استانها
خبرگزاری تسنیم، یادداشت- سرهنگ عیسی گلبینی، فرمانده یگان حفاظت منابع طبیعی گلستان| 31 جولای، روز جهانی جنگلبان، تنها یک مناسبت در تقویم جهانی نیست؛ فرصتی است برای مکث کردن، اندیشیدن و دیدن انسانهایی که شاید کمتر در قاب رسانهها دیده شوند، اما بخش مهمی از امنیت زیستی، پایداری محیطزیست و آینده سرزمین به تلاش و فداکاری آنان وابسته است.
جنگلبانان در دورترین نقاط، در دل جنگلها، مراتع و عرصههای طبیعی، در گرمای طاقتفرسای تابستان و سرمای سخت زمستان، در مسیرهای صعبالعبور و گاه در شرایطی پرخطر، مسئولیت حفاظت از سرمایههایی را بر عهده دارند که متعلق به یک فرد، یک سازمان یا حتی یک نسل نیست؛ بلکه میراث مشترک همه ایرانیان و امانتی برای نسلهای آینده است.
شعار امسال روز جهانی جنگلبان با عنوان «جنگلبانان؛ نگهبانان سیارهای در حال تغییر»، بهدرستی بیانگر شرایطی است که حافظان طبیعت امروز با آن روبهرو هستند. جهان در حال تغییر است و آثار تغییرات اقلیمی، خشکسالیهای طولانی، کاهش منابع آب، افزایش دمای هوا، کاهش تنوع زیستی، تخریب زیستگاهها و افزایش احتمال وقوع آتشسوزیهای گسترده، فشار بر منابع طبیعی را بیش از گذشته افزایش داده است.
در کنار این چالشهای طبیعی، عوامل انسانی نیز بر پیچیدگی مأموریت حفاظت افزودهاند؛ از قاچاق چوب و محصولات جنگلی گرفته تا تخریب و تصرف اراضی ملی، آتشسوزیهای ناشی از بیاحتیاطی، تغییر کاربری غیرمجاز، چرای خارج از ظرفیت، ساختوسازهای غیرمجاز و فعالیتهایی که بهصورت مستقیم یا غیرمستقیم تعادل اکولوژیک عرصههای طبیعی را تهدید میکنند.
در چنین شرایطی، جنگلبان در خط مقدم ایستاده است؛ اما پرسش مهم این است که آیا جامعه بهدرستی میداند جنگلبان با چه واقعیتهایی در میدان مواجه است؟ آیا میدانیم حوزه استحفاظی یک نیروی حفاظتی تا چه اندازه میتواند گسترده باشد؟ آیا میدانیم یک جنگلبان برای رسیدن به یک نقطه از عرصه، گاهی باید ساعتها در مسیرهای دشوار حرکت کند؟ آیا میدانیم که بسیاری از نیروهای حفاظتی در شرایطی خدمت میکنند که امکانات و تجهیزات آنان همواره متناسب با وسعت مأموریت و حجم تهدیدها نیست؟ و آیا میدانیم پشت یک گزارش تخلف، یک عملیات گشت و بازرسی یا یک حضور در عرصه، چه میزان مسئولیت، …
