ترامپ در سیاست خارجی، صرفاً توافقها را نقض نمیکند؛ او کارکرد قرارداد را دگرگون کرده است. در این الگو، توافق دیگر نقطه پایان مذاکره و آغاز اجرای تعهدات نیست، بلکه به ابزاری برای تولید اهرم، تهدید به خروج و بازتعریف مستمر مطالبات تبدیل میشود. این یادداشت میکوشد با تبیین «دکترین امضا برای خروج»، منطق این تحول را در سیاست خارجی ترامپ و پیامدهای آن برای آینده نظم بینالملل واکاوی کند.
