با این حال، عملکرد شرکتهای فعال در زنجیره هوش مصنوعی یکسان نبوده است. شرکتهای هایپراسکیلر که میلیاردها دلار برای توسعه مدلهای هوش مصنوعی، مراکز داده و زیرساختهای پردازشی سرمایهگذاری میکنند، بیشترین فشار را متحمل شدهاند؛ زیرا بخش عمده این هزینهها بر عهده آنهاست و بازار نسبت به زمان بازگشت این سرمایهگذاریها تردید بیشتری پیدا کرده است.
در مقابل، شرکتهای فعال در حوزه زیرساخت، از سازندگان تجهیزات مراکز داده گرفته تا شرکتهای تأمینکننده برق، سیستمهای خنککننده و سایر تجهیزات مورد نیاز، همچنان از چشمانداز مثبتی برخوردارند. دلیل این موضوع آن است که صرفنظر از وضعیت تقاضا برای محصولات نهایی هوش مصنوعی، اجرای پروژههای زیرساختی همچنان ادامه دارد و این شرکتها درآمد خود را از همین پروژهها کسب میکنند.
یکی از مهمترین نشانههای تغییر نگاه بازار، در بازار اوراق بدهی شرکتها دیده میشود. اوراق منتشرشده توسط غولهای فناوری همواره به دلیل رتبه اعتباری بالا، فاصله اندکی با بازده اوراق خزانه آمریکا داشتند. اما اکنون این فاصله افزایش یافته و هزینه تأمین مالی این شرکتها به سطحی نزدیکتر به شرکتهای دارای ریسک اعتباری بالاتر رسیده است. این تغییر نشان میدهد سرمایهگذاران برای جبران ریسک ناشی از سرمایهگذاریهای سنگین در هوش مصنوعی، بازده بیشتری مطالبه میکنند و فشار هزینهای این سرمایهگذاریها به تدریج در بازارهای مالی نمایان شده است.
