
عصر ایران ؛ مدرسه کار و کسب- سال 1992، پپسی محصولی را روانه بازار کرد که بسیاری آن را آینده صنعت نوشابه می دانستند؛ نوشابه ای کاملا شفاف که فروش اولیه فوق العاده ای داشت، اما تنها چند ماه بعد به یکی از مشهورترین شکست های تاریخ بازاریابی تبدیل شد. چه اتفاقی افتاد که محصولی با چنین شروعی، این چنین سریع سقوط کرد؟ وقتی دنیا عاشق «شفاف بودن» شد
گاهی شکست یک محصول به دلیل کیفیت پایین آن نیست؛ بلکه زمان، ذهنیت مشتری و حتی رنگ محصول می توانند سرنوشت آن را تعیین کنند. کریستال پپسی (Crystal Pepsi) یکی از بهترین نمونه های این واقعیت است.
اوایل دهه 1990، صنعت غذا و نوشیدنی در آمریکا وارد دوره ای تازه شده بود. مصرف کنندگان بیش از هر زمان دیگری درباره سلامت، ترکیبات غذایی و محصولات «طبیعی» حساس شده بودند. واژه هایی مانند «بدون افزودنی»، «کم چرب»، «طبیعی» و «شفاف» به ابزارهای قدرتمند بازاریابی تبدیل شده بودند.
در همین دوران، بسیاری از تولیدکنندگان تلاش می کردند ظاهر محصولات خود را نیز با این موج هماهنگ کنند. نوشیدنی های شفاف، صابون های شفاف و حتی محصولات آرایشی شفاف، نماد پاکی و سلامت به شمار می رفتند. در ذهن بسیاری از مردم، هرچه محصول شفاف تر بود، سالم تر نیز به نظر می رسید.
پپسی این تغییر را زودتر از بسیاری از رقبا تشخیص داد. مردی که آینده را در یک بطری بی رنگ دید
در آن زمان، «دیوید نوواک»، مدیر بازاریابی پپسی، به همراه تیم توسعه محصول به دنبال ایده ای بود که بتواند بازار نوشابه را تکان دهد.
آنها به یک سوال ساده رسیدند:
اگر مردم تصور می کنند محصولات شفاف سالم تر هستند، چرا یک نوشابه کولا نمی تواند شفاف باشد؟
در نگاه اول، این ایده عجیب به نظر می رسید. سال ها بود که رنگ قهوه ای نوشابه های کولا بخشی از هویت آنها شده بود. از کوکاکولا گرفته تا پپسی، همه با همان رنگ شناخته می شدند.
اما تیم پپسی دقیقا همین موضوع را یک فرصت می دید. اگر بتوان یک نوشابه کولا با ظاهری شفاف تولید کرد، شاید مردم آن را سالم تر و طبیعی تر تصور کنند؛ بدون اینکه احساس کنند از تجربه نوشیدن یک نوشابه کولا فاصله گرفته اند.
این ایده به سرعت حمایت مدیران ارشد را به دست آورد. پروژه ای که کاملا محرمانه بود
پپسی توسعه محصول را در سکوت کامل آغاز …









