خبر وزیر کشور درباره گشایش یک مرز جدید با پاکستان

ایران آنلاین:

محمد بطحایی ظهر پنجشنبه در اجلاسیه روز جهانی مسجد و همایش مدیریت محله‌محور در همدان با قدردانی از ابتکار استانداری همدان برای برگزاری این رویداد همزمان با روز جهانی مسجد، اظهار کرد: این روز به یاد آتش‌سوزی مسجدالاقصی در حدود ۵۸ سال پیش نام‌گذاری شده و فرصتی برای نکوداشت جایگاه مسجد در تاریخ اسلام و جوامع اسلامی است.

به گزارش مهر، وی با اشاره به پیشینه کارکردهای اجتماعی مسجد در صدر اسلام افزود: پس از هجرت پیامبر اکرم(ص) و مهاجران به مدینه فضایی در کنار مسجدالنبی برای استقرار اصحاب صفه پیش‌بینی شد و شمار آنها در برخی منابع تاریخی تا ۳۰۰ نفر نیز ذکر شده است.

رئیس سازمان امور اجتماعی کشور بیان کرد: تجربه اصحاب صفه نشان می‌دهد که مسجد از ابتدای شکل‌گیری جامعه اسلامی تنها محلی برای عبادت نبوده و به‌عنوان نهادی اجتماعی و پایگاهی برای ارائه خدمات به مردم نقش‌آفرینی کرده است.

بطحایی ادامه داد: در شهرهای بزرگ اسلامی نیز مسجد در حوزه‌هایی همچون آموزش، بهداشت و درمان، خدمات حمایتی، مقابله با آسیب‌های اجتماعی و رفع مسائل محلات نقش داشته است و فعالیت‌هایی مانند صندوق‌های قرض‌الحسنه نیز در ادامه همین کارکرد اجتماعی شکل گرفت.

وی با بیان اینکه کارکردهای چندگانه مسجد در برهه‌هایی از تاریخ کمرنگ شده است، گفت: در برخی دوره‌ها مسجد از نقش اصلی خود فاصله گرفت و بیشتر به محل عبادت محدود شد و باید برای احیای ظرفیت‌های اجتماعی، فرهنگی و مردمی مساجد تلاش شود.

معاون وزیر کشور با تاکید بر اینکه محله‌محوری به دنبال ایجاد ساختارهای موازی نیست، اظهار کرد: در سال جاری و پس از رایزنی‌های رئیس‌جمهور با استانداران بخشنامه‌ای با امضای وزیر کشور ابلاغ شد که یکی از رویکردهای اصلی آن پرهیز از موازی‌کاری است.

بطحایی افزود: فعالیت نهادهای مردمی، گروه‌های جهادی، هلال‌احمر، پایگاه‌های بسیج و مساجد باید مورد توجه قرار گیرد و تلاش‌های پراکنده موجود با تدابیر مناسب، منسجم و هم‌راستا شود تا اثربخشی بیشتری در محلات داشته باشد.

وی با اشاره به ضرورت تدوین نظام مسائل در هر محله گفت: زمانی که شورای محله، بسیج یا دیگر مجموعه‌های مردمی مسائل و اولویت‌های واقعی یک محله را شناسایی می‌کنند دستگاه‌های اجرایی از جمله شهرداری، فرمانداری، آموزش و پرورش و مراکز بهداشت باید در مسیر رفع آن مسائل همراهی کنند.

رئیس سازمان امور اجتماعی کشور اظهار کرد: فعالان محلی که در ارتباط مستقیم با مردم قرار دارند نیازها و اولویت‌های واقعی محله را بهتر شناسایی می‌کنند و لازم است سازوکار لازم برای پیوند میان تصمیم‌سازی محلی و دستگاه‌های اجرایی فراهم شود.

بطحایی گفت: تحقق این رویکرد به گفت‌وگوهای مستمر، شناسایی موانع در سطح تصمیم‌گیری و اجرا و هم‌راستایی بیشتر دستگاه‌ها با ظرفیت‌های مردمی نیاز دارد.

وی خطاب به فعالان مسجدی نیز افزود: برای بازگشت مسجد به جایگاه مطلوب باید برنامه‌ها به‌گونه‌ای طراحی شود که همه اقشار جامعه، با دیدگاه‌ها و انگیزه‌های مختلف، برای حضور در مسجد و مشارکت در حل مسائل محله احساس رغبت کنند.

بطحایی با تقدیر از فعالیت‌های انجام‌شده برای جذب جوانان به مساجد، بیان کرد: برخی تجربه‌های موفق در مساجد، زمینه حضور بیشتر نسل جوان و افرادی را که پیش‌تر ارتباط کمتری با مسجد داشتند فراهم کرده است.

وی تاکید کرد: باید با شناخت دقیق‌تر جامعه پیرامونی و در چارچوب ارزش‌های دینی فاصله میان مسجد و اقشار مختلف مردم کاهش یابد تا زمینه جذب حداکثری و گسترش مشارکت‌های مردمی در فعالیت‌های مسجدمحور فراهم شود.
انتهای پیام/

کد خبر: 787324 | ۱۴۰۵/۰۵/۲۹ ۱۶:۲۸:۱۵ اعتمادآنلاین |

مقام‌های پاکستانی می‌گویند رهبری سیاسی و نظامی این کشور همچنان با ایران و آمریکا در تماس است تا تلاش‌ها برای کاهش تنش و حرکت به سمت ازسرگیری مذاکرات را بررسی کند.

به گزارش آسوشیتدپرس، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، روز چهارشنبه اعلام کرده بود که در حال حاضر هیچ مذاکره‌ای با ایران در جریان نیست؛ در حالی که تهران تأکید کرده است مذاکرات پس از نقض تفاهم‌نامه متوقف شده است. اخبار مرتبط پاکستان: برای احیای مذاکرات ایران و آمریکا تلاش می‌کنیم پاکستان: ایران و آمریکا طبق یادداشت تفاهم‌نامه عمل کنند/ آماده ادامه نقش میانجی میان ایران و…

نویسنده: احمد عبودوه، متخصص امور خارجی، امنیت و ژئوپلیتیک است. او بر افزایش نفوذ چین در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا، ژئوپلیتیک خلیج فارس، رقابت آمریکا و چین و پیامدهای آن در سراسر جهان تمرکز می کند. او در حال حاضر سرپرست واحد تحقیقات مطالعات چین در مرکز سیاست گذاری امارات (EPC) است.

دیپلماسی ایرانی: عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان در ۷ اوت توافقنامه دفاع مشترک مکه، معروف به «پیمان مکه»، را امضا کردند. این پیمان تصریح می‌کند که هرگونه حمله مسلحانه به یکی از اعضا، حمله به همه اعضا تلقی خواهد شد. این پیمان پیامی را برای ایران و اسرائیل می‌فرستد، در حالی که امنیت منطقه‌ای را از ایالات متحده دور می‌کند.

با این حال، این پیمان دو پرسش کلیدی را بی‌پاسخ می‌گذارد: آیا کشورهای منطقه می‌توانند بدون ایالات متحده بازدارندگی ایجاد کنند؟ و چرا مصر، حداقل فعلاً، با توجه به اینکه با هر سه عضو همکاری نزدیکی داشته، به این پیمان نپیوسته است؟

یک ناتوی خاورمیانه‌ای نیست

پیمان مکه بر اساس توافقنامه دفاع متقابل استراتژیک امضا شده بین عربستان سعودی و پاکستان در سپتامبر گذشته بنا شده است. با این حال، این یک توافق جداگانه است. این توافقنامه جدید شامل ترکیه نیز می‌شود و فضایی را برای پیوستن سایر کشورها باقی می‌گذارد.

این پیمان با ناتو مقایسه شده است. در واقع، هاکان فیدان، وزیر امور خارجه ترکیه، عنصر دفاع متقابل این پیمان را «از نظر فنی مشابه» بند دفاع جمعی ماده ۵ ناتو توصیف کرد.

با این حال، مقایسه‌ها با ناتو اغراق‌آمیز است. وقتی این موارد کنار گذاشته شوند، این پیمان نسبتاً ناچیز به نظر می‌رسد.

مقامات سعودی دامنه این توافق را کم‌اهمیت جلوه داده‌اند و آن را به عنوان تمرینی برای «توانایی‌های پایدار» به جای یک جبهه دفاعی مشترک علیه هر کشوری معرفی کرده‌اند. ترکیه نیز تأکید کرده است که این پیمان علیه ایران یا هیچ کشور دیگری نیست. پاکستان این توافق را «ماهیت صرفاً دفاعی» توصیف کرده است.

اگرچه پاکستان یک قدرت هسته‌ای است، اما این توافق‌نامه به ترکیه و عربستان سعودی که تحت چتر هسته‌ای آن قرار می‌گیرند، اشاره‌ای نمی‌کند. و اگرچه دفاع متقابل در توافق سپتامبر ۲۰۲۵ بین ریاض و اسلام‌آباد گنجانده شده بود، اسلام‌آباد همچنان به عنوان میانجی در بحبوحه حملات ایران به عربستان سعودی با تهران تعامل داشته است.

بنابراین، پیمان مکه را باید به عنوان آزمایشی در خوداتکایی منطقه‌ای درک کرد، نه یک جبهه دفاعی مشترک یا اتحاد جنگی.

تأثیر منطقه‌ای گسترده‌تر

با این حال، اگرچه این توافق‌نامه از نظر دامنه محدود است، اما پیامدهای عمیق‌تری برای نظم منطقه‌ای دارد.

این پیمان ابزار دیگری برای تنوع‌بخشی و تقویت معماری امنیتی و دفاعی عربستان سعودی فراهم می‌کند. این پیمان به ریاض در هرگونه تعامل آینده با تهران بر سر امنیت منطقه‌ای، اهرم فشار می‌دهد و وابستگی آن به ایالات متحده را کاهش می‌دهد.

برای آنکارا، این توافق‌نامه می‌تواند به حمایت مالی و بازار عظیمی برای فناوری صنعتی دفاعی آن منجر شود، در حالی که اسلام‌آباد می‌تواند از حمایت اقتصادی عربستان سعودی بهره‌مند شود و خود را به عنوان یک بازیگر فعال و مسئول در خاورمیانه قرار دهد.

تهران و نیروهای نیابتی‌اش احتمالاً در آینده نزدیک، احتمالاً با حمله به عربستان سعودی از طریق حوثی‌ها یا شبه‌نظامیان عراقی، این توافق را محک خواهند زد. واکنش سه امضاکننده به آن آزمون اولیه، بسیار بیشتر از بیانیه‌های رسمی، منطقه را در مورد این پیمان آگاه خواهد کرد.

چرا مصر به آن ملحق نشده است

مصر با وجود همکاری نزدیک با هر سه کشور به عنوان بخشی از یک گروه غیررسمی چهار کشوری که از آن به عنوان «STEP» یا «چهار» یاد می شود، پیمان مکه را امضا نکرده است.

بدر عبدالطی، وزیر امور خارجه مصر روز جمعه گفت که قاهره در حال بررسی این پیمان «بسیار جدی» است و تصمیم گیری در مورد پیوستن به آن «نیازمند مطالعات عمیق در پرتو قانون اساسی و تعهدات قانونی مصر است».

فیدان از ترکیه پیشتر گفته بود که معتقد است که مصر «در مرحله بعدی» پس از اجرای «چند موضوع فنی» به این پیمان ملحق خواهد شد.

صرف نظر از پیوستن مصر به این پیمان، غیبت مصر با تردید راهبردی این کشور از زمان ریاست جمهوری عبدالفتاح السیسی در سال ۲۰۲۴ مطابقت دارد.

برای دهه‌ها، رهبران مصر رویکرد محتاطانه‌ای اتخاذ کرده‌اند و عدم تعهد را پذیرفته و از بلوک‌های نظامی برای جلوگیری از به دام افتادن آن اجتناب کرده‌اند. اما پیوستن به پیمان مکه می‌تواند نشان‌دهنده این باشد که مصر در حال انتخاب طرف‌هایی برای رقبای مختلف ژئوپلیتیکی سه عضو است – که در مجموع می‌توان آنها را شامل ایران و حوثی‌ها، اسرائیل، امارات، یونان، قبرس و هند دانست. این همسویی درک شده می‌تواند بر روابط قاهره با این بازیگران تأثیر منفی بگذارد، بدون اینکه بازده قابل‌توجهی داشته باشد.

این نشان دهنده این است که این پیمان بیشتر در مورد نشانه های سیاسی است تا ارزش نظامی. این پیمان از نظر جزئیات عمومی کوتاه است، اما می تواند به طور بالقوه شامل همکاری دفاع هوایی و موشکی، اشتراک اطلاعات، گسترش امنیت دریایی و همکاری دفاعی – صنعتی باشد. با این حال، قاهره در حال حاضر از طریق گروه چهارگانه و حمایت از ائتلاف دریایی به رهبری عربستان سعودی در دریای سرخ در بسیاری از این مناطق با سه کشور همکاری می کند.

در دوران سیسی، مصر خود را بیشتر به عنوان یک میانجی می بیند که این امر مستلزم حفظ روابط مثبت و کانال های باز با همه بازیگران است. مصر به دنبال اجتناب از گرفتار شدن در ائتلاف های نظامی است که این نقش را پیچیده یا تنش های منطقه ای را تشدید می کند.

اسرائیل و آمریکا

مصر ممکن است نگرانی های امنیتی ائتلاف را در مورد بازیگران غیردولتی، امنیت دریایی و سودان به اشتراک بگذارد. اما برای بسیاری از سیاستگذاران مصری، با وجود پیمان صلح و هماهنگی امنیتی دو کشور، یک درگیری بالقوه با اسرائیل همچنان بزرگترین تهدید امنیتی آینده خواهد بود.

با توجه به موقعیت اسرائیل به عنوان متحد کلیدی منطقه ای ایالات متحده، هیچ اتحاد امنیتی دیگری وجود ندارد که بتواند از مصر در درگیری احتمالی با اسرائیل محافظت کافی را فراهم کند.

بنابراین، در حالی که پیوستن به پیمان مکه ممکن است به مقابله با نگرانی‌های فوری مصر در سودان، لیبی یا شاخ آفریقا کمک کند، اما اولویت‌های امنیتی بلندمدت آن را حل نخواهد کرد. در حال حاضر، ایالات متحده مهمترین شریک امنیتی مصر باقی مانده است.

قاهره نیز نگران حاکمیت خود است. ادغام در ترتیبات امنیتی تحت رهبری عربستان سعودی، پیگیری ریاض برای رهبری عرب را تقویت می کند. از دیدگاه قاهره، این خطر ایجاد رابطه حامی – مشتری با ریاض است.

پیوستن، در نهایت امر

برای مصر، خطرات پیوستن به این پیمان احتمالاً در حال حاضر بیشتر از منافع آن است. اما این ارزیابی ممکن است با گذشت زمان تغییر کند.

پیمان مکه کمتر یک اتحاد نظامی است تا بیانیه ای در مورد شکل نظم منطقه ای بعدی. در حالی که واشینگتن مهمترین شریک برای اکثر قدرت های منطقه ای از جمله ترکیه و عربستان سعودی است، آنها به دنبال کاهش اتکای خود به ایالات متحده هستند. این روند احتمالاً شتاب می گیرد.

این پیمان همچنین به اعضای آن اجازه می‌دهد تا در برابر جاه‌طلبی‌های منطقه‌ای ایران و اسرائیل از خود محافظت کنند و موازنه قدرت جدیدی را که در قدرت‌های میانی تثبیت شده است، آزمایش کنند. مصر همچنین علاقه دارد که با مشارکت در این ترتیبات، ابتکار عمل را به دست گیرد.

اگر تعهدات دفاعی متقابل الزام آور توافق در عمل اجرا نشود، مصر انگیزه بیشتری برای پیوستن به این پیمان خواهد داشت. این انعطاف‌پذیری تضمین می‌کند که قاهره می‌تواند بدون تسلیم شدن از توانایی خود برای میانجیگری یا تعمیق هماهنگی با رقبای پیمان بپیوندد، حتی اگر در مورد اعتبار ائتلاف سؤالاتی ایجاد کند.

این اتاق برای مانور اهمیت دارد، زیرا مصر به دلیل مشکلات مزمن اقتصادی و رو به افول جایگاهش در جهان عرب، به تنوع و مشارکت در سراسر خطوط گسل منطقه نیاز دارد. در عین حال، پیوستن به این پیمان، توانایی قاهره را برای اعمال نفوذ با محوریت در ترتیبات امنیتی منطقه ای افزایش می دهد.

صبر کنید، تماشا کنید و گزینه ها را باز نگه دارید

مصر باید صبور باشد، اما مردد نباشد. این پیمان در اصل جذاب است اما هنوز یک اولویت مبرم برای مصر نیست. انتظار ضرری ندارد.

توافق جدید پیچیده تر از ناتو است. اما جدی تر از ائتلاف های منطقه ای قبلی است. این پیمان ممکن است به جای یک بلوک الزام آور، به یک مشارکت متمرکزتر و مبتنی بر موضوع همگرا شود. این بهترین سناریو برای مصر خواهد بود.

آزمون واقعی هر اتحاد در اجرای آن نهفته است، به ویژه در زمان جنگ. با ابهام در مورد پایان جنگ ایران و تشدید دوره ای از تنش در دریای سرخ، مصر باید واکنش ائتلاف را در صورت تهدید یک عضو بررسی و ارزیابی کند.

در حال حاضر، قاهره باید وقت خود را برای رعایت ساختار پیمان، تعهدات نظامی و یکپارچگی عملیاتی صرف کند. تا زمانی که همه این جنبه‌ها قطعی‌تر شوند، باید در مورد عضویت قضاوت کند.

منبع: چتم‌هاوس / ترجمه: سید علی موسوی خلخالی

به گزارش شهرآرانیوز؛ براساس بیانیه وزارت خارجه پاکستان، دو طرف در این دیدار مجددا بر روابط برادرانه و ریشه‌دار میان پاکستان و سوریه تأکید کردند.

به نقل از آناتولی، دو طرف راه‌های توسعه و گسترش همکاری‌های دوجانبه در زمینه‌های مورد علاقه مشترک را مورد بررسی قرار دادند.

وزیران خارجه پاکستان و سوریه همچنین درباره تحولات منطقه‌ای به‌صورت عمیق و مفصل گفت‌وگو کردند.

وزیران خارجه دو کشور بر "پیوندهای برادری دیرینه و ریشه‌دار" میان دو کشور تاکید کردند.

شیبانی نخستین وزیر امور خارجه سوریه است که پس از ۱۹ سال به پاکستان سفر می‌کند. قرار است وزیر امور خارجه سوریه در جریان این سفر با مقام‌های پاکستانی دیدار کرده و روابط دو کشور و راه‌های گسترش همکاری‌های دوجانبه را بررسی کند.

در ادامه حتما بخوانید وزیر خارجه پاکستان بر اهمیت مذاکره برای تحقق صلح دائم تاکید کرد