استانها
نورالله عبداللهی در گفتوگو با خبرنگار تسنیم در اصفهان به شرایط حاکم بر بازار صنایع دستی اشاره کرد و گفت: مهمترین دغدغه فعلی فعالان این حوزه، مسئله فروش است.
وی افزود: به دلیل شرایط خاص کشور و افزایش قیمت ارز، هزینه تهیه مواد اولیه برای هنرمندان افزایش یافته است و از سوی دیگر، بسیاری از هنرمندان از اسفندماه تولیدات خود را برای عرضه در ایام نوروز آماده کرده بودند که شرایط جنگی مانع از فروش این محصولات شد.
معاون صنایع دستی و هنرهای سنتی ادارهکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی استان اصفهان ادامه داد: بسیاری از هنرمندان برای خرید مواد اولیه و تولید محصولات خود هزینه کرده و بدهکار شده بودند، اما به دلیل شرایط ایجادشده نتوانستند محصولات خود را در زمان پیشبینیشده به فروش برسانند.
عبداللهی درباره اقدامات انجامشده برای تقویت بازار فروش صنایع دستی گفت: برنامهریزیهایی در حوزههای مختلف بازاریابی داخلی و خارجی در حال انجام است و در خردادماه نیز رویدادها و نمایشگاههای مختلفی در استان برگزار شد تا زمینهای برای فروش محصولات هنرمندان فراهم شود.
وی با اشاره به اقدامات انجامشده در حوزه بستهبندی محصولات صنایع دستی افزود: در این زمینه نیز کارگروهی فعال است و تلاش میشود وضعیت بستهبندی محصولات ارتقا پیدا کند، اما بخش عمده مشکلات همچنان به مسئله فروش بازمیگردد.
معاون صنایع دستی اصفهان گفت: در شهر اصفهان نیز «پنجشنبههای هنر» در پارک شهید رجایی و گذر صنایع دستی برگزار میشود و در شهرستانها نیز با توجه به شرایط، نمایشگاههایی برای عرضه و فروش محصولات هنرمندان برپا شده است.
اصفهان یکهشتم سهمیه بیمه هنرمندان کشور را جذب کرد
عبداللهی با اشاره به وضعیت بیمه هنرمندان صنایع دستی بیان کرد: بیمه هنرمندان یکی از معضلات اصلی فعالان این حوزه است، اما استان اصفهان در جذب سهمیههای اختصاصیافته برای بیمه هنرمندان در کشور پیشتاز بوده است.
وی افزود: طی دو سال گذشته دولت برای بیمه هنرمندان در سراسر کشور سهمیه 8 هزار نفری اختصاص داد که از این تعداد، سهم استان اصفهان هزار نفر بود و این سهمیه جذب شد.
معاون صنایع دستی و هنرهای سنتی ادارهکل میراث فرهنگی، …
استانها
بهگزارش خبرگزاری تسنیم از تبریز، آذربایجان شرقی را نمیتوان صرفاً یک استان برخوردار از چند بنای تاریخی و جاذبه طبیعی دانست؛ اینجا سرزمینی با پشتوانه تمدنی چند هزار ساله، تبریز بهعنوان یکی از مهمترین شهرهای تاریخی ایران، رویدادهای بزرگ فرهنگی، بازار تاریخی، روستاهای تاریخی، ارسباران، کندوان، ربع رشیدی و دهها ظرفیت مغفول دیگر است.
اما مسئله امروز این است که چرا سهم این همه ظرفیت از اقتصاد گردشگری، اعتبار فرهنگی و جریان گردشگر، با داشتههای تاریخی و تمدنی استان تناسب ندارد؟
در سالهایی که اصفهان، شیراز و یزد با برندسازی، مرمت، رویدادسازی و پیوند دادن میراث فرهنگی با اقتصاد گردشگری تلاش کردهاند جایگاه خود را تثبیت کنند، آذربایجانشرقی هنوز با بخشی از همان مسائل قدیمی دستوپنجه نرم میکند؛ از وضعیت نامطلوب برخی بناهای تاریخی گرفته تا کندی پروژههای گردشگری، مشکلات فعالان صنایع دستی و بلاتکلیفی بخشی از ظرفیتهای سرمایهگذاری.
این پرسش زمانی جدیتر میشود که بدانیم احمد حمزهزاده از دولت دوازدهم تا دولت چهاردهم در رأس ادارهکل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان حضور داشته است.
یعنی نزدیک به یک دوره طولانی مدیریتی؛ فرصتی که میتوانست برای طراحی یک نقشه راه بلندمدت، تغییر چهره گردشگری استان و تبدیل میراث فرهنگی به موتور اقتصادی و فرهنگی آذربایجانشرقی مورد استفاده قرار گیرد.
اما امروز، افکار عمومی حق دارد بپرسد خروجی این سالهای مدیریت چه بوده است؟
از وعده پروژه تا واقعیت میدان
البته نمیتوان منکر برخی اقدامات و پروژههای تعریفشده در سالهای اخیر شد. مدیرکل میراث فرهنگی استان در سال از وجود پروژههای بزرگمقیاس گردشگری با سرمایهگذاری کلان خبر داده اما آنچه مهم است خروجی این خبررسانیها در اذهان عمومی است و تعداد پروژه و حجم سرمایهگذاری بالقوه، الزاماً به معنای رونق گردشگری نیست.
آنچه مردم، گردشگران و فعالان این حوزه میبینند، نتیجه نهایی است؛ پروژهای که سالها در مرحله وعده و اجرا باقی میماند، برای اقتصاد گردشگری ارزش چندانی ایجاد نمیکند.
گردشگری با کلنگ، تفاهمنامه و بسته سرمایهگذاری رونق نمیگیرد؛ با پروژه تکمیلشده، زیرساخت …
