ظاهر حکمت ۱۳۰ نهجالبلاغه از گفتوگوی امام علی(ع) با اهل قبور حکایت دارد؛ موضوعی که این پرسش را برمیانگیزد که چگونه با آیه «وَمَا أَنتَ بِمُسْمِعٍ مَن فِی الْقُبُورِ» قابل جمع است. مفسران در پاسخ، با استناد به سیاق آیات قرآن و روایاتی مانند گفتوگوی پیامبر(ص) با کشتهشدگان بدر، این آیه را ناظر به هدایتناپذیری کافران یا مربوط به شرایط عادی دانسته و امکان شنیدن مردگان را در موارد خاص و به اذن الهی قابل پذیرش میدانند.
