یافتههای جدید دانشمندان حاکی از آن است که ریشه تفاوت تجربه درد میان زنان و مردان نه در برداشت ذهنی، بلکه در سازوکارهای زیستی سیستم ایمنی و تأثیر هورمونها بر آن نهفته است.
به گزارش فرارو به نقل از نوروساینس نیوز، آیا تا به حالی این پرسش برایتان پیش آمده است که چرا درد در زنان ماندگارتر است؟ این پرسش سالها ذهن پزشکان و پژوهشگران را نیز به خود مشغول کرده است. اکنون یک مطالعه تازه نشان میدهد که تفاوت در عملکرد بخشی از سلولهای ایمنی که تحت تأثیر هورمونهای جنسی قرار دارند، میتواند توضیحی زیستی برای این پدیده ارائه دهد؛ توضیحی که شاید در آینده مسیر درمانهای نوین و غیرمخدر را هموار کند.
پژوهشی که بهتازگی در نشریه معتبر Science Immunology منتشر شده، حاصل کار تیمی از پژوهشگران دانشگاه ایالتی میشیگان است. این گروه به سرپرستی جفری لومه، استاد فیزیولوژی، دریافتهاند زیرمجموعهای از سلولهای ایمنی موسوم به «مونوسیتها» میتوانند مولکولی ترشح کنند که پیام توقف درد را به سیستم عصبی ارسال میکند. نکته مهم آن است که این سلولها در مردان فعالتر از زنان هستند؛ تفاوتی که به سطح بالاتر هورمونهای جنسی مردانه مانند تستوسترون نسبت داده میشود.
در مقابل، در بدن زنان این مونوسیتها فعالیت کمتری دارند؛ موضوعی که به طولانیتر شدن درد و تأخیر در روند بهبودی منجر میشود. یافتههای این پژوهش نهتنها در مدلهای حیوانی، بلکه در نمونههای انسانی نیز تأیید شده است؛ امری که اعتبار نتایج را دوچندان میکند. درد؛ تجربهای فردی با ریشههای زیستی
درد زمانی رخ میدهد که نورونهای حسی در بدن در پاسخ به یک محرک فعال شوند. در حالت عادی، این نورونها خاموشاند و تنها هنگام آسیب یا فشار فعال میشوند. اما در افرادی که با درد مزمن زندگی میکنند، این حسگرها ممکن است با تحریکهای خفیف یا حتی بدون هیچ محرک مشخصی فعال شوند. همین مسئله باعث میشود درد به تجربهای پایدار و فرساینده تبدیل شود.
در عمل، پزشکان همچنان از بیماران میخواهند شدت درد خود را در مقیاسی از یک تا ۱۰ توصیف کنند. با این حال، درد تجربهای کاملاً شخصی است و افراد آن را بهگونهای متفاوت درک میکنند. هنگامی که زنان بیش از مردان از دردهای مزمن یا طولانیمدت شکایت میکنند، این تفاوت اغلب به برداشت ذهنی یا شیوه گزارشدهی …
