در نگاه نخست تصورم این بود که نویسنده گرامی داریوش آشوری و داریوش شایگان را به سبب اشتراک در نام خلط کرده است (که البته همین بیدقتی هم در مقالهای بینالمللی موجه نیست)۔ اما دیدم در جمله بعد ایشان نوشته است که در خاتمه کتاب، طباطبایی به نقادی فهم شایگان از تاریخ اندیشه در ایران و اسلام پرداخته است . اینجا متوجه شدم نویسنده واقعا تصور کرده است که اصطلاح گفتمان ازسوی داریوش شایگان پیشنهاد شده است و به وضوح از نقدها و مناظرههایی که در دهههای اخیر در فضای فکری ایران حول این مفهوم شکل گرفته و مشارکت طباطبایی در این بحث بیاطلاع است۔
