با سعدی در گلستان : کوته نکنم ز دامنت دست / ور خود بزنی به تیغِ تیزم (+صدا)

این حکایت را با خوانش مهرداد خدیر این‌جا بشنوید کد صوت دانلود صوت اصلی عصر ایران ــ  پارسایی را دیدم به محبّتِ شخصی گرفتار، نه طاقتِ صبر و نه یارایِ گفتار. چندان که ملامت دیدی و غَرامت کشیدی، ترکِ تَصابی نگفتی و گفتی:   کوته نکنم ز دامنت دست ور خود بزنی به تیغِ تیزم   بعد از تو مَلاذ و مَلْجَائی نیست هم در تو گریزم، ار گریزم   باری، ملامتش کردم و گفتم: عقلِ نفیست را چه شد تا نفسِ خسیس غالب آمد؟ زمانی به فکرت فرو رفت و گفت:   هر کجا سلطانِ عشق آمد، نماند قوّتِ بازویِ تقویٰ را محل   پاکدامن چون زِیَد بیچاره‌ای اوفتاده تا گریبان در وَحَل؟ …