اجتماعی
به گزارش خبرنگار فضا و نجوم خبرگزاری تسنیم، در سالهای اخیر، هرگاه مشت محکم نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران بر پیکرۀ پایگاههای نظامی آمریکا و متحدانش در منطقه فرود آمده، بلافاصله یک سناریوی هماهنگ در عرصه اطلاعات فضایی به اجرا درآمده است.
پیش از این، آمریکاییها خیال میکردند که با انحصار اطلاعات جغرافیایی، میتوانند ابعاد شکستهای خود را از چشم جهانیان پنهان کنند؛ اما پیشرفت خیرهکنندۀ فناوریهای تصویربرداری فضایی و ظهور شرکتهای خصوصیِ ارائهدهنده تصاویر ماهوارهای با کیفیت بالا، بساط این انحصار کهنه را برای همیشه برچید.
امروز دیگر رسانههای مستقل و تحلیلگران نظامی در سراسر جهان، تنها ساعتی پس از شلیک موشکهای ایرانی، میتوانند با استفاده از تصاویر ماهوارهای دردسترس، ضربات مهلک وارده به اهداف راهبردی دشمن را راستیآزمایی کنند و قدرت موشکی ایران را به تماشا بنشینند.
با این حال، جالب و البته قابلتأمل است که درست در همان ساعات و روزهای آغازین عملیاتهای موشکی ایران در خلیج فارس، شرکتهای مطرح و بینالمللی تصویربرداری ماهوارهای، ناگهان محدودیتهای بیسابقهای بر انتشار تصاویر خود اعمال میکنند.
شواهد متقن گویای آن است که این محدودیتها، هرگز تصادفی و بیربط نیست؛ بلکه یک همپوشانی زمانی کاملاً مشکوک در آن دیده میشود. بررسیهای تاریخی از سال 2020 تا امروز به وضوح نشان میدهد که این ممنوعیتهای خبرساز، اعم از تأخیرهای چندروزه یا بایکوتهای گسترده، دقیقاً در بازۀ زمانی طلایی 48 ساعت پس از حملات موشکی کلیدی بر علیه پایگاههای آمریکایی اعمال شدهاند.
به عبارت روشنتر، هر زمان که آتش موشکهای ایرانی پایگاههای استکبار را نشانه رفته، غولهای تصویربرداری همچون «ماکسر تکنالوجی»، «پلنت لبز» و حتی برنامه فضایی کوپرنیک اتحادیه اروپا (مربوط به ماهوارههای سنتینل)، به دستور پنهان، ترمز دستی انتشار اطلاعات را کشیدهاند!
این تقارن زمانی مکرر و تاریخی، جای هیچ گونه تردیدی برای ناظران باقی نمیگذارد که این اقدامات، صرفاً یک سیاست سازمانیافته و از پیش طراحیشده از سوی آمریکا برای جلوگیری از ثبت و انتشار تصاویر غرورآفرین از نقاط اصابت موشکها و افشای خسارتهای سنگین دشمن است.