلامی به ازسرگیری مذاکرات با واشنگتن بر تهران تأثیری می‌گذارد، گفت: «روسیه بنا بر ملاحظات اصولی بر هیچ‌کس فشاری وارد نمی‌کند، چه ایران باشد و چه کشور دیگری. ایران یک کشور مستقل است و خود تصمیم‌گیری می‌کند.»

تهدید ترامپ برای اعمال فشار اقتصادی برای روسیه نگران کننده نیست

واسیلی نبنزیا در پاسخ به یکی از سئوالات، تأکید کرد روسیه توانایی آن را دارد که خود را با تحریم‌ها سازگار کند و با تهدیدها مقابله کند، بنابراین مسکو اهمیت زیادی برای تهدیدهای کشورهای غربی درباره اعمال فشار اقتصادی قائل نیست.

از این دیپلمات روس خواسته شد درباره اعلام اعمال فشار اقتصادی بی‌سابقه‌ علیه ایران از سوی دونالد ترامپ اظهارنظر کند، اقدامی که به ادعای رئیس‌جمهور آمریکا، در چارچوب آن کشورهایی که به هر شکلی از تهران حمایت کنند، با پیامدهای اقتصادی از سوی واشنگتن مواجه خواهند شد. نبنزیا پاسخ داد: «ما آن‌قدر تحریم و وعده برای منزوی کردن اقتصاد روسیه دیده‌ایم که دیگر توجه زیادی به این موضوع نمی‌کنیم. ما با موفقیت توانسته‌ایم خود را با هر تحریمی سازگار کنیم و با هر تهدیدی مقابله کنیم. و من فکر می‌کنم از عهده مشکلات احتمالی در آینده هم بر خواهیم آمد، بنابراین نگران اقتصاد روسیه نباشید.»

روسیه به اعلام بسیج گسترده در کشور نیازی ندارد

 نماینده دائم روسیه در سازمان ملل در بخش دیگری از این نشست خبری، اعلام کرد که این کشور به بسیج گسترده نیاز ندارد. واسیلی نبنزیا به خبرنگاران گفت: «در حال حاضر ما به اعلام بسیج گسترده در کشور هیچ نیازی نداریم و تا آنجا که من اطلاع دارم، چنین اقدامی برنامه‌ ریزی نشده و انتظار آن نیز نمی‌رود.»

این دیپلمات روس  یادآور شد که مقامات مسکو پیش از این  نیز بارها به‌طور رسمی اعلام کرده‌اند که نیازی به بسیج وجود ندارد. دیمیتری مدودف، معاون رئیس شورای امنیت روسیه اخیراً  اعلام کرد که شایعات منتشره درباره احتمال بسیج در روسیه اقدامی تحریک‌آمیز و بخشی از کارزار اطلاعاتی علیه روسیه است.

نبنزیا توضیح داد روسیه از دبیرکل جدید سازمان ملل چه انتظاری دارد

نماینده دائم روسیه در نیویورک در پاسخ به سئوال خبرنگار تاس، اعلام کرد که مسکو مایل است دبیرکل بعدی سازمان ملل مشارکت بیشتری در حل‌وفصل مناقشات داشته باشد.

این دیپلمات در پاسخ به پرسشی درباره امکان استفاده از بستر سازمان ملل برای حل‌وفصل درگیری در اوکراین با دبیرکل جدید، در صورت بی‌طرف بودن او گفت: «ما می‌خواهیم او، چه مرد باشد و چه زن، مشارکت بیشتری در حل‌وفصل بحران‌ها داشته باشد. برای این کار، دبیرکل تازه‌ منتخب باید خودش خواهان مشارکت باشد، حتی اگر گاهی این خطر وجود داشته باشد که در این کار موفق نشود. اما باید وارد میدان عمل شده و تلاش کرد مفید بود همان‌طور که کوفی عنان آن‌قدر جسور بود که بدون تضمین برای حل‌وفصل یک مناقشه، در آن مداخله می‌کرد. این دقیقاً همان چیزی است که ما از دبیرکل جدید انتظار داریم.»

انتهای پیام/