کنگره آمریکا در ۲۹ ژوئیه ۱۹۵۸ [۷ مرداد ۱۳۳۷]، قانونی را تصویب کرد که براساس آن، سازمان ملی هوانوردی و فضایی (ناسا) به عنوان یک نهاد غیرنظامی مسئول هماهنگی فعالیتهای آمریکا در فضا تأسیس شد. از آن زمان تاکنون، ناسا مأموریتهای فضایی متعددی را، هم با سرنشین انسانی و هم با فضاپیماهای بدون سرنشین، سازماندهی کرده که اطلاعات حیاتی و ارزشمندی درباره منظومه شمسی و جهان هستی به دست دادهاند.
به گزارش خبرآنلاین، این سازمان همچنین ماهوارههای فراوانی را به مدار زمین فرستاده که در زمینههایی از پیشبینی آبوهوا گرفته تا ناوبری و ارتباطات جهانی نقشی اساسی ایفا کردهاند.
ناسا در واکنش به پرتاب اولین ماهواره اتحاد جماهیر شوروی، یعنی اسپوتنیک یک، در ۴ اکتبر ۱۹۵۷ [۱۲ مهر ۱۳۳۶] تأسیس شد. این ماهواره با وزن ۱۸۳ پوند و به اندازه یک توپ بسکتبال، در ۹۸ دقیقه یک بار به دور زمین میچرخید.
پرتاب اسپوتنیک، آمریکاییها را غافلگیر کرد و این نگرانی را برانگیخت که شورویها احتمالاً قادرند موشکهای حامل کلاهکهای هستهای را نیز از اروپا به سمت آمریکا شلیک کنند. ایالات متحده که همواره به پیشرو بودن در عرصه فناوری افتخار میکرد، با احساس شرم و خجالت، بلافاصله درصدد یافتن پاسخی برآمد و این آغازگر رقابت فضایی میان آمریکا و شوروی شد.
در ۳ نوامبر ۱۹۵۷ [۱۲ آبان ۱۳۳۶]، شورویها اسپوتنیک دو را به فضا فرستادند که سگی به نام لایکا را با خود حمل میکرد. در دسامبر همان سال، آمریکا تلاش کرد ماهواره خود را به نام «ونگارد» پرتاب کند، اما این ماهواره بلافاصله پس از برخاستن منفجر شد.
در ۳۱ ژانویه ۱۹۵۸ [۱۱ بهمن ۱۳۳۶]، اوضاع بهتر پیش رفت و اکسپلورر یک، اولین ماهواره آمریکایی، با موفقیت به مدار زمین رسید. در ژوئیه همان سال، کنگره قانونی را تصویب کرد که رسماً ناسا را از دل کمیته مشورتی ملی هوانوردی و سایر نهادهای دولتی ایجاد کرد و تعهد کشور به پیروزی در رقابت فضایی را تأیید نمود. در مه ۱۹۶۱، رئیسجمهور جان اف. کندی اعلام کرد که آمریکا باید تا پایان آن دهه، انسانی را روی کره ماه فرود بیاورد.
در ۲۰ ژوئیه ۱۹۶۹ [۲۹ تیر ۱۳۴۸]، مأموریت آپولو ۱۱ ناسا به این هدف دست یافت و تاریخ را رقم زد؛ فضانورد نیل آرمسترانگ اولین انسانی شد که پا بر سطح ماه گذاشت …
