راه شیری، کهکشانی نسبتاً بزرگ محسوب میشود. این اندازه تا حدی مرهون چندین ادغام کوچک در گذشته است که در آن، کهکشانهای کوچکتری که بیش از حد نزدیک شدهاند، توسط راه شیری بلعیده شدهاند. اما یکی از این برخوردها ممکن است به اتفاقی بسیار چشمگیرتر و دراماتیکتر منجر شده و صفحهی کهکشان راه شیری را به چرخش واداشته باشد.
به گزارش زومیت، راه شیری کهکشان مارپیچی میلهای نسبتاً معمولی است. برای درک بهتر این موضوع، بیایید ساختار آن را به زبان ساده بررسی کنیم. این کهکشان دارای بخش مرکزی متراکم از ستارگان به نام برآمدگی است که شکلی کشیده دارد و به همین دلیل به آن میله نیز گفته میشود.
فراتر از میله، ستارگان در چهار بازوی مارپیچی بلند توزیع شدهاند که درون صفحهای نازکتر اما بسیار گستردهتر قرار دارند. همچنین، تعداد کمی از ستارگان در توزیعی کروی شکل به نام هالهی ستارهای پراکنده شدهاند. تمام این ساختارها درون کرهای عظیم از ماده تاریک به نام هاله مادهی تاریک قرار گرفتهاند.
اخترشناسان با استفاده از دادههای رصدخانهی فضایی گایا متعلق به آژانس فضایی اروپا، به معمای جالب توجهی برخوردند. آنها مشاهده کردند که هالهی ستارهای کهکشان راه شیری با سرعتی بسیار آهستهتر از آنچه انتظار میرفت، در حال چرخش است. دلیل واضحی برای این کندی وجود نداشت.
برای حل معما، تیمی از پژوهشگران به رهبری کیریل باتراکوف از دانشگاه دورام در بریتانیا، مجموعهای از شبیهسازیهای پیشرفته را اجرا کردند. آنها میخواستند بدانند چه عواملی باعث میشوند هالهی ستارهای در کهکشانهای مشابه راه شیری، اینقدر کند بچرخد. بهترین توضیحی که این شبیهسازیها ارائه دادند، یک برخورد روبروی کهکشانی بود که صفحهی کهکشان را چرخانده و در نتیجه، هالهی ستارهای را کند کرده است.
برخورد مورد نظر ممکن است با کهکشانی به نام گایا-انسلادوس-سوسیس رخ داده باشد. این یک رویداد ادغام شناختهشده و بسیار مهم در تاریخ کهکشان ماست که در آن کهکشانی کوتوله از روبرو با راه شیری برخورد کرده است.
این برخورد، گروهی از ستارگان را در کهکشان ما برجای گذاشته که در دادههای رصدخانهی گایا، به شکل عجیبی شبیه به سوسیس توزیع شدهاند. نام جدیتری که برای این کهکشان کوتوله در نظر گرفته شده بود، «گایا-انسلادوس» (برگرفته …
