استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم ، این شبها میدان آرژانتین هستیم. یعنی میخواهیم 3تومنهایمان را از اینجا دربیاوریم! برای اینکه تابلو نشود و آنطرفیها نگویند شما به خاطر پول آمدهاید، گاهی با خودمان خرما و شیرینی میبریم و بین مردم پخش میکنیم.
انگار بقیه مردم هم نمیخواهند تابلوبازی دربیاورند. آنها هم با خوراکی میآیند یا به بهانه کمک به موکب، پول واریز میکنند تا بعدا کسی نگوید 3میلیون را مفتمفت گرفتید! خیلی بدم میآید بقیه ایده ما را میدزدند و تقلید میکنند.
حتی یکی از بچههای محله فلاح، 30شب هست که سیستم باند صوتش با آن عظمت را میآورد تا بقیه خیال نکنند جنوبشهریها محتاج این بریزوبپاشهای حکومتاند.
زرنگتر از همه ما، زن و شوهری هستند که خانهشان با بمباران اسرائیل آسیب دید و پرایدشان را پر از چای و قند و شکلات و لقمههای نانوپنیر میکنند، میز و صندلی میچینند و به مردم روحیه میدهند. حتی مخ دوست برقکار و دوست مجریشان را هم زدهاند که میدان شلوغ بشود و اینها راحتتر پولهایشان را پشت شمشادها بشمارند.
یک شب، یواشکی شنیدم که شوهر به زنش گفت کمتر خرج کنیم تا اگر جنگ ادامهدار شد به مشکل نخوریم. فکر کنم فهمیدن من دارم به حرفهایشان گوش میدهم، ادای آنهایی را درآوردند که مثلا ما هیچی نمیگیریم. خیال کردند!
مطمئنم صفر حسابهای بانکیشان آنقدر زیاد است که من بلد نیستم بشمارم. تازه، حتما از ما بیشتر میگیرند که انقدر پیگیر برپایی تجمع میدان آرژانتین هستند. چقدر هم از آدم کار میکشند به اسم فعالیت جهادی!
البته به قول دوست آنطرفیام که وقتی از رانتها و اختلاسهای مسئولان جمهوری اسلامی شاکی بود، گفت میدانم که سیاستمداران کشورهای دیگر هم بخوربخور دارند ولی لااقل هم خودشان میخورند هم به مردم میدهند! پس اشکالی ندارد آن زنوشوهر از ما بیشتر بگیرند. فقط باید پیگیری کنم چرا هنوز چیزی برایم واریز نشده بعد از دو ماه!
کاش ما ایرانیها اینقدر تعارفی و دربند آبرو نبودیم تا برای اینکه بقیه فکر کنند شبها فقط برای وطن با پرچم به خیابان میآییم، مجبور نباشیم هر شب و هر شب، از جیبمان خرج کنیم.
اینترنشنال هم هی استرس به ما میدهد. یکبار میگوید شبی 3تومن پول، …
