روز سوم حملات آمریکا - ایران/ کنارک، چابهار، کیش، قشم، بندرعباس، ابوموسی بوشهر و جم / سپاه: حمله به مقر آمریکا در بحرین

حجت الاسلام والمسلمین ابوترابی فرد در خطبه‌های دوم نماز جمعه این هفته تهران ضمن تسلیت سالروز شهادت امام حسن عسکری گفت: در این روزها ملت ایران و ملل مسلمان و آزادگان جهان چهلمین روز بدرقه پیکر مجروح و مطهر قائد شهید را در سوگ هستند و ملت ایران در این روزهای تلخی که سپری کرد در کنار رزمندگان اقتدارآفرین ارتش و سپاه ایستاد و نقش ایرانیان در آفرینش امنیت مردم پایه را به نمایش گذاشت.

وی با اشاره به وحدت قوای سه گانه و تلاش دولتمردان برای گشودن گره‌های حاصل از تهاجم دشمن افزود: همدلی بی‌نظیر ایرانیان فصل نوینی از وفاق ملی را به نمایش گذاشت و رژیم صفاک صهیونیستی را به فروپاشی خود نزدیک کرد.

امام جمعه موقت تهران با بیان اینکه به یاری خدا و با وحدت و انسجام ملی و پیوند مستحکم دولت و ملت از تنگناهای اقتصادی با عزت عبور خواهیم کرد گفت: رئیس جمهور آمریکا می‌خواست با تحریم‌های نخ‌نما شده و تهاجم نظامی ایران را تحقیر، تسلیم و تجزیه کند و زیر ساخت‌هایمان را نابود کند در حالی که  همه این اتفاقات به سکوی پرش اقتدار ایران تبدیل شد و ایرانیان بار دیگر رئیس جمهور بی‌کفایت و هیئت حاکمه آمریکا را در برابر نگاه شرق و غرب تحقیر خواهند کرد.

امام جمعه موقت تهران با اشاره به اینکه در آستانه روز پزشک و هفته وحدت هستیم به دستاوردهای مهم نظام سلامت بعد از پیروزی انقلاب اسلامی اشاره کرد و افزود: وقتی از جامعه پزشکی و تیم سلامت کشور سخن می‌گوییم نباید فقط از پزشک و بیمارستان سخن گفت بلکه باید از نظام سلامت بالغ سخن بگوییم که به سمت عدالت و کاهش هزینه‌های مردم برای دستیابی به سلامت حرکت می‌کنند.

ابوترابی فرد با اشاره به اهمیت اجرای طرح پزشک خانواده و نظام ارجاع تصریح کرد: از همه دست‌اندرکاران می‌خواهیم نظام سلامت را برای پیاده شدن نظام ارجاع و پزشک خانواده یاری کنند.

وی با اشاره به اینکه در جنگ ، نظام پزشکی ۶۶ هزار مجروح جنگ را درمان کرد و با جابجایی حدود ۸ میلیون نفر در کشور ذخیره تامین دارو را حفظ کرد ادامه داد: نظام سلامت کشور در زمان جنگ نیز اجازه نداد واکسیناسیون و درمان مادران باردار و بیماران مزمن متوقف شود که این بلوغ حاصل از زیرساخت‌ها و حضور نیروهای با ایمان است.

خطیب نماز جمعه این هفته تهران تصریح کرد: به گفته وزیر بهداشت برای جنگ اول و دوم کاملاً آماده بودیم و هر آنچه برای تامین سلامت و درمان نیاز داشتیم را وارد کرده بودیم و همچنین در پاسخ به نیازهای مجروحان، جامعه پزشکی با همه توان در میدان حضور یافتند. حتی پرستاری در میناب که فرزندش در آن مدرسه بود و نگران حال فرزند خود بود محل ماموریتش را ترک نکرد

وی با اشاره به اینکه در تولید علم و دانش نظام سلامت در بین ۵۷ کشور اسلامی رتبه اول را داریم و در جهان نیز رتبه پانزدهم تا هفدهم را در اختیار داریم گفت: امروز ۳۹۰ هزار عضو در حوزه سلامت و آموزش درمان حضور دارند و ایران را به خودکفایی رساندند به طوری که مطلقاً نیازمند اعزام بیمار به خارج از کشور نیستیم.

وی در ادامه به رتبه‌های برتر ایران در حوزه‌های درمان ناباروری، ژنتیک پزشکی، سلول درمانی، جراحی قلب، واکسیناسیون، پیوند کلیه، پیوند مغز استخوان و غیره اشاره کرد و خطاب به مردم و جوانان تاکید کرد: آنچه در حوزه بهداشت، درمان و سلامت رخ داده است در همه حوزه‌های توسعه علمی کشور نیز رخ داده است که گوشه‌ای از آن را در دفاع مقدس شاهد بودیم. اگر دفاع مقدس شکل نمی‌گرفت کدام تحلیلگر احتمال می‌داد آتش موشک‌های ما تسهیلات فوق مدرن آمریکا و رژیم صهیونیستی را خاموش کنند و طعم تلخ شکست را به آنها بچشاند.

ابوترابی فرد در خطبه‌های اول نماز جمعه این هفته تهران نیز به دوگانگی وحدت و اختلاف به عنوان یکی از رازهای پرتکرار قرآن کریم اشاره کرد و به تفسیر آیات مربوط به این موضوع پرداخت.

خطیب نماز جمعه این هفته تهران بلندترین شعار انقلاب اسلامی را وحدت امت اسلام عنوان کرد و گفت: رسالت همه ما آن است که در متن جامعه پیوندها را مستحکم کنیم و در گام دوم برای وحدت امت اسلامی تلاش کنیم همانطور که اگر پیام‌های رهبر معظم انقلاب را مرور کنیم شاهد خواهیم بود که پرتکرارترین واژه وحدت است.

انتهای پیام

به گزارش جماران، رضا نصری حقوقدان بین الملل نوشت:

در پاسخ به اعلام جنگ اقتصادی ترامپ

این اعلامیه اقدامی علیه ایران نیست؛ ادعای صلاحیت قضایی بر سراسر جهان است و مخاطب واقعی آن، هر دولت دارای حاکمیت در جهان است. ایران صرفاً بهانه و موردِ آن است. مطالبه‌ای که بر اساس آن هیچ کشوری نباید به بانک‌ها، شرکت‌ها، فرودگاه‌ها یا ثبت‌های کشتی‌رانی خود اجازه دهد با کشور دیگری وارد تجارت قانونی شوند، متوجه همه کشورهای دیگر است. هدف، خودِ حاکمیت است.

یک دولت می‌تواند اتباع و قلمرو خود را اداره کند. اما نمی‌تواند به یک شرکت خارجی که در خارج از قلمرو آن دولت و مطابق قوانین دولت متبوع خود فعالیت می‌کند، دستور دهد تجارت قانونی خود با کشور ثالث را قطع کند. به طریق اولی، نمی‌تواند تعیین کند که چه چیزی از فرودگاه‌های یک کشور دیگر عبور کند.

تحریم‌های ثانویه با اثر فراسرزمینی از این دست، هیچ مبنایی در حقوق بین‌الملل ندارند. این اقدامات با اصل برابری حاکمیتی دولت‌ها، مندرج در ماده ۲(۱) منشور ملل متحد، و نیز با منع عرفی مداخله که دیوان بین‌المللی دادگستری در قضیه نیکاراگوئه آن را تأیید کرده است، تعارض دارند. اعمال فشار اقتصادی با هدف وادار کردن دولت دیگر به تغییر تصمیمات حاکمیتی خود، اقدامی غیرقانونی است. این یک اختلاف حقوقی حاشیه‌ای نیست. اتحادیه اروپا، کانادا و مکزیک دقیقاً برای خنثی کردن چنین دستوراتی، قوانین مسدودکننده وضع کرده‌اند. غیرقانونی بودن این اقدامات در قالب قانون‌گذاری نیز مورد مقابله قرار گرفته است.

مطالبه کنونی همچنین نظم تجارت آزاد را که خود واشنگتن بنا کرده بود، ویران می‌کند. دستور دادن به کشورهای ثالث برای متوقف کردن تجارت قانونی، در کنار محاصره دریایی بنادر یک کشور، اقدامی که در «تعریف تجاوز» مجمع عمومی صراحتاً در زمره اعمال تجاوزکارانه شناخته شده است، به منزله مجازات جمعی از طریق ابزارهای مالی است و واجد وصف جنایت علیه بشریت نیز است.

این همان جنگ تعرفه‌ای است که با ابزارهای دیگری ادامه یافته است؛ همان ابزاری که پیش‌تر علیه دوستان و دشمنان، از کانادا و اتحادیه اروپا گرفته تا گرینلند و پاناما، به کار گرفته شده و اکنون با این خیال خام که تنگه هرمز «قلمرو ایالات متحده» است، مزین شده است. یک باور واحد در تمام این اقدامات جریان دارد: اینکه حاکمیت هر کشور دیگری موقتی است، به اذن دیگران وابسته است و در لحظه‌ای که آن کشور از اجرای یک دستور سر باز زند، قابل سلب است. امروز اهرم فشار ایران است. این منطق هیچ نقطه توقف طبیعی ندارد.

بنابراین، مماشات مرگبارترین پاسخ است. 

 تا امروز چه دستاوردی داشته است. یک دولت مستقل در میانه مذاکرات مورد حمله قرار گرفت. آتش‌بسی که به امضا رسیده بود، ظرف چند هفته نقض شد. شهرهای آن کشور در حملاتی هدف قرار گرفتند که شمار فزاینده‌ای از حقوقدانان آنها را جنایت جنگی می‌دانند، و سپس همان حملات به اهرمی برای اعمال فشار در پای میز مذاکره تبدیل شد. موجودیت تمدنی آن کشور، از جمله اماکن فرهنگی آن، به نابودی تهدید شد. اکنون دامنه این اجبار به همه دیگران نیز گسترش یافته است.

در سال ۱۹۳۸، به قدرت‌های اروپایی در ازای پذیرش یک امتیاز دیگر، وعده «صلح برای زمانه ما» داده شد. آن امتیاز تنها اشتهایی را تقویت کرد که قرار بود با آن فروکش کند. هر دولتی که این فرمان را اجرا کند، در حال خریدن معافیت نیست. آن دولت در واقع تأیید می‌کند که بانک‌ها و فرودگاه‌های خودش در اختیار واشنگتن است تا برای فعالیت آنها مجوز صادر کند؛ و در عین حال، خود را یک گام دیگر به ابتدای صفِ بعدی نزدیک‌تر می‌کند.

به گزارش خبرفوری، اکنون اما نشانه‌ها حاکی از تغییری قابل توجه است: دوک و دوشس ساسکس ظاهرا در حال بررسی بازگشت به بریتانیا و آغاز دوباره زندگی در این کشور هستند.

هری و مگان در سال ۲۰۲۰، پس از بالا گرفتن اختلاف‌ها با خاندان سلطنتی و انتقاد از نحوه برخورد رسانه‌ها، از وظایف رسمی خود کناره‌گیری کردند و راهی آمریکا شدند. آن زمان تصمیم آنها به یکی از بزرگ‌ترین بحران‌های خانوادگی خاندان ویندزور در دهه‌های اخیر تبدیل شد. حالا، شش سال بعد، احتمال بازگشت آنها می‌تواند فصل تازه‌ای در روابط پرتنش ساسکس‌ها با سلطنت بریتانیا رقم بزند.

بریتانیا؛ خانه دوم آرچی و لیلیبت؟

بر اساس گزارش‌ها، آرچی هفت‌ساله و لیلیبت پنج‌ساله ممکن است در بریتانیا به مدرسه بروند و خانواده در خانه‌ای خصوصی در حومه لندن ساکن شود؛ مکانی که بتواند تا حدی آنها را از چشم رسانه‌ها و گردش دائمی خبرها دور نگه دارد.

تحلیلگران سلطنتی معتقدند انگیزه اصلی هری، بیش از هر چیز، به فرزندانش مربوط می‌شود. او که دوران کودکی خود را در میان سنت‌ها، مدارس و اقامتگاه‌های سلطنتی بریتانیا گذرانده، ظاهرا می‌خواهد آرچی و لیلیبت نیز با بخش بریتانیایی هویت خود ارتباط برقرار کنند.

بیشتر بخوانید:

دستِ راست چارلز، پادشاه انگلیس قطع شد!

یک پادشاه پیر، یک شاهدخت بیمار، یک شاهزاده رسوا | چه کسی در نروژ سلطنت می‌کند؟

جسد شاهزاده سعودی در هتل لوکس لندن پیدا شد | علت مرگ؟ مصرف زیاد!

دیدار یواشکی شاه انگلیس با نوه‌هایش پس از چهار سال!

اد اوونز، پژوهشگر و نویسنده حوزه سلطنت، می‌گوید هری و مگان احتمالا می‌خواهند فرزندانشان تنها آمریکایی نباشند؛ بلکه تاریخ، فرهنگ و میراث سرزمین پدری‌شان را نیز بشناسند. به بیان دیگر، بریتانیا قرار است برای آنها نه یک مقصد موقت، بلکه خانه‌ای دوم باشد.

سایه بیماری چارلز و تلاش برای آشتی

عامل مهم دیگر، رابطه هری با پدرش، شاه چارلز سوم، است. بیماری سرطان پادشاه که در فوریه ۲۰۲۴ اعلام شد، به مسئله‌ای عاطفی و تعیین‌کننده در مناسبات خانوادگی تبدیل شده است. هری پیش‌تر گفته بود نمی‌داند پدرش چه اندازه فرصت دارد و همین نگرانی، فاصله میان آن دو را پررنگ‌تر کرده بود.

با این حال، در سال ۲۰۲۵ نشانه‌هایی از کاهش تنش دیده شد. دیدار هری و چارلز در لندن و سپس ملاقات خصوصی هری، مگان و فرزندانشان با پادشاه و ملکه کامیلا در هایگروو، امیدهایی را درباره ترمیم رابطه پدر و پسر ایجاد کرد. هرچند گفته می‌شود موضوع اقامت دائمی خانواده در بریتانیا در این دیدارها مطرح نشده است.

دیوار بلند میان دو برادر

در مقابل، روابط هری با شاهزاده ویلیام همچنان سرد و پیچیده باقی مانده است. انتشار خاطرات جنجالی هری با عنوان «یدکی» زخمی عمیق بر رابطه دو برادر گذاشت؛ زخمی که به نظر می‌رسد هنوز نشانه‌ای جدی از بهبود آن دیده نمی‌شود.

امنیت نیز مسئله‌ای حل‌نشده است. هری پس از کنار گذاشتن نقش رسمی سلطنتی، بخشی از حفاظت پلیسی خود را از دست داد و اعتراض حقوقی او به این تصمیم نیز نتیجه‌ای نداشت. افزون بر این، کشمکش طولانی او با رسانه‌های بریتانیایی، بازگشت به زندگی عمومی در لندن را دشوار می‌کند.

با وجود این موانع، بازگشت احتمالی ساسکس‌ها می‌تواند آزمونی تازه برای خاندان سلطنتی باشد؛ آزمونی که شاید به نزدیکی بیشتر با نسل جوان کمک کند، اما همزمان شکاف‌های قدیمی در افکار عمومی بریتانیا را نیز دوباره زنده خواهد کرد.