کشف روشی جالب برای درمان افسردگی در ۱۰ روز

به گزارش شهرآرانیوز؛ شرکت‌های مدرنا (Moderna) و مرک (Merck) از موفقیت آزمایش فاز ۳ واکسن شخصی‌سازی‌شده سرطان با نام Intismeran autogene خبر داده‌اند. این درمان که پیش‌تر با نام‌های mRNA-۴۱۵۷ و V۹۴۰ شناخته می‌شد، در ترکیب با داروی ایمنی‌درمانی کیترودا (پمبرولیزوماب) توانست دو شاخص مهم در درمان ملانوم را بهبود دهد. واکسن سرطان مدرنا چگونه کار می‌کند؟

این فناوری با واکسن‌های پیشگیرانه مانند واکسن‌های بیماری‌های عفونی تفاوت اساسی دارد. Intismeran برای درمان سرطان موجود و کاهش احتمال بازگشت آن طراحی شده است، نه برای جلوگیری از ابتلا به سرطان در افراد سالم.

فرایند درمان با بررسی نمونه تومور بیمار آغاز می‌شود. دانشمندان DNA سلول‌های سرطانی را بررسی می‌کنند تا جهش‌هایی را پیدا کنند که در سلول‌های سرطانی وجود دارند و می‌توانند به‌عنوان اهدافی برای سیستم ایمنی عمل کنند.

سپس یک واکسن mRNA متناسب با ویژگی‌های همان تومور ساخته می‌شود. Intismeran می‌تواند mRNA مربوط به حداکثر ۳۴ نئوآنتی‌ژن را در خود داشته باشد. نئوآنتی‌ژن‌ها قطعات یا ویژگی‌های جدیدی هستند که در نتیجه جهش‌های سرطانی ایجاد شده‌اند و می‌توانند توسط سیستم ایمنی شناسایی شوند.

هدف این است که سلول‌های ایمنی، به‌ویژه سلول‌های T، این ویژگی‌های اختصاصی را یاد بگیرند و در صورت وجود سلول‌های سرطانی باقی‌مانده در بدن، آن‌ها را شناسایی و هدف قرار دهند. نتیجه آزمایش فاز ۳ واکسن سرطان مدرنا چه بود؟

آزمایش INTerpath-۰۰۱ یک مطالعه بین‌المللی فاز ۳ بود که ۱۱۳۷ بیمار مبتلا به ملانوم پوستی پرخطر را شامل می‌شد. بیماران در مراحل IIB تا IV قرار داشتند و تومور آن‌ها به‌طور کامل با جراحی برداشته شده بود.

شرکت‌کنندگان به دو گروه تقسیم شدند: یک گروه ترکیب Intismeran و کیترودا دریافت کرد و گروه دیگر کیترودا را به‌تنهایی دریافت کرد.

در تحلیل میانی از پیش تعیین‌شده، ترکیب واکسن شخصی‌سازی‌شده با کیترودا توانست هر دو هدف اصلی مطالعه را برآورده کند:

افزایش بقای بدون عود سرطان (RFS)

افزایش بقای بدون متاستاز دوردست (DMFS)

شرکت‌ها اعلام کرده‌اند که این بهبود‌ها از نظر آماری معنادار و از نظر بالینی نیز معنادار بوده‌اند. با این حال، جزئیات کامل میزان کاهش خطر هنوز منتشر نشده و نتایج کامل قرار است در یک نشست علمی بین‌المللی ارائه شود.

در ادامه حتما بخوانید امید تازه برای درمان سرطان با طراحی کمپلکس‌های دو هسته‌ای برای تولید دارو‌ در ادامه حتما بخوانید آیا یوگا در کاهش اضطراب بازماندگان سرطان موثر است؟ آیا واکسن مدرنا سرطان را درمان می‌کند؟

در حال حاضر نمی‌توان گفت واکسن مدرنا «سرطان را درمان می‌کند». این عبارت از نظر علمی بیش از حد قطعی است.

Intismeran در مطالعه فعلی به‌عنوان درمان کمکی پس از جراحی در بیماران مبتلا به ملانوم پرخطر بررسی شده است. هدف آن کاهش احتمال بازگشت سرطان و گسترش آن به سایر قسمت‌های بدن است.

همچنین آزمایش فاز ۳ هنوز ادامه دارد تا شاخص‌های دیگری از جمله بقای کلی (OS) بررسی شود؛ بنابراین هنوز مشخص نیست این درمان در نهایت تا چه اندازه می‌تواند طول عمر بیماران را افزایش دهد. نتایج قبلی واکسن سرطان مدرنا چه بود؟

نتایج جدید فاز ۳ بر پایه یافته‌های امیدوارکننده آزمایش فاز ۲ b به دست آمده است.

در پیگیری پنج‌ساله مطالعه KEYNOTE-۹۴۲، ترکیب Intismeran با کیترودا در مقایسه با کیترودا به‌تنهایی، خطر عود سرطان یا مرگ را ۴۹ درصد و خطر متاستاز دوردست یا مرگ را ۵۹ درصد کاهش داده بود. این مطالعه شامل ۱۵۷ بیمار مبتلا به ملانوم پرخطر مرحله III و IV بود که تومور آنها به‌طور کامل جراحی شده بود.

البته نتایج یک مطالعه فاز ۲ کوچک‌تر را نمی‌توان به‌تنهایی معادل اثبات اثربخشی قطعی یک درمان دانست؛ اهمیت اعلام اخیر در این است که فناوری برای نخستین بار در یک مطالعه فاز ۳ بزرگ نیز به اهداف اصلی خود دست یافته است. چرا واکسن سرطان مدرنا اهمیت دارد؟

یکی از بزرگ‌ترین مشکلات درمان سرطان این است که تومور‌ها از نظر ژنتیکی با یکدیگر تفاوت دارند. حتی دو بیمار مبتلا به یک نوع سرطان ممکن است جهش‌های متفاوتی در تومور خود داشته باشند.

فناوری واکسن شخصی‌سازی‌شده مدرنا تلاش می‌کند این تفاوت را به یک مزیت تبدیل کند. به جای طراحی یک واکسن یکسان برای همه بیماران، واکسن بر اساس «اثر انگشت ژنتیکی» تومور هر فرد ساخته می‌شود.

این رویکرد بخشی از حوزه‌ای به نام ایمنی‌درمانی شخصی‌سازی‌شده و واکسن‌های نئوآنتی‌ژنی است. مؤسسه ملی سرطان آمریکا نیز نئوآنتی‌ژن‌ها را به‌عنوان یکی از اهداف مهم در نسل جدید واکسن‌های سرطان مورد توجه قرار داده است. آیا این واکسن فقط برای سرطان پوست است؟

ملانوم در حال حاضر مهم‌ترین عرصه آزمایش این فناوری است، اما شرکت مدرنا و مرک در حال بررسی Intismeran در سرطان‌های دیگر نیز هستند.

برنامه بالینی این دو شرکت اکنون شامل ۹ مطالعه فاز ۲ و فاز ۳ در انواع مختلف سرطان است که علاوه بر ملانوم، سرطان ریه غیرکوچک، سرطان مثانه و سرطان کلیه را نیز شامل می‌شود. مطالعات دیگری برای سرطان پانکراس، معده و ریه نیز در مراحل اولیه در حال بررسی هستند. واکسن سرطان مدرنا چه زمانی وارد بازار می‌شود؟

هنوز زمان قطعی برای عرضه عمومی این درمان اعلام نشده است. مدرنا و مرک اعلام کرده‌اند که قصد دارند داده‌های فاز ۳ را در یک نشست علمی بین‌المللی ارائه کنند و با نهاد‌های نظارتی درباره ارسال درخواست‌های تأیید مذاکره کنند؛ بنابراین Intismeran در حال حاضر یک درمان تحقیقاتی است و هنوز مجوز عمومی برای درمان سرطان دریافت نکرده است.

در نتیجه، خبر موفقیت فاز ۳ را باید یک پیشرفت مهم در توسعه واکسن‌های شخصی‌سازی‌شده سرطان دانست، نه به معنای عرضه شدن واکسنی که بتواند همه انواع سرطان را درمان کند. تأثیر خبر واکسن سرطان بر سهام مدرنا

انتشار نتایج مثبت فاز ۳ واکسن شخصی‌سازی‌شده سرطان، واکنش بسیار شدیدی در بازار سهام ایجاد کرد. سهام مدرنا (MRNA) در ۱۹ اوت ۲۰۲۶ در مقطعی بیش از ۱۶۰ درصد رشد کرد و ارزش بازار شرکت به‌شدت افزایش یافت.

این جهش نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران موفقیت آزمایش را نشانه‌ای از کاهش وابستگی آینده مدرنا به واکسن‌های کووید-۱۹ و تقویت جایگاه این شرکت در حوزه درمان سرطان می‌دانند. با این حال، بخش زیادی از این رشد بر انتظارات آینده استوار است؛ زیرا واکسن هنوز تأییدیه نهایی نهاد‌های نظارتی را دریافت نکرده و جزئیات کامل نتایج، از جمله داده‌های بقای کلی، منتشر نشده است.

در واقع، این خبر یکی از بزرگ‌ترین جهش‌های روزانه تاریخ سهام مدرنا را رقم زد و ارزش‌گذاری شرکت را به‌شدت تحت تأثیر قرار داد؛ بنابراین می‌توان گفت موفقیت واکسن سرطان، چشم‌انداز سرمایه‌گذاری روی مدرنا را تغییر داده، اما ماندگاری این رشد به نتایج نهایی آزمایش، تأیید FDA و موفقیت تجاری درمان بستگی دارد.

مطالعه‌ای جدید نشان داده است آواز خواندن، که به طور طبیعی شامل تنفس دیافراگمی (نوعی تنفس عمیق با استفاده از عضله‌ی دیافراگم) است، می‌تواند جایگزینی جذاب‌تر و مؤثرتر از تمرینات سنتی تنفسی برای کاهش آروغ‌زدن در بیماران مبتلا به اختلال آروغ‌زدن فوق‌معده‌ای باشد.

به گزارش زومیت، آروغ‌زدن فوق‌معده‌ای (supragastric belching) با آروغ‌های معمولی تفاوت اساسی دارد. در آروغ معمولی، هوای جمع‌شده در معده آزاد می‌شود. اما در اختلال یادشده، افراد به طور ناخودآگاه و با یک حرکت عضلانی، هوا را به داخل مری (لوله‌ی ارتباطی بین گلو و معده) می‌کشند و سپس آن را به صورت آروغ به بیرون می‌فرستند. به همین دلیل به آن «فوق‌معده‌ای» می‌گویند، چون منشأ آن بالای معده است.

به گفته‌ی دکتر دانیل سیفریم، متخصص گوارش از دانشگاه کوئین مری لندن که در مطالعه جدید نقشی نداشته است، آروغ‌زدن فوق‌معده‌ای نوعی اختلال رفتاری محسوب می‌شود و معمولاً به عنوان پاسخی آموخته‌شده شروع می‌شود. برای مثال، فردی که احساس ناراحتی شکمی یا علائم رفلاکس (بازگشت اسید معده به مری) دارد، متوجه می‌شود آروغ‌زدن این ناراحتی را تسکین می‌دهد. این عمل تا جایی تکرار می‌شود که به عادتی ناخودآگاه تبدیل می‌شود.

به گزارش لایوساینس، مطالعه روی ۷۲ بیمار مبتلا به اختلال مذکور در دو بیمارستان در چین انجام شد. محققان ابتدا با معیارهای تشخیصی دقیق و بررسی علائم، سایر علل احتمالی را رد کردند و سپس از بیماران برای ارزیابی شدت علائم، کیفیت زندگی و سطح اضطراب یا افسردگی آنها نظرسنجی کردند. سپس بیماران به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند و به مدت یک هفته تحت درمان قرار گرفتند:

گروه اول: آواز درمانی: بیماران باید روزانه سه بار و هر بار به مدت ۵ دقیقه، یکی از چهار آهنگ محلی چینی را همراه با موسیقی می‌خواندند.

گروه دوم: تنفس دیافراگمی: بیماران تمرینات تنفسی هدایت‌شده را با تمرکز بر حرکت دیافراگم و گذاشتن دست روی شکم برای احساس تنفس انجام می‌دادند.

در هر دو گروه، بیماران باید به حجم صدای ۸۰ دسی‌بل (معادل صدای مخلوط‌کننده‌ی غذا) می‌رسیدند.

برخی متخصصان گوارش معتقدند آواز درمانی فقط به مؤلفه‌ی رفتاری اختلال می‌پردازد و علت اصلی یعنی مؤلفه‌ی شناختی را درمان نمی‌کند

یک هفته بعد از شروع درمان، ۷۲ درصد از کسانی که آواز خوانده بودند، تعداد آروغ‌هایشان حداقل نصف شده بود. اما در گروهی که تنفس عمیق تمرین کرده بودند، این عدد فقط ۳۹ درصد بود. حتی یک ماه بعد، باز هم گروه آواز وضعیت بهتری داشتند؛ ۵۰ درصد آنها هنوز نتیجه‌ی خوبی داشتند، در حالی که این نسبت در گروه تنفس به ۳۱ درصد رسید. گروه آواز همچنین گفتند کیفیت زندگی‌شان بهتر شده و اضطراب کمتری از آروغ‌زدن دارند.

دکتر سیفریم نسبت به مطالعه انتقاد دارد. مهم‌ترین نقد او به روش تشخیص این اختلال بازمی‌گردد. به گفته‌ی او، تشخیص قطعی آروغ‌زدن فوق‌معده‌ای نیازمند تست عینی ویژه‌ای (Esophageal Impedance Monitoring) است که می‌تواند تشخیص دهد که آروغ از معده منشأ می‌گیرد یا از مری. از آنجایی که این تست در مطالعه انجام نشده و تنها بر اساس علائم بیماران تشخیص داده شده، سیفریم می‌گوید: «نگران نحوه‌ی تشخیص آنها هستم.»

دومین و مهم‌ترین انتقاد سیفریم به ماهیت درمان است. به گفته‌ی او، آروغ‌زدن فوق‌معده‌ای دو مؤلفه دارد:

۱. مؤلفه‌ی شناختی (ذهنی): محرک‌های روانی و عادات فکری که باعث شروع و تداوم این رفتار می‌شود.

۲. مؤلفه‌ی رفتاری (فیزیکی): خود عمل مکیدن هوا و آروغ‌زدن.

سیفریم معتقد است آوازدرمانی، مانند تنفس دیافراگمی، فقط مؤلفه‌ی رفتاری را هدف قرار می‌دهد و به مؤلفه‌ی شناختی (که به نظر او مهم‌ترین بخش است) نمی‌پردازد. او در کلینیک خود، از تکنیک‌های درمان شناختی-رفتاری (CBT) برای شناسایی و اصلاح محرک‌های ذهنی این عادت استفاده می‌کند و این رویکرد را با تمرینات تنفسی ترکیب می‌کند.

با‌این‌حال، مطالعه‌ی جدید به طور عمدی تنها به مقایسه‌ی اثرات فیزیکی دو روش پرداخته و هیچ‌کدام را با درمان شناختی ترکیب نکرده است. بنابراین، نشان می‌دهد که آواز از تنفس بهتر است، اما نمی‌تواند جایگزین یک درمان کامل شود.

محققان مطالعه خود نیز بر نیاز به تحقیقات گسترده‌تر تأکید دارند. آنها می‌گویند که نتایج این پژوهش، فقط مسیری جدید برای بررسی‌های آینده است. با‌این‌حال، تردیدهای جدی مطرح‌شده توسط متخصصان، نشان می‌دهد هنوز راه طولانی برای تأیید این روش درمانی به عنوان استاندارد بالینی وجود دارد. در حال حاضر، رویکرد ترکیبی (درمان شناختی-رفتاری به همراه تمرینات تنفسی) همچنان به عنوان روش ارجح در بسیاری از مراکز درمانی دنیا شناخته می‌شود.

پژوهش در ژورنال Clinical Gastroenterology and Hepatology منتشر شده است. پربیننده ترین پست همین یک ساعت اخیر نشانه‌های زودهنگام افسردگی فرزندان که والدین نادیده می‌گیرند خبر بعد نظرات کاربران خبر قبل اشتراک گذاری : آزاده سدیری: موهای سرم را زدم اما لو رفتم بیشتر بخوانید: کوچک شدن مرکز حافظه مغز در افراد افسرده تماشاخانه حریق مرموز در قلب گرگان؛ از سیم‌کشی فرسوده تا شایعات داغ / گرگان چه چیزی را از دست داد؟ موتورسیکلت هست، زن موتورسوار هست؛ پس چه چیزی کم است؟ فیلم های دیگر عضویت در اینستاگرام عصر ایران ۱۵ سال پیش در چنین روزی این لحظه با حافظ گلستان سعدی آموزش زبان انگلیسی آپارات عصر ایران اپلیکیشن عصر ایران

اوایل ماه جاری، سازمان غذا و داروی آمریکا نخستین دارویی را که برای درمان علت اصلی حمله خواب طراحی شده است، تایید کرد. این بیماری‌ میلیون‌ها نفر را تحت تاثیر قرار می‌دهد و باعث خواب‌آلودگی شدید در طول روز و بیداری در شب می‌شود.

به نقل از نیچر، موفقیت این دارو که اووِپورکستون (oveporexton) نام دارد و با نام تجاری Orzeyful عرضه می‌شود، از سوی افرادی که با حمله خواب یا نارکولپسی دست‌وپنجه نرم می‌کنند، با استقبال روبه‌رو شده است.

اما پژوهشگران نیز با اشتیاق این دارو را دنبال می‌کنند؛ زیرا آن را نخستین عضو از مجموعه‌ای از درمان‌های اختلالات خواب می‌دانند که احتمالا طی سال‌های آینده تایید خواهند شد.

این درمان‌های نوظهور که به‌عنوان آگونیست‌های اورکسین شناخته می‌شوند، هیجان‌انگیز هستند؛ زیرا نه ‌تنها نوید کاهش علائم بیماری را می‌دهند، بلکه علت زیستی بیماری را نیز هدف قرار می‌دهند و حتی ممکن است برای سایر اختلالات عصبی‌ روانی نیز کاربرد داشته باشند. فرصتی برای تجربه یک زندگی عادی

برای چپمن، دانشجوی ۱۹ ساله دانشگاه تنسی در ناکسویل، این دستاورد تغییری اساسی در زندگی او بوده است.

چپمن مدت‌ها با بیماری خود دست‌وپنجه نرم می‌کرد و گاهی روزانه ۱۶ ساعت می‌خوابید و در مدرسه با مشکل مواجه بود و به ‌شدت به قهوه وابسته بود.

وقتی می‌خندید، گاهی این اتفاق باعث می‌شد بدنش از حرکت بایستد و روی زمین بیفتد، در حالی که کاملا هوشیار باقی می‌ماند؛ این علامت یعنی شل ‌شدن ناگهانی عضلات از علائم این بیماری است.

چپمن می‌گوید به ‌جای اینکه بتواند از تمام چیزهایی که زندگی دانشگاهی ارائه می‌دهد لذت ببرد، به ‌ندرت از خانه بیرون می‌رفت.

این وضعیت تا زمانی ادامه داشت که او اوایل امسال به‌ عنوان داوطلب در یک کارآزمایی بالینی شرکت کرد که برای آزمایش نسل جدیدی از داروهای حمله خواب انجام می‌شد.

او پیش از آن، بیش از ۱۲ دارو از جمله داروهای محرک را امتحان کرده بود، اما اغلب با عوارض روان‌شناختی شدید مواجه می‌شد. اکنون او می‌تواند تمام روز بیدار و هوشیار بماند و شب‌ها خوابی آرام داشته باشد.

او و مادرش حتی در حال برنامه‌ریزی برای سفری به کمپ پایه کوه اورست هستند تا این اتفاق را جشن بگیرند.

مشکلات چپمن در مدیریت علائم بیماری چندان غیرمعمول نیست. نارکولپسی تقریبا سه میلیون نفر در سراسر جهان را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

هر دو نوع این اختلال، یعنی نوع ۱ و نوع ۲ باعث خواب‌آلودگی در طول روز، بیداری در شب، فلج خواب و توهم می‌شوند. نوع ۱، که چپمن به آن مبتلا است، با شل شدن ناگهانی عضلات نیز مشخص می‌شود.

برای مدت طولانی، علت حمله خواب یک معما باقی مانده بود. اما از اواخر دهه ۱۹۹۰، پژوهشگران دریافتند که یک پپتید به نام اورکسین اغلب در مغز افراد مبتلا به حمله خواب نوع ۱ وجود ندارد.

اورکسین توسط حدود ۷۰ هزار نورون در هیپوتالاموس مغز تولید می‌شود. به نظر می‌رسد این سلول‌ها در افراد مبتلا به حمله خواب نوع ۱ از بین می‌روند و بدون اورکسینی که تولید می‌کنند، مغز قادر نیست چرخه خواب و بیداری را تنظیم کند.

به نظر نمی‌رسد حمله خواب نوع ۲ با کمبود اورکسین مرتبط باشد و دانشمندان همچنان در حال بررسی علت آن هستند.

دانشمندان شرکت تاکدا با تکیه بر این دانش مولکولی، پایگاه داده عظیم ترکیبات شیمیایی خود را بررسی کردند و ترکیبی را یافتند که عملکرد اورکسین را شبیه‌سازی می‌کرد.

این ترکیب در مغز به ‌جای اورکسین عمل می‌کند و با فعال کردن گیرنده‌های این پپتید، به پایدار شدن مدارهای بیداری و خواب فرد کمک می‌کند.

پژوهشگران تاکدا نخستین‌ بار این ترکیب را در سال ۲۰۱۱ شناسایی کردند، اما سال‌ها صرف توسعه آن به شکل یک قرص خوراکی و آزمایش آن کردند. فراتر رفتن از خواب

با وجود هیجان ناشی از تایید این دارو، پژوهشگران تاکید می‌کنند که هنوز چیزهای زیادی برای یادگیری درباره حمله خواب و نقش اورکسین در مغز وجود دارد.

معمای نارکولپسی نوع ۲ هنوز حل نشده و از دست رفتن اورکسین نیز در همه مبتلایان به نارکولپسی نوع ۱ دیده نمی‌شود. پژوهش‌ها نشان می‌دهند از بین رفتن نورون‌های بخش دیگری از مغز به نام «لوکوس سرولئوس» نیز ممکن است در این بیماری نقش داشته باشد؛ بنابراین به گفته پژوهشگران، درمان آینده احتمالا به ترکیبی از داروها برای جبران آسیب به هر دو گروه نورونی نیاز خواهد داشت.

پژوهشگران همچنین در حال بررسی کاربردهای گسترده‌تر آگونیست‌های اورکسین در بیماری‌هایی مانند اختلال کم‌توجهی بیش‌فعالی، ام‌اس و پارکینسون هستند. این هورمون علاوه بر تنظیم خواب، در مسیرهای مرتبط با اشتها، اضطراب و اعتیاد نیز نقش دارد و همین موضوع احتمال استفاده از درمان‌های مبتنی بر اورکسین را در سایر اختلالات افزایش داده است.