فعالیت هنری ذاتا منقطع و پروژهمحور است، اما نظامهای رفاهی غالباً بر پایه استخدامهای دائم طراحی شدهاند؛ شکافی عمیق که در ایران هنرمندان را به «کارگران فصلی» بدل کرده است. در این گزارش با بررسی الگوهای حمایتی در فرانسه، آلمان، آمریکا، ترکیه و مصر، به کالبدشکافی چالشهای بوروکراتیک، معافیتهای مالیاتی و بنبست بازنشستگی اهالی سینما و تئاتر میپردازد.