گوزن هایی که جنگیدند (+صدا)

آیین اهدای گواهی‌نامه درجه‌یک هنری به مجید مظفری، بازیگر سینما و تلویزیون در سازمان سینمایی برگزار شد و این بازیگر از بیکاری هنرمندان گلایه کرد. در این مراسم محمدرضا شریفی‌نیا، بازیگر سینما، گفت: وقتی اسم مجید مظفری می‌آید، من یاد طلافروشان می‌افتم. او در آثاری بازی کرده که واقعا مانند طلا هستند، به‌خصوص همکاری‌هایش با بهرام بیضایی. مجید مظفری در تئاتر هم طلافروشی کرده و آثار ارزشمندی در کارنامه دارد که «کالیگولا» از جمله آنهاست. او افزود: مجید مظفری از یک جوان خوش‌تیپ و کاردرست از پیش از انقلاب تا امروز بازی کرده و همچنان توانسته است خودش را حفظ کند. این یک نکته بسیار مهم در زندگی این هنرمند است.

بازار سیاه بلیت، این روزها به یکی از پرتکرارترین موضوعات تئاتر تبدیل شده است. در شرایطی که شمار زیادی از تماشاگران امکان مالی خرید بلیت‌های رسمی‌۵۰۰ تا ۹۰۰ هزار تومانی بعضی نمایش‌ها را ندارند، بازار سیاه این بلیت‌ها با چند برابر قیمت اصلی ظاهرا پررونق است.

نظام آموزش هنر در ایران در آستانه یک بازطراحی جدی قرار گرفته است؛ بازطراحی‌ای که قرار است از تغییر سرفصل‌ها و استانداردهای آموزشی آغاز شود و تا سنجش صلاحیت حرفه‌ای، صدور گواهینامه‌های مهارتی و پیوند مستقیم آموزش با بازار کار ادامه پیدا کند. این مهم‌ترین محور نشست رسانه‌ای برنامه‌های «هفته آموزش هنر» بود که با حضور محمدحسین اسماعیلی، مدیرکل دفتر توسعه آموزش‌های هنری معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و اردشیر میرمُنْگره، دبیر این رویداد برگزار شد.

افشین علا از ماجرای سرودن شعر معروفش برای رهبر انقلاب و پاسخ متفاوت ایشان به «جمعه نصر» می‌گوید.

نگاهی به آشفته بازار ترجمۀ رمان جدید هاروکی موراکامی در ایران

بخشی از گفتگوی محبوبه رمضانی خواهری که قاتل برادرش را با شنیدن صدای یک نی بخشید.

به گزارش خبرنگار صبا، محسن خباز مدیر عامل گروه سینمایی هنرشهرآفتاب درباره لزوم حمایت دولت از سینما و سینماداران در شرایط بحرانی و جنگی گفت: واقعیت امر این است که وقتی کشورها در شرایط اضطرار قرار می گیرند، نظام های حاکمیتی آنها برنامه‌ریزی برای مدیریت بحران دارند. وی ادامه داد: برای مثال در دوران کرونا

۲۸ مرداد برای سینمای ایران فقط یک واقعه تاریخی نیست؛ یک «زخم تاریخی» است که هربار از زاویه‌ای تازه سر باز می‌کند. شاید به همین دلیل، سینما در مواجهه با آن بیشتر از آنکه به بازسازی یک روز مشخص بپردازد، سراغ پیامدها، آدم‌ها و فضای اجتماعی پیش و پس از کودتا رفته است. اگر تاریخ را حافظه یک ملت بدانیم، سینما یکی از مهم‌ترین جاهایی است که این حافظه می‌تواند شکل تصویری پیدا کند؛ اما در مورد ۲۸ مرداد، این حافظه هنوز تکه‌تکه، گزینشی و گاه ایدئولوژیک است.