فرهنگی
خبرگزاری تسنیم، گروه فرهنگی _ صادق وفایی: سال 2022 بود که یکمستند با عنوان «Hans Zimmer: Hollywood Rebel» درباره هانس زیمر آهنگساز افسانهای آلمانی هالیوود ساخته و منتشر شد. هدف از ساختش هم در ظاهر مرور کارنامه زیمر در حوزه موسیقی فیلم بود اما مانند دیگر آثار غربی و هالیوودی، اهداف دیگری هم در پس ساخت اینمستند وجود داشت که میتوان با کالبدشکافی لحظهها و دقایق اینمستند به آنها پی برد؛ مستندی که درباره یکچهره محبوب آهنگسازی فیلم، بین ایرانیها و مردم دیگر کشورها ساخته شده است. چون خیلیها با موسیقیهای هانس زیمر خاطره دارند.
اینمستند در پی القای اینمعناست که هانس زیمر با همانچهره ملیح و خندههای ملایمش، یکموسیقیدان بالفطره است و آنطور که خودش در فیلم روایت میکند، موسیقی نوشتن برای فیلم، شغل نیست بلکه رسالت است و نمیتواند روزی را تصور کند که موسیقی ننویسد! پدر هانس زیمر وقتی او 6 ساله بوده، درگذشت و مادرش هم او را از همانسنین 6 و 7 سالگی او را به کلاس تعلیم نواختن پیانو برد تا آموزش ببیند. پس موسیقی در خون اوست.
اما مستند مورد اشاره، فقط مرور زندگی و کارنامه هانس زیمر و نشان دادن عظمت موسیقی الکترونیک نیست و همانطور که در فیلم «تلقین» کریستوفر نولان که خود زیمر موسیقیاش را ساخته، مفاهیمی در پس ذهن مخاطب کاشته میشوند، در این مستند هم با لطافت و ملایمت از کنار بعضی موضوعات و حقایق عبور میشود.
یکی از موضوعات زیرپوستی که بناست بهطور غیرمستقیم وارد ذهن مخاطب مستند هانس زیمر شود، مبتنی بر همانکینه قدیمی غربیها (بگوییم یهود بینالملل) از آلمانی است که روزگاری (بگوییم جنگهای جهانی اول و دوم) بهعنوان دشمنی سرسخت مقابلشان ایستاد. به اینترتیب استاد پیانوی هانس زیمر کوچولو در روایت فیلم، یک آلمانی سختگیر و وحشتناک خوانده میشود که در خیلی از فیلمها و قصههای دیگر نظیرش را دیدهایم. در ادامه همینرویکرد است که روایت فیلم «شورشی هالیوود» به اینجا میرسد که هانس زیمر بهخاطر مقررات سفت و سخت، از 8 مدرسه در آلمان اخراج شد و مادرش او را به انگلستان برد تا روی موسیقی تمرکز کند.
پس تا اینجای کار آلمانیها بد هستند و غیر آلمانیها خوب! قدم بعدی فیلم هم این است که در …
