برگزاری مجلس عزای رهبر شهید انقلاب در دفتر آیت‌الله جوادی آملی

حوزه امام و رهبری

به گزارش گروه امام و رهبری خبرگزاری تسنیم، زیست پربار و الهام‌بخش رهبر شهید انقلاب اسلامی، حضرت آیت‌الله العظمی سیدعلی خامنه‌ای(ره) سرشار از لحظه‌ها و رخدادهای ژرف و شگرفی است که تأمل در آنها انسان را به معرفت تازه‌ای درباره آن حکیم شهید، رهنمون می‌سازد، در این راستا بازخوانی خاطره‌ها و تاریخ شفاهی زندگی امام شهید امّت، حائز نقش و اهمیت بسزایی است. کودتای 28 مرداد و خط بطلان رهبر شهید بر یک انگاره تاریخی نادرست

حضرت آیت‌الله خامنه‌ای(ره) رهبر شهید انقلاب اسلامی در بخشی از خاطرات خود، روایت جالبی را از عمل به توصیه آموزنده شهید بهشتی نقل می‌فرمایند. درست در مقطعی که  جلسات تفسیر قرآن رهبر شهید در مسجد کرامت مشهد به دستور ساواک  لغو شده و ایشان ممنوع‌‌التفسیر شده‌اند. شهید خامنه‌ای (ره) در این‌باره نقل می‌کنند: «ما با مرحوم آیت‌الله  بهشتی خیلی صمیمیت زیادی داشتیم، مشهد آمده بودند و نشسته‌ بودیم به چاره‌جویی؛ من گفتم اگرچه این جلسات را که تعطیل کردند، به نظرمان خیلی مهم نیامده، گفتیم خب تعطیل کردند یک جلسه دیگر شروع کردیم و این‌ها، اما حقیقت این است که من می‌بینم این‌ها دست و بالم را چیده‌اند، من دیگر هیچ‌ کاری در مشهد نمی‌توانم انجام دهم...»

امام شهید امت روایت خود در باب عمل به توصیه آموزنده شهید بهشتی را این‌گونه تکمیل می‌کنند: «جمله ایشان [شهید بهشتی] این بود، به این مضمون بود که بسیار برای من آموزنده و جالب بود و همان توصیه را هم عملی کردم. ایشان گفتند ادامه بده. یعنی این جلسات که تعطیل شد یک نوع دیگری باز جلسه درست کن، به قدری درست کن که دستگاه خسته شود، یعنی رژیم احساس کند که تو ضربه‌ناپذیر هستی و هرچه جلسات را تعطیل می‌کنند، باز جلسه تازه‌ای راه بیفتد... به هر حال این جلسات بسیار جلسات مبارکی بود که ادامه هم داشت تا سال 53 که من را گرفتند.»

انتهای پیام/  

 به گزارش گروه سیاسی خبرگزاری دانشجو، متفکر آزاد عضو هیئت رئیسه مجلس در این گفت‌و‌گو، امام شهید را انسانی جامع توصیف کرد که در کنار دانشمندی و ادب، در عین لطافت، قاطع بود؛ تضادی که به ندرت در یک شخصیت یافت می‌شود.

وی تصریح کرد که ایشان به عنوان نایب امام زمان (عج) و با تکیه بر تقوا و مقام ولایت، نظامی از حکمرانی را بنا نهادند که نمونه‌ای بی‌بدیل در تاریخ معاصر است.

این مقام مسئول با اشاره به ابعاد جهانی محبوبیت امام، خاطرنشان کرد که تشییع‌های میلیونی در کشور‌های مختلف جهان اسلام، گواهی بر جایگاه والای ایشان و پذیرش جهانی پیام ایشان است.

در بخش پایانی این گفت‌و‌گو، وی معتقد بود که یکی از بزرگ‌ترین خدمات امام شهید، آماده‌سازی روحی و قلبی مردم برای ظهور بود.

به باور وی، مردم با مشاهده ویژگی‌های امام، دریافتند که اگر سرباز امام زمان (عج) چنین عظمت و لطافتی دارد، پس ظهور خودِ امام (عج) تا چه اندازه باشکوه و امیدبخش خواهد بود؛ و این آگاهی، اشتیاق جهانی برای ظهور را دوچندان کرد.

کد ویدیو دانلود ویدیو فیلم اصلی

چهلم رهبر شهید، در حالی با حضور و نقش‌آفرینی اقشار مختلف مردم در شهرهایی، چون تهران، قم و مشهد برگزار می‌شود که این مناسبت را می‌توان فرصتی برای بازخوانی یکی از عمیق‌ترین پیوند‌های شکل‌گرفته در تجربه انقلاب اسلامی دانست؛ پیوند مردم با رهبری، ولایت و گفتمان مقاومت.

چهلم، در فرهنگ دینی و انقلابی ما صرفا یک مناسبت تقویمی برای گرامیداشت یک فقدان نیست؛ نقطه‌ای است برای بازخوانی یک مسیر و سنجش اینکه یک اندیشه تا چه اندازه توانسته است از سطح سخن و نظریه عبور و در رفتار و انتخاب‌های جامعه امتداد پیدا کند.

از این منظر، حضور گسترده مردم در مراسم بدرقه، تشییع و چهلم رهبر شهید، بیش از آنکه صرفا واکنشی عاطفی به یک فقدان باشد، می‌تواند نشانه‌ای از تداوم یک راه و یک گفتمان باشد. یکی از ابعاد مهم این موضوع، پیوند مردم با اندیشه و منطق مقاومت است؛ گفتمانی که رهبر شهید طی سال‌ها آن را تبیین، دنبال و در فضای افکار عمومی جامعه نهادینه کرد. 

وقتی از مقاومت سخن می‌گوییم، نخستین تصویری که ممکن است به ذهن برسد، حوزه‌های نظامی، امنیتی و ژئوپلیتیک است؛ اما مقاومت به این لایه‌ها محدود نمی‌شود. مقاومت، علاوه بر وجه سخت‌افزاری، یک وجه اندیشه‌ای و نظری و البته یک وجه مردمی و اجتماعی دارد. رهبر شهید طی سال‌های فعالیت خود، مفاهیمی همچون «اندیشه مقاومت»، «مکتب مقاومت»، «دولت مقاومت» و «فرهنگ مقاومت» را برای جامعه تبیین کرد. 

تلاش او این بود که زیربنا و شاکله قرآنی و اسلامی مقاومت را برای مردم روشن کند؛ اینکه مقاومت به‌معنای تسلیم‌نشدن در برابر زورگویی و ظلم مستکبران، ایستادگی در برابر زیاده‌خواهی آنان و دفاع از منافع، استقلال و عزت ملی است. در این نگاه، مقاومت صرفا یک تاکتیک سیاسی یا نظامی نیست؛ یک منطق است.

 منطقی که بر این باور استوار است که رمز ایستادگی و پیروزی، پیش از هر چیز در ایمان، اراده و روحیه مقاوم یک ملت ریشه دارد. این همان نقطه‌ای است که اندیشه رهبر شهید با رفتار اجتماعی مردم پیوند می‌خورد. اگر بخواهیم حضور گسترده و فعال مردم را از روز‌های آغاز جنگ تا امروز تحلیل کنیم، نمی‌توان آن را صرفا با مؤلفه‌های عاطفی توضیح داد.

از نخستین ساعات جنگ، در طول چهل روز درگیری و پس از شهادت رهبر شهید، تا حضور گسترده مردم در مراسم …

در پی انتشار یادداشت «لیبرالیسم نقابدار» محمد قوچانی [لینک]، سروش دباغ با بازخوانی نسبت قوچانی با جریان روشنفکری دینی، به نقد شیوه مواجهه او با عبدالکریم سروش، علی شریعتی و منتقدان سرمایه‌داری پرداخته است. دباغ معتقد است نقد فکری، هرچند می‌تواند صریح و رادیکال باشد، نباید به برچسب‌زنی، پرونده‌سازی و آمیختن داوری‌های معرفتی با منازعات سیاسی و قبیله‌ای بینجامد.

سروش دباغ: صادقانه بنویسم با عنایت به وضعیت متلاطم و نگران کنندۀ کشور و درمیانۀ آتش بس،جنگ،اعدام، توّرمِ عنان گسیخته، معضل بنزین… ترجیح می دادم به عنوان عضوی از خانوادۀ روشنفکری، بیش از این وارد گرد و غباری که اخیرا در فضا پدیدارگشته نشوم و به همان دو نوشتارِ « یک چمدان دروغ» و «شریعتی، شاندل و مسلمانی» بسنده کنم.اما انتشار نوشتار« لیبرالیسم نقابدار»، مرا سوق داد به نگارش سطور ذیل. باشد که به کار مخاطبان فهیم و افرادی که تحولّات روشنفکری ایران معاصر را رصد می کنند، بیاید. خاطره‌ای از محمد قوچانی و روزهای پس از انتخابات ۱۳۸۸

چند ماه پس از انتخابات ریاست جمهوریِ  بحث برانگیز و پرمناقشۀ خرداد ماه سال ۱۳۸۸، حوالی انتشار شمارۀ اول نشریۀ « مهرنامه» با محوریت مصاحبۀ «ازشریعتی تا سروش» با حضور دوست عزیز احسان شریعتی و اینجانب، درجلسۀ گپ و گفتی با حضور تنی چند از دوستان، از جمله محمد قوچانی مدیر مسئول « مهرنامه» که مدتی را پس از انتخابات در زندان گذرانده بود، دربارۀ اوضاع و احوال سیاسی، فرهنگی و روشنفکری مملکت صحبت می کردیم.

خاطرم هست در آن جلسه، قوچانی گمانه زنی می کرد که درواکنش به افزایش بسامد، صراحت و شدت فعالیت های سیاسی عبدالکریم سروش در دورانِ پس از انتخابات ریاست جمهوری، از نگارش نامۀ سرگشاده به رهبریِ وقت گرفته تا انتشار نامۀ پنج نفره در بحبوحۀ «جنبش سبز»، برجسته کردنِ نقش ایشان در«ستاد انقلاب فرهنگی» و آنچه بر دانشگاه ها در سالهای اول انقلاب رفت، در دستور کار نیروهای امنیتی و اطلاعاتی قرار گرفته است.

هفده سال بعد، در مرداد ماه ۱۴۰۵ خورشیدی، با خواندن نوشتارقوچانی تحت عنوان «لیبرالیسم نقابدار» در هفته نامۀ « تجارت فردا»، خاطرۀ فوق در ذهن و ضمیرم زنده شد. نیک می دانستم و می دانم که بیش از یک دهه است مشی و مرام روزنامه نگاریِ قوچانی تغییر محسوسی کرده و قویا …

اکبر منفرد، پژوهشگر دینی و حقوقدان در یادداشتی با عنوان «نقد فقهی، قرآنی و اجتماعی سخنان جناب آقای محمدباقرخرازی(در دعوت به خشونت) و تبیین راه اصلاح جامعه در پرتو سیره نبوی و علوی» که در اختیار انصاف نیوز قرار داده، نوشت:


بخش اول:دین صحیح؛ از رحمت آغاز می‌شود، نه از خشونت
چکیده
انتشار سخنانی که مردم را به قتل گروهی از شهروندان و حتی رویارویی خشونت‌آمیز با حکومت فرا می‌خواند، بار دیگر این پرسش بنیادین را پیش روی اندیشمندان اسلامی قرار داده است که معیار تشخیص «اسلام صحیح» از قرائت‌های افراطی چیست؟ آیا هر سخنی که با نام دین بیان شود، لزوماً بیانگر اسلام است، یا آنکه باید آن را بر قرآن، سنت قطعی، عقل، اخلاق و سیره پیامبر اکرم(ص) و اهل‌بیت(ع) عرضه کرد؟

این نوشتار بر آن است که دعوت به قتل شهروندان و ترویج خشونت، نه تنها با قرآن کریم و سیره نبوی و علوی سازگار نیست، بلکه با مبانی مسلم فقه امامیه، قواعد عقلانی، اخلاق اسلامی و حتی مصالح حکومت اسلامی نیز تعارض آشکار دارد. همچنین استدلال خواهد شد که بسیاری از آسیب‌های فرهنگی و اجتماعی، بدون اصلاح بسترهای فساد، تبعیض و ضعف حکمرانی، قابل درمان نیست و تمرکز صرف بر معلول‌ها، جامعه را از درمان ریشه‌ای بازمی‌دارد.

۱. «دین صحیح»؛ یک معیار اجتهادی، نه یک شعار
برخی مراجع عظام تقلید از تعبیر پرمعنای «دین صحیح» استفاده می‌کردند. این تعبیر، دربردارنده یک اصل مهم در معرفت دینی است: هر قرائتی از دین، الزاماً دین صحیح نیست. قرآن کریم نیز مسلمانان را از پیروی بی‌دلیل برحذر داشته است:
«فَبَشِّرْ عِبَادِ * الَّذِینَ یَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَیَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ»«بندگان مرا بشارت ده؛ آنان که سخنان مختلف را می‌شنوند و بهترین آنها را برمی‌گزینند.»(زمر، ۱۷ـ۱۸)

بنابراین، ملاک حقانیت، شخصیت گوینده نیست؛ بلکه محتوای سخن و میزان انطباق آن با قرآن، سنت معتبر و عقل است.
علامه طباطبایی در تفسیر این آیه، انتخاب «احسن» را نشانه عقلانیت دینی و دعوت قرآن به سنجش و ارزیابی آراء می‌داند، نه تقلید کورکورانه.(علامه طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، ج ۱۷، ذیل آیات ۱۷ و ۱۸ سوره زمر).

۲. نخستین اصل قرآن؛ حرمت جان انسان: اگر بخواهیم تنها یک اصل را به عنوان زیربنای …