به گزارش خبرآنلاین، تنگه سنگاپور آبراهی به طول تقریبی ۱۱۳ کیلومتر (۷۰ مایل) و عرض متوسط ۱۹ کیلومتر (بین ۱۶ تا ۲۱ کیلومتر) است که در محدوده جغرافیایی بین ۱ درجه و ۱۳ دقیقه شمالی و ۱۰۳ درجه و ۵۵ دقیقه شرقی واقع شده است.
این تنگه در انتهای شرقی تنگه مالاکا قرار دارد و از سمت غرب به اقیانوس هند (دریای آندامان) و از سمت شرق به دریای چین جنوبی در اقیانوس آرام متصل میشود. مرزهای طبیعی و کشورهای همجوار
شمال: سواحل جنوبی جزیره سنگاپور و بخش انتهایی ایالت جوهور مالزی.
جنوب: جزایر ریائو اندونزی (بهویژه جزایر باتام و بینتان). محدودیتهای هیدروگرافی و عمق آبراه
حداقل عمق کانال ناوبری در تنگه سنگاپور حدود ۲۲ متر است. این عمق نسبتاً کم، استانداردی را در صنعت کشتیرانی جهان تحت عنوان «مالاکامکس» (Malaccamax) ایجاد کرده است؛ به این معنا که نفتکشها و شناورهای فوقسنگین (ULCC) که آبخور آنها بیش از ۲۰ متر باشد، امکان عبور ایمن از این آبراه را ندارند و ناچارند از مسیرهای جایگزین و طولانیتر اندونزی (مانند تنگه لومبوک) استفاده کنند.
اهمیت ژئواکونومیک؛ قلب تپنده تجارت و سوخترسانی دریایی
از منظر اقتصادی، تنگه سنگاپور مجرای اصلی عبور بیش از یکسوم تجارت دریایی جهان و حدود یکچهارم نفت ترانزیتی دنیاست. روزانه بیش از ۲,۰۰۰ شناور تجاری و غولپیکر نفتکش از این آبراه فشرده عبور میکنند که نشاندهنده ترافیک بیسابقه آن در میان آبراههای بینالمللی است. زنجیره تامین انرژی شرق آسیا
اقتصادهای بزرگ صنعتی شرق آسیا از جمله چین، ژاپن، کره جنوبی و تایوان، وابستگی حیاتی به تنگه سنگاپور دارند. بخش عمده واردات نفت خام و گاز طبیعی مایع (LNG) این کشورها از مبدأ خاورمیانه و آفریقا پس از طی مسیر در اقیانوس هند و گذر از تنگه مالاکا، وارد تنگه سنگاپور شده و سپس به بنادر مقصد هدایت میشود. اکوسیستم بندری و هاب سوخترسانی (Bunkering)
در انتهای این تنگه، بندر سنگاپور قرار دارد که یکی از فعالترین بنادر کانتینری و بزرگترین قطب سوخترسانی دریایی (بانکرینگ) جهان محسوب میشود. عرضه سالانه دهها میلیون تن سوخت دریایی (اعم از نفتکوره کمسولفور، LNG و متانول) در کنار ارائه خدمات لوژستیک، تعمیرات و پایلوتاژ (راهنمایی کشتی)، ارزش افزودهای …
