خطرناکترین بخشِ پاناپتیکونِ دیجیتال این است که افراد، سلطه را با آزادی اشتباه میگیرند. کارمند تصور میکند آزاد است چون میتواند لباس غیررسمی بپوشد، در کافهی شرکت قهوه بنوشد یا ساعتِ کاری منعطف داشته باشد؛ در حالی که همان سیستم، ذهن، هویت و عواطفِ او را به دقت پایش و مدیریت میکند. این همان چیزی است که آدورنو و هورکهایمر در «دیالکتیک روشنگری» دربارهاش هشدار داده بودند: عقلانیتِ مدرن میتواند در پوششِ آزادی، به شکلِ پیچیدهتری از سلطه تبدیل شود.
