استانها
به گزارش خبرگزاری تسنیم از ایلام، اقدام اخیر شورای اسلامی شهر ایلام در انتشار فراخوان عمومی برای جذب گزینههای تصدی شهرداری، گامی رو به جلو در مسیر شفافیت و مردمسالاری محسوب میشود. این رویه، هرچند دیرهنگام، اما نشانهای از عبور از روشهای سنتی و پشتپردهای انتصابات است که خود جای تقدیر دارد.
با این حال، پرسش اساسی که در میان شهروندان ایلامی و حتی کارشناسان مدیریت شهری مطرح میشود، این است: آیا تکمیل فرمهای آموزشی و سوابق مدیریتی، میتواند تضمینی بر موفقیت در یکی از پیچیدهترین و بحرانزدهترین پستهای اجرایی استان باشد؟
واقعیت میدان؛ بلبشوی پیمانکاران و امتیازخواهی فراقانونی
شهرداری ایلام، متأسفانه در سالهای اخیر به دلایل متعدد از جمله چندپارگی مدیریتی، موازیکاری نهادهای شهری و فشارهای بیرونی، به صحنه کشمکش میان پیمانکاران سفارشی و سهمخواهان فراقانونی بدل شده است. پروژههای نیمهتمام، بدهیهای انباشته و نارضایتی عمومی، تنها بخشی از خروجی این مدیریتِ شکننده است. در چنین شرایطی، شهردار آینده نه یک «کارمند ارشد»، که یک «فرمانده میدان» عمل خواهد کرد؛ کسی که باید در برابر جریاناتی که منافع خود را در تداوم وضع موجود میبینند، بایستد.
نقد جدی؛ بومیگرایی افراطی، آفت انتخاب اصلح
تأکید صرف بر بومیبودن نامزدها، هرچند از حیث آشنایی با مسائل محلی ارزشمند است، اما در شرایط کنونی میتواند به دام بومیگرایی افراطی تبدیل شود که نتیجه آن، انتخاب مدیرانی از دل همان شبکههای معیوب قبلی است. آنچه ایلام امروز به آن نیاز دارد، مدیری با افق دید ملی و حتی فراملی است که در عین احترام به بافت فرهنگی استان، اسیر روابط قومی و رانتخواهی محلی نشود. حتی اگر این مدیر، اصالتاً اهل ایلام نباشد، به شرط آنکه توان درک مسئله و عزم راسخ برای حل آن را داشته باشد، گزینهای مغتنم خواهد بود.
راهکارهای عملی برای شورای شهر؛ از «فراخوان» تا «فراخوانی فعال»
به جای آنکه شورا صرفاً منتظر تکمیل پروندهها از سوی داوطلبان باشد، ضروری است:
1. کارگروه ارزیابی پنهان متشکل از نخبگان غیرمحلی و معتمدان محلی تشکیل دهد تا عملکرد مدیریتی نامزدها را در بحرانهای گذشته (نظیر نحوه مدیریت پروژههای عمرانی یا برخورد با اعتصابات) بررسی کنند.
2. استعلام از ذینفعان رقیب؛ یعنی نظرات حداقل 5 پیمانکار کلیدی که سابقه دعوای حقوقی با شهرداری داشتهاند، درباره قدرت چانهزنی و استقلال رأی نامزدها جویا شود. هر مدیری که برای پیمانکاران «راحتتر» باشد، به معنای خیانت به بیتالمال است.
3. شرط «میثاق شفافیت»؛ نامزد منتخب موظف شود پیش از شروع کار، قراردادی امضا کند که بر اساس آن، تمامی جلسات کلیدی، مذاکرات با پیمانکاران و تغییرات بودجهای به صورت برخط برای عموم قابل رصد باشد.
4. دوره آزمایشی 100 روزه با اهداف کمی مشخص؛ از جمله: مختومه کردن حداقل 3 پرونده معوق حقوقی به نفع شهرداری، ارائه گزارش کامل از منابع درآمدی مسدودشده، و ارائه برنامه مدون برای «نه گفتن» به طرحهای غیرکارشناسی با پشتوانه نظرات کارشناسان رسمی.
جمعبندی؛ ایلام به «تکیهگاه» نیاز دارد، نه صندلی
شهردار آینده ایلام باید الگویی از مدیریت جهادی باشد؛ نه در شعار، که در میدان عمل. او باید قدرت «نه» گفتن به امتیازخواهان را داشته باشد و در برابر هرگونه فشار فراقانونی، تنها مرجع را قانون و منافع مردم بداند. فراخوان شورا پایان یک مسیر نیست، بلکه آغاز فرآیندی سختگیرانه و هوشمندانه است. اگر قرار است ایلام از این بلبشوی مدیریتی نجات یابد، تنها راه، سپردن سکان به کسی است که واژه «نه» را نه بهعنوان ضعف، که بهعنوان نخستین اصل حکمرانی شهری میشناسد.
تسنیم؛ نجات ایلام در گرو عبور از انتصابات سلیقهای و روی آوردن به مدیریت شایسته و شجاع است.
انتهای پیام/180/
