شاید بهترین پاسخ به این نوع برخوردها، رجوع به اندیشههای خود دکتر سریعالقلم باشد؛ اندیشههایی که در تقدیمنامه کتاب «اقتدارگرایی ایرانی در عهد قاجار» خطاب به نسل آینده ایران نوشته شده است؛ نسلی که قرار است «برای افزایش قدرت کشور، ثروت تولید کند»، «ظرفیت نقدپذیری و اصلاح تدریجی را در خود پدید آورد»، «تضعیف، تخریب و انتقام را از فرهنگ سیاسی حذف کند»، «برای دیگران حقوق قائل باشد» و «دروغگویی و وارونه جلوه دادن واقعیتها را از نظام معاشرتی خود حذف نماید.»
