پشت‌پرده شکست ۲۴ ساعته توافق هسته‌ای آمریکا و عربستان / سی‌ان‌ان: هنوز امضای وزیر خشک نشده‌بود که ترامپ گزارش فاکس نیوز را دید و همه چیز را خراب کرد

نورنیوز- گروه بین الملل: به نقل از شبکه الجزیره، وزیران امور خارجه الجزایر، ترکیه، اندونزی، اردن، لبنان، مالزی، موریتانی، پاکستان، فلسطین، قطر، عربستان سعودی و سومالی در بیانیه‌ای مشترک، حملات هوایی رژیم صهیونیستی به پایگاه نظامی ابوالظهور در شمال غرب سوریه را به‌شدت محکوم کردند.

رژیم صهیونیستی فرودگاه نظامی «ابو الظهور» در حومه ادلب در شمال غرب سوریه را هدف حمله هوایی قرار داد. در حملات جنگنده های ارتش رژیم صهیونیستی، چهار بار باند این فرودگاه هدف قرار گرفت.

وزارت خارجه سوریه حملات هوایی رژیم صهیونیستی به فرودگاه نظامی ابوالظهور در استان ادلب را به‌شدت محکوم کرد. این وزارتخانه افزود این حملات «تجاوزی غیرموجه و نقض آشکار حاکمیت سوریه و تمامیت ارضی این کشور» به شمار می‌رود.

نورنیوز- گروه بین الملل: دبیرکل سازمان بین‌المللی دریانوردی در اظهاراتی درباره وضعیت تردد کشتی‌ها در تنگه هرمز، ادعای دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، مبنی بر باز بودن این آبراه راهبردی را رد کرد.

آرسنیو دومینگوئز در گفت‌وگو با شبکه خبری بلومبرگ، در پاسخ به پرسشی درباره صحت ادعای ترامپ گفت با توجه به شمار بسیار اندک کشتی‌هایی که در حال حاضر از تنگه هرمز عبور می‌کنند، این آبراه «عملاً باز نیست».

وی با اشاره به وضعیت امنیتی منطقه تأکید کرد تنگه هرمز در شرایط کنونی برای کشتیرانی ایمن نیست و تا زمانی که خطر حمله به کشتی‌ها وجود داشته باشد، نباید از این مسیر دریایی عبور کرد.

دومینگوئز تصریح کرد این خطر می‌تواند از سوی طرف‌های مختلف درگیر در منطقه متوجه کشتی‌ها شود و به همین دلیل نمی‌توان صرفاً با اعلام سیاسی یا صدور بیانیه، فعالیت عادی کشتیرانی در تنگه هرمز را از سر گرفت.

دبیرکل سازمان بین‌المللی دریانوردی همچنین تأکید کرد این سازمان تا زمانی که انجام عملیات مین‌روبی در منطقه تأیید نشود، از فعالان صنعت کشتیرانی نخواهد خواست خطر عبور از تنگه هرمز را بپذیرند.

این اظهارات در شرایطی مطرح شده است که وضعیت تردد کشتی‌ها در تنگه هرمز به یکی از مهم‌ترین موضوعات امنیت دریایی و تجارت جهانی تبدیل شده و هرگونه اختلال در این آبراه می‌تواند بر حمل‌ونقل انرژی و بازارهای جهانی اثرگذار باشد.

به گزارش مشرق، منابع مطلع روز جمعه به وقت محلی در مقر سازمان ملل گفتند: در دومین دور رای گیری غیرعلنی شورای امنیت درباره انتخاب دبیرکل جدید سازمان ملل، «رودریگز بیرکت» از «ربکا گرینسپن» معاون پیشین رئیس جمهوری کاستاریکا که در دور نخست پیشتاز بود، پیشی گرفته است.

در این رای گیری غیررسمی، رودریگز بیرکت ۸ رای، خانم گرینسپن ۷ رای و رافائل گروسی نیز ۷ رای بدست آوردند و به این ترتیب، شورای امنیت سازمان ملل نتوانست بر سر یک نامزد برای دبیرکلی سازمان ملل به اجماع برسد.

سایر نامزدهای دبیرکلی سازمان ملل، مکی سال ۶ رای، اولارا اوتوننو ۵ رای، خانم ماریا فرنانداس اسپینوسا گارس ۴ رای و خانم میشل باشله ۲ رای موافق، بدست آوردند. نامزد جدید دبیرکلی سازمان ملل نیز هیچ رای موافقی بدست نیاورد بلکه ۸ رای مخالف و هفت رای ممتنع کسب کرد!

شورای امنیت سازمان ملل متحد روز جمعه برای دومین بار رای‌گیری غیررسمی را برگزار کرد تا میزان حمایت از نامزدهای جانشینی آنتونیو گوترش، دبیرکل کنونی سازمان ملل را بررسی کند که در پایان سال جاری میلادی دومین دوره پنج‌ساله خود را به پایان خواهد رساند.

هشت نامزد دبیرکلی سازمان ملل برای تصدی این سمت در حالی رقابت می‌کنند که این نهاد بین المللی با شکاف‌های عمیقی در درون خود مواجه است. حتی اگر یکی از نامزدها ۹ رای لازم را در شورای امنیت ۱۵ عضوی به دست آورد ــ شورایی که دبیرکل آینده سازمان ملل را انتخاب و سپس نام او را برای تایید به مجمع عمومی ارائه می‌کند ــ آن نامزد باید از وتو شدن نیز در امان بماند.

خانم ایوون ای باکی، دیپلمات و سیاستمدار ۷۵ ساله اکوادوری، به‌عنوان هشتمین نامزد دبیرکلس سازمان ملل سفیر کشورش در واشنگتن فعالیت کرده که روابط نزدیکی با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، برقرار کرده است.

او که از سوی کشور تونگا برای این سمت نامزد شده، ارتباطات گسترده‌ای در منطقه خلیج فارس دارد و پیش‌تر سفیر اکوادور در قطر بوده است. باکی که از والدینی لبنانی متولد شده، در میانجیگری برای برقراری گفت‌وگو میان اکوادور و پرو پس از جنگ کوتاه مرزی دو کشور در سال ۱۹۹۵ نقش مهمی داشت. او در شبکه‌های اجتماعی نوشت: «من ویرانی‌های جنگ را از نزدیک تجربه کرده‌ام. آماده‌ام برای احیای وعده بنیادین منشور سازمان ملل، یعنی نجات نسل‌های آینده از بلای جنگ، کمک کنم.» هر کسی که در ژانویه ۲۰۲۷ سکان هدایت سازمان ملل را به دست بگیرد، باید این سازمان را از میان آشفتگی‌های ژئوپلیتیکی و بحران مالی عبور دهد؛ آن هم در شرایطی که حتی دیپلمات‌ها و مقام‌های سازمان ملل مستقر در نیویورک نیز آشکارا درباره میزان ارتباط و اهمیت این سازمان در امور جهانی تردید دارند. اما هنگامی که سازمان ملل رهبر جدیدی انتخاب می‌کند، پرسش درباره نقش این سازمان در جنگ و صلح ناگزیر دوباره به مرکز توجه بازخواهد گشت.

ملاحظات و فشارهای دیگری نیز در محاسبات کشورهای عضو نقش خواهند داشت. یکی از آنها تلاش چند دهه‌ای برای آن است که سازمان ملل نخستین زن را به مقام دبیرکل منصوب کند. عامل دیگر، اصرار کشورهای آمریکای لاتین است که دبیرکل بعدی سازمان ملل از این منطقه باشد؛ موضوعی که با یک عرف غیرالزام‌آور و البته نه‌چندان منظم و دقیقا رعایت‌شده همخوانی دارد؛ عرفی که بر اساس آن، این سمت باید میان مناطق مختلف جهان به‌صورت دوره‌ای جابه‌جا شود.

آخرین دبیرکل پیشین سازمان ملل که از آمریکای لاتین بود، خاویر پرز د کوئیار بود که از سال ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۱ در این سمت خدمت کرد. اینکه این عوامل در جریان رقابت انتخاباتی چگونه بر نتیجه اثر خواهند گذاشت، هنوز مشخص نیست.

برخی دیپلمات‌ها هشدار می‌دهند که ممکن است نامزدهای زن به‌طور ناعادلانه در قالب کلیشه‌هایی قرار گیرند که آنها را کمتر از رقبای مرد ، خود را مناسب مدیریت مسائل صلح و امنیت می‌دانند. همچنین این تصور وجود دارد که ایالات متحده، موضع خود را درباره آنچه آن را مبارزه با «ایدئولوژی جنسیتی» و «ایدئولوژی تبعیض‌آمیز برابری» می‌نامد، در تعارض با تلاش‌ها برای پیشبرد انتخاب یک زن به‌عنوان دبیرکل سازمان ملل خواهد دید.

دیپلمات ها می گویند: ترجیحات دولت دونالد ترامپ نیز قطعا بر موضع‌گیری سایر کشورهای عضو و همچنین نامزدها، پیش از ورود آنها به این مسیر دشوار انتخاباتی تاثیر خواهد گذاشت. اما جدا از این مسائل، آنچه اهمیت اساسی خواهد داشت، توانایی اثبات‌شده هر نامزد برای انجام این وظیفه است.هر نامزد باید با مجموعه‌ای از ایده‌ها و طرح‌های مشخص وارد رقابت شود که هدف آنها تقویت اعتبار سازمان ملل در زمینه صلح و امنیت بین‌المللی باشد. این موضوع باید بخش محوری راهبرد او برای کمک به سازمان ملل در عبور از این دوره فشار شدید ژئوپلیتیکی باشد.