در ادبیات معاصر مطالعات راهبردی، بسیاری از رقابتهای میان قدرتهای منطقهای و جهانی دیگر در قالب الگوی کلاسیک «جنگ یا صلح» قابل تبیین نیستند. بازیگران دولتی و غیردولتی بهجای ورود به رویارویی مستقیم و پرهزینه، از مجموعهای از اقدامات تدریجی، محدود و چندلایه بهره میگیرند که نه به آستانه جنگ تمامعیار میرسد و نه در چارچوب روابط عادی و صلحآمیز قابل تعریف است. این فضای میانه که در ادبیات امنیت بینالملل با عنوان «منطقه خاکستری» (Gray Zone) شناخته میشود، به یکی از مهمترین عرصههای رقابت راهبردی در قرن بیستویکم تبدیل شده است. در روزهای پس از جنگ رمضان سوای چند بار اتفاق و تفاهم و حتی امضای یادداشت تفاهم اسلام آباد چیزی که دیده می شود راهبرد فشار تدریجی یا برش های نازک است.
