دیپلماسی ایرانی: امارات متحده عربی به عنوان یکی از فعال ترین و تأثیرگذارترین قدرت های میانی فعال در آفریقا ظاهر شده و بسیار فراتر از تجارت و سرمایه گذاری متعارف برای ایجاد شبکه ای به هم پیوسته از بنادر، معادن، پروژه های کشاورزی، کریدورهای لجستیکی، مشارکت های امنیتی و نفوذ سیاسی گسترش یافته است.
تجزیه و تحلیل Dark Box از یافته های گزارش شده توسط فایننشال تایمز نشان می دهد که ابوظبی دیگر آفریقا را صرفاً به عنوان بازار سرمایه نمی بیند. در زمان رئیس شیخ محمد بن زاید، این قاره به عرصه مرکزی در تلاش امارات متحده عربی برای تضمین نفوذ بلندمدت، منابع استراتژیک و ارتباط اقتصادی در دوران پس از نفت تبدیل شده است.
مقیاس و سرعت این گسترش یکی از مهم ترین تغییرات ژئوپلیتیکی آفریقا از زمان ورود گسترده چین به این قاره در آغاز قرن است.
مدل اماراتی مبتنی بر یکپارچگی است. بنادر به کریدورهای حمل و نقل، معادن به پایانه های صادراتی، زمین های کشاورزی به استراتژی های امنیت غذایی و سرمایه گذاری های تجاری به منافع نظامی و اطلاعاتی متصل هستند.
ندیم کوتیچ، مشاور اماراتی، این رویکرد را این گونه خلاصه کرد که ابوظبی در حال ساخت یک سبد سرمایه گذاری نیست، بلکه یک «سیستم» است.
این توصیف ویژگی اصلی استراتژی آفریقایی امارات متحده عربی را نشان می دهد: پروژه هایی که از نظر تجاری جدا به نظر می رسند اغلب یکدیگر را تقویت می کنند و وابستگی سیاسی طولانی مدت ایجاد می کنند.
بنادر به عنوان پایه و اساس نفوذ
بنادر به عنوان نقطه ورود اصلی برای گسترش امارات عمل کرده اند.
DP World شروع به گسترش عملیات آفریقایی خود در دهه اول قرن کرد و بعداً بندر ابوظبی به آن پیوست. این شرکتها با هم اکنون بندرها و مناطق لجستیکی را در حدود ۱۳ کشور آفریقایی توسعه میدهند.
این شبکه دبی را به یک مرکز صادرات مجدد اولیه تبدیل کرده است که آفریقا را به آسیا و خاورمیانه متصل می کند.
برآوردهای صندوق بین المللی پول که در این گزارش ذکر شده نشان می دهد که تجارت غیرنفتی بین خلیج فارس و آفریقا از ۱۰۰ میلیارد دلار فراتر رفته است و امارات و عربستان سعودی بیشترین سهم را به خود اختصاص داده اند.
از سال ۲۰۱۷، امارات …
نویسنده: احمد عبودوه، متخصص امور خارجی، امنیت و ژئوپلیتیک است. او بر افزایش نفوذ چین در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا، ژئوپلیتیک خلیج فارس، رقابت آمریکا و چین و پیامدهای آن در سراسر جهان تمرکز می کند. او در حال حاضر سرپرست واحد تحقیقات مطالعات چین در مرکز سیاست گذاری امارات (EPC) است.
دیپلماسی ایرانی: عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان در ۷ اوت توافقنامه دفاع مشترک مکه، معروف به «پیمان مکه»، را امضا کردند. این پیمان تصریح میکند که هرگونه حمله مسلحانه به یکی از اعضا، حمله به همه اعضا تلقی خواهد شد. این پیمان پیامی را برای ایران و اسرائیل میفرستد، در حالی که امنیت منطقهای را از ایالات متحده دور میکند.
با این حال، این پیمان دو پرسش کلیدی را بیپاسخ میگذارد: آیا کشورهای منطقه میتوانند بدون ایالات متحده بازدارندگی ایجاد کنند؟ و چرا مصر، حداقل فعلاً، با توجه به اینکه با هر سه عضو همکاری نزدیکی داشته، به این پیمان نپیوسته است؟
یک ناتوی خاورمیانهای نیست
پیمان مکه بر اساس توافقنامه دفاع متقابل استراتژیک امضا شده بین عربستان سعودی و پاکستان در سپتامبر گذشته بنا شده است. با این حال، این یک توافق جداگانه است. این توافقنامه جدید شامل ترکیه نیز میشود و فضایی را برای پیوستن سایر کشورها باقی میگذارد.
این پیمان با ناتو مقایسه شده است. در واقع، هاکان فیدان، وزیر امور خارجه ترکیه، عنصر دفاع متقابل این پیمان را «از نظر فنی مشابه» بند دفاع جمعی ماده ۵ ناتو توصیف کرد.
با این حال، مقایسهها با ناتو اغراقآمیز است. وقتی این موارد کنار گذاشته شوند، این پیمان نسبتاً ناچیز به نظر میرسد.
مقامات سعودی دامنه این توافق را کماهمیت جلوه دادهاند و آن را به عنوان تمرینی برای «تواناییهای پایدار» به جای یک جبهه دفاعی مشترک علیه هر کشوری معرفی کردهاند. ترکیه نیز تأکید کرده است که این پیمان علیه ایران یا هیچ کشور دیگری نیست. پاکستان این توافق را «ماهیت صرفاً دفاعی» توصیف کرده است.
اگرچه پاکستان یک قدرت هستهای است، اما این توافقنامه به ترکیه و عربستان سعودی که تحت چتر هستهای آن قرار میگیرند، اشارهای نمیکند. و اگرچه دفاع متقابل در توافق سپتامبر ۲۰۲۵ بین ریاض و اسلامآباد گنجانده شده بود، اسلامآباد …
به گزارش اصلاحات نیوز؛
ترامپ در یک نشست مطبوعاتی در کاخ سفید، یک روز پس از گزارش وال استریت ژورنال مبنی بر ترغیب دستیارانش برای دیدار با کیم در پاسخ به این سوال که آیا احتمال دارد اواخر امسال با کیم دیدار کند، به خبرنگاران گفت: «بله، من این کار را خواهم کرد.»
این دیدار میتواند در سفر او به آسیا، احتمالاً برای شرکت در اجلاس همکاری اقتصادی آسیا-اقیانوسیه که قرار است در ماه نوامبر در شنژن چین برگزار شود، اتفاق بیفتد.
براساس گزارش یونهاپ، او در مورد برنامه خود برای تعامل مجدد با کیم توضیحی نداد. ترامپ در پاسخ به این سوال که آیا نامههای کتبی با کیم رد و بدل میکند، گفت: «نمیتوانم این را به شما بگویم.»
ترامپ در یک مصاحبه مطبوعاتی جداگانه، از پاسخ به سوالی در مورد اینکه آیا هدف او از تعامل مجدد با کیم هنوز خلع سلاح هستهای کره شمالی است، خودداری کرد و این نگرانی را ایجاد کرد که دولت او ممکن است تمرکز سیاست خود را به سمت اهدافی غیر از خلع سلاح هستهای، مانند کاهش تنش و مدیریت ریسک، تغییر دهد.
دولت ترامپ پیش از این تعهد خود را به خلع سلاح هستهای "کامل" کره شمالی تأیید کرده بود. ترامپ گفت: "من نمیخواهم در مورد آن صحبت کنم، اما همانطور که میدانید و دیدهاید، من رابطه خوبی با کیم جونگ اون دارم. " «او (جو) بایدن را دوست نداشت. او (باراک) اوباما را دوست نداشت. او هیچکس را دوست نداشت، اما من را دوست دارد.»
اظهارات ترامپ در بحبوحه گمانهزنیهایی مبنی بر اینکه او ممکن است به دنبال احیای دیپلماسی شخصی خود با کیم باشد، مطرح شد؛ دیپلماسیای که منجر به سه دیدار دوجانبه در طول دوره اول ریاست جمهوریاش شد: اولین دیدار در ژوئن ۲۰۱۸ در سنگاپور، دومین دیدار در هانوی در فوریه ۲۰۱۹ و آخرین دیدار در روستای مرزی پانمونجوم بین دو کره در ژوئن ۲۰۱۹.
این گمانهزنیها با دستور اخیر ترامپ برای کاهش رزمایشهای نظامی کره جنوبی و آمریکا، که به عنوان یک اقدام آشتیجویانه در قبال کره شمالی تلقی میشود، بیشتر تقویت شده است. پیونگ یانگ مدتهاست که رزمایشهای متحدان را به عنوان تمرینهایی برای جنگ علیه خود محکوم میکند.
ناظران گفتند که توجه مجدد ترامپ به کره شمالی ممکن است نشاندهنده …
