به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، به نقل از پدال، یک موتور V۱۲ بدون توجه به اینکه زیر کاپوت چه خودرویی قرار گرفته باشد، همیشه احترام خاصی را برمیانگیزد. نشان V۱۲ روی گلگیر یک سدان لوکس یا یک سوپراسپرت قدرتمند، بار معنایی ویژهای دارد؛ زیرا این پیشرانهها معمولاً فقط در بالاترین تیپها و خاصترین محصولات خودروسازان به کار میروند. به بیان دیگر، آنها مخصوص خودروهای پرچمدار هستند؛ از فراریهای کلاسیک دهههای ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ و تویوتا سنچوری فوق لوکس گرفته تا لامبورگینی اونتادور و جگوار E-Type. نامهایی که در ذهن بسیاری از علاقهمندان خودرو حک شدهاند و سالها روی دیوار اتاق عاشقان دنیای خودرو خودنمایی کردهاند.
این موتورها قدرتمند، نرم، باوقار و از نظر بسیاری حتی باشکوهتر از هر پیشرانه رایج دیگری هستند؛ مگر آنکه صحبت از موتورهایی مانند بوگاتی W۱۶ باشد؛ اما همانطور که عمو بن در فیلم مرد عنکبوتی میگوید: قدرت زیاد، مسئولیت زیادی هم به همراه دارد، این جمله درباره موتورهای V۱۲ نیز کاملاً صدق میکند، بهویژه نمونههای بزرگتر و لوکستر آنها! هرچند موتورهای V۱۲ شاهکارهای مهندسی محسوب میشوند، اما به همان اندازه نیز به دردسرساز بودن شهرت دارند. دلایل متعددی وجود دارد که باعث شده این پیشرانهها هیچگاه به تولید انبوه نرسند که در ادامه به مهمترین آنها میپردازیم.
در این مطلب، مشکلات کلی موتورهای V۱۲ را بررسی میکنیم، نه ایرادهای اختصاصی هر موتور یا هر برند؛ زیرا تاریخچه این پیشرانهها آنقدر گسترده است که پرداختن به تمام ایرادهای اختصاصی آنها به صدها مطلب نیاز دارد. همچنین تمرکز ما روی خودروهای تولید انبوه است و نه نمونههای مسابقهای یا سفارشی. با این مقدمه همراه ما باشید. موتورهای V۱۲ از پیچیدهترین طراحیهای دنیای پیشرانهها هستند
یکی از مهمترین دلایلی که موتورهای V۱۲ تا این اندازه محبوب هستند، نرمی و تعادل فوقالعاده آنهاست. این پیشرانهها از نظر بالانس، تقریباً بینقص محسوب میشوند؛ به این معنا که نیروهای ارتعاشی ناشی از حرکت پیستونها تقریباً یکدیگر را خنثی میکنند و در نتیجه موتور با کمترین لرزش ممکن کار میکند. به همین دلیل، این موتورها بهترین گزینه برای خودروهای لوکس به شمار میروند؛ خودروهایی که به دلیل ساختار …
