پژوهشگران در حال توسعه سه فناوری و فرآیند مجزا هستند که یا استخراج این «سنگ معدن مایع» را عملیتر میکنند یا از آن بهعنوان یک «ابزار» در روشهای متداول معدنکاری بهره میگیرند.
به گزارش ایسنا به نقل از نیواطلس، آب دریا حاوی مقادیر عظیمی از مواد معدنی حیاتی مانند منیزیم، نیکل، عناصر نادر خاکی و حتی لیتیوم است. این دانش جدیدی نیست و مدتهاست که این موضوع را میدانیم، اما مشکل این است که در بسیاری از موارد، عناصر حیاتی در غلظتهایی وجود دارند که استخراج اقتصادی آنها دشوار است.
در حال حاضر روشهایی برای استخراج منیزیم از آب دریا وجود دارد، اما این روشها پیچیده و شامل فرایندهای متعددی هستند. همچنین این روشها به طور خاص برای منیزیم طراحی شدهاند. هدف پژوهشگران این است که روشهایی ایجاد کنند که فرایند استخراج منیزیم را سادهتر کنند و در عین حال امکان استخراج مواد معدنی دیگر را نیز از همان جریان آب فراهم کنند.
راهکار پژوهشگران شامل سه پروژه مجزا اما مرتبط و قابل ادغام است که نخستین آنها استخراج منیزیم است.
پژوهشگران رویکرد متفاوتی نسبت به قبل ایجاد کردهاند. آنها به جای مخلوط کردن آهک با آب دریا برای به دستآوردن هیدروکسید منیزیم، آب دریا را در یک راکتور جریان همسو در کنار یک ماده قلیایی مانند هیدروکسید سدیم عبور میدهند. یونهای منیزیم با یونهای هیدروکسید در مرز باریک میان دو جریان واکنش داده و هیدروکسید منیزیم جامد تولید میکنند.
با تشکیل این ماده جامد، یک سد نازک ایجاد میشود که اختلاط بیشتر دو جریان را محدود کرده و مانع از آن میشود که کلسیم موجود در آب دریا نیز وارد رسوب شود. مایع تازه به طور مداوم از مرز واکنش عبور میکند، پیش از آنکه سامانه بتواند به تعادل شیمیایی برسد. این امر به راکتور اجازه میدهد هیدروکسید منیزیم با خلوص بالا تولید کند.
برای جلوگیری از هزینه و انرژی مورد نیاز برای پمپاژ میلیونها لیتر آب دریا صرفا با هدف استخراج مواد معدنی، پژوهشگران پیشنهاد کردهاند راکتورهای ماژولار به تاسیسات نمکزدایی آب در سواحل متصل شوند؛ تأسیساتی که همین حالا نیز حجم عظیمی از آب دریا را جابهجا میکنند.
پس از استخراج منیزیم، آب میتواند طبق روال معمول وارد فرایند نمکزدایی …
