اجرای سختگیرانه سقف ۵ کیلوگرمی بار دستی و الزام به پرداخت نقدی، نحوه اجرای مقررات حمل بار در شرکت هواپیمایی ایرانایر را به محل پرسش تبدیل کرده است. تکرار گلایههای مسافران این پرسش را مطرح کرده که آیا این سیاست صرفاً اجرای مقررات است یا به منبعی برای کسب درآمد از مسافران تبدیل شده است؟
به گزارش ایلنا، اجرای سختگیرانه سقف ۵ کیلوگرمی بار دستی، دریافت ۶۰ یورو اضافهبار از یک مسافر در پرواز استانبول–تهران و الزام به پرداخت نقدی، بار دیگر نحوه اجرای مقررات حمل بار در ایرانایر را به محل پرسش تبدیل کرده است. در حالی که بسیاری از ایرلاینهای معتبر جهان بین ۷ تا ۱۰ کیلوگرم بار دستی را مجاز میدانند، تکرار گلایههای مسافران این پرسش را مطرح کرده که آیا این سیاست صرفاً اجرای مقررات است یا به منبعی برای کسب درآمد از مسافران تبدیل شده است؟
ماجرا از پرواز استانبول به تهران آغاز شد؛ جایی که یکی از مسافران ایرانایر هنگام پذیرش بار با اعلام مسئول کانتر مبنی بر مجاز بودن تنها ۵ کیلوگرم بار دستی روبهرو شد. این در حالی بود که وزن چمدان کابین او حدود ۹ کیلوگرم بود؛ اختلافی که به گفته این مسافر، در بسیاری از شرکتهای هواپیمایی بینالمللی معمولاً با چنین حساسیتی مواجه نمیشود.
این مسافر میگوید: «هرچه توضیح دادم که در اغلب ایرلاینهای معتبر دنیا سقف بار دستی ۷ یا ۸ کیلوگرم است و برخی شرکتها حتی تا ۱۰ کیلوگرم را مجاز میدانند، مسئول پذیرش تأکید کرد که مقررات ایرانایر ۵ کیلوگرم است و در نهایت برای ادامه سفر مجبور شدم ۶۰ یورو بابت اضافهبار پرداخت کنم.»
این روایت، تنها یک تجربه شخصی نیست. گفتوگو با برخی دفاتر خدمات مسافرتی نشان میدهد که موارد مشابهی نیز از سوی مسافران گزارش شده و اعتراض به نحوه اعمال محدودیت بار دستی در برخی پروازهای ایرانایر، به یکی از گلایههای پرتکرار مسافران تبدیل شده است.
اما آیا سقف ۵ کیلوگرمی با رویه رایج صنعت هوانوردی همخوانی دارد؟
بررسی مقررات ایرلاینهای بزرگ جهان نشان میدهد که ترکیش ایرلاینز و لوفتهانزا حمل ۸ کیلوگرم بار دستی را مجاز میدانند. امارات، قطر ایرویز و سنگاپور ایرلاینز سقف ۷ کیلوگرمی دارند. آذربایجان ایرلاینز تا ۱۰ کیلوگرم بار دستی را میپذیرد و شرکتهایی مانند KLM و ایرفرانس نیز مجموع وزن بار دستی و …
