وزیر جنگ اسرائیل: آماده حمله به ایران «برای بار سوم در صورت لزوم» هستیم

ایران آنلاین:

  روزنامه‌های آمریکایی گزارش دادند که وهاب، سناتور ایالت کالیفرنیا، بر اساس تخمین‌های دفتر مرکزی میز تصمیم‌گیری، در انتخابات ویژه برای پر کردن باقیمانده دوره نماینده سابق، اریک سوئل، پیروز شد. این انتخابات ویژه پس از استعفای اریک سوئل در ماه آوریل در بحبوحه ادعاهای آزار جنسی برگزار شد.

به گزارش ایسنا، وهاب یک ستاره در حال ظهور در جناح مترقی حزب دموکرات محسوب می‌شود و پیروزی او علیرغم کمپین هزینه‌های هنگفتی که با هدف جلوگیری از رسیدن او به کنگره انجام شد، حاصل گردید.

عایشه وهاب پس از پیروزی در انتخابات ویژه در کالیفرنیا، اولین سیاستمدار افغان تبار است که به کنگره ایالات متحده راه یافت.

به گزارش هیل، کمیته امور عمومی آمریکا و اسرائیل (آیپک) از جمله برجسته‌ترین بازیگران درگیر در این رقابت بود که بازوی سیاسی آن، پروژه دموکراسی متحد، تقریباً ۲.۵ میلیون دلار برای حمایت از هرناندز و حمله به وهاب هزینه کرد، علاوه بر این، گروه‌های دیگری نیز مبالغ مشابهی را هزینه کردند.

مواضع دو نامزد در مورد جنگ وحشیانه رژیم صهیونیستی علیه نوار غزه به محور اصلی مبارزات انتخاباتی تبدیل شد.

وهاب وقایع غزه را «نسل کشی» توصیف و با ارائه کمک‌های بی‌قید و شرط ایالات متحده به اسرائیل مخالفت کرد و خواستار تغییر سیاست ایالات متحده در قبال جنگ شد.

در مقابل، هرناندز از توصیف وقایع غزه به عنوان «نسل کشی» خودداری کرد و اظهار داشت که اسرائیل حق دفاع از خود را دارد، اما اذعان کرد که تخریب در نوار غزه «بیش از حد بزرگ» بوده است.

مواضع وهاب به وضوح نشان دهنده همسویی او با جناح مترقی حزب دموکرات است که به طور فزاینده‌ای از حمایت بی‌قید و شرط ایالات متحده از اسرائیل، به ویژه با توجه به هزینه‌های انسانی و تخریب گسترده در نوار غزه، انتقاد کرده است.

پیروزی او به ویژه به دلیل بودجه قابل توجهی که توسط گروه‌های طرفدار اسرائیل به این رقابت سرازیر شده است، اهمیت دارد و این نتیجه را به یک شکست سیاسی برای آیپک در یک حوزه انتخابیه دموکرات تبدیل می‌کند که به طور سنتی پناهگاه امنی برای این حزب محسوب می‌شود.

وهاب و هرناندز همچنین به طور جداگانه برای یک دوره کامل دو ساله در حوزه انتخابیه چهاردهم کنگره، که شامل بخش‌هایی از شهرستان آلامدا می‌شود، رقابت می‌کنند و نتایج انتخابات ویژه را به شاخصی حیاتی برای جهت‌گیری رقابت‌های آینده تبدیل می‌کنند.

به گفته ناظران، پیروزی وهاب نشان دهنده افزایش مداوم نامزدهای مترقی در حزب دموکرات است، به ویژه کسانی که موضع تندتری در مورد جنگ غزه دارند و با حمایت بی‌قید و شرط ایالات متحده از اسرائیل مخالفند.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری آناتولی، او پس از پیروزی گفت: «من برای منطقه‌ای که در آن بزرگ شده‌ام مبارزه خواهم کرد. از پرورشگاه تا کنگره، این سفر نشان می‌دهد که رویای آمریکایی واقعی است.»

وهاب تا ژانویه نماینده حوزه انتخابیه چهاردهم کالیفرنیا خواهد بود.

انتهای پیام/

به گزارش مشرق به نقل از آناتولی، «اسعد الشیبانی» وزیر خارجه سوریه در جریان سفر به اسلام آباد در گفتگو با رسانه های محلی پاکستان، ترکیه را شریک اصلی دمشق در روند بازسازی سوریه توصیف کرد.

وی درباره توافق مکه که میان ترکیه، پاکستان و عربستان به امضا رسید نیز گفت که سوریه در حال بررسی این موضوع است و هنوز درباره پیوستن یا نپیوستن به این ائتلاف تصمیمی نگرفته است.

الشیبانی در ادامه نقشی که پاکستان در روند گفتگو میان آمریکا و ایران ایفا می کند را مورد تمجید قرار داد و گفت: اسلام آباد تاکنون هیچ پیشنهادی برای میانجی گری میان سوریه و ایران ارائه نکرده است.

وی درباره روابط میان سوریه و رژیم صهیونیستی نیز تصریح کرد: هنوز بحث درباره هرگونه توافق راهبردی خیلی زود است. اولویت نخست سوریه توقف حملات اسرائیل است.

سوریه کشوری دارای حاکمیت است و اسرائیل نباید برای دمشق درباره ائتلاف ها یا شراکت هایش تعیین تکلیف کند.

او سیاست خارجی جدید دمشق را تمرکز بر بازسای و همکاری اقتصادی و برقراری روابط قوی با شرکای منطقه ای و بین المللی دانست.

گفتنی است که الشیبانی روز چهارشنبه در رأس یک هیات عالی‌رتبه وارد پاکستان شد، سفری رسمی که اولین سفر یک وزیر امور خارجه سوریه به این کشور در ۱۹ سال گذشته است.

به گزارش مشرق، دولت تاجیکستان در پی تشدید ناپایداری و غیرقابل‌اتکا شدن جریان سنتی واردات سوخت از روسیه، رسماً از ایران درخواست کرد تا ۲.۵۵ میلیون تن نفت خام و انواع فرآورده‌های نفتی را در اختیار این کشور قرار دهد.

بر اساس اطلاعات و آمارهای رسمی اعلام‌شده از سوی وزارت ترابری تاجیکستان، این بسته درخواستی شامل ۲ میلیون تن نفت خام، ۳۰۰ هزار تن گازوئیل (دیزل)، ۱۵۰ هزار تن بنزین و ۱۰۰ هزار تن سوخت هوایی (سوخت جت) است.

مقامات این وزارتخانه تأکید کرده‌اند که حمل‌ونقل این حجم عظیم از محموله‌های نفتی، به اختصاص حدود ۵۱ هزار واگن مخزن‌دار ریلی نیاز خواهد داشت.

این پیشنهاد مهم و راهبردی، در جریان مذاکرات فشرده روز ۲۴ مرداد در تهران میان «عظیم ابراهیم» وزیر ترابری تاجیکستان و «فرزانه صادق» وزیر راه و شهرسازی ایران مورد بحث و تبادل نظر قرار گرفت. با این حال، این پیشنهاد تا این مرحله یک درخواست رسمی است و هنوز به یک قرارداد قطعی خرید تبدیل نشده و دولت تاجیکستان تاکنون جدول زمانی مشخص برای تحویل محموله‌ها، فرمول قیمت‌گذاری یا شرکت‌های تأمین‌کننده را اعلام نکرده است.

سایه سنگین تحریم‌های آمریکا و لفاظی‌های جدید ترامپ

زمان‌بندی ارائه این درخواست از سوی دوشنبه، این مبادله تجاری پیشنهادی را دقیقاً در کانون فضای تشدید فشارهای تحریمی قرار می‌دهد. در تاریخ ۲۹ مرداد، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، کشورهایی را که به همکاری و حمایت از ایران ادامه می‌دهند، به پیامدهای سنگین اقتصادی تهدید کرد و وعده «جنگ اقتصادی و انزوای بی‌سابقه» علیه تهران را داد؛ هرچند واشنگتن هنوز تدابیر تنبیهی جدید و مشخصی را در پیوند با این اظهارات ابلاغ نکرده است.

خرید و ترانزیت عمده فرآورده‌های نفتی ایران پیش از این نیز با ریسک تحریم‌های آمریکا مواجه بوده است. بر اساس فرمان اجرایی ۱۳۸۴۶ آمریکا، مجازات‌هایی علیه اشخاص و مؤسسات مالی درگیر در تراکنش‌های مالی عمده برای خرید، فروش، حمل‌ونقل یا بازاریابی نفت و محصولات نفتی ایران پیش‌بینی شده است. همچنین مجوز موقتی که در ژوئن برای برخی تراکنش‌های مرتبط با نفت خام و محصولات نفتی ایران صادر شده بود، در ۷ جولای لغو شد و دوره گذار آن نیز در ۱۷ جولای به پایان رسید.

سرایت بحران سوخت روسیه به آسیای مرکزی و اضطرار تاجیکستان

انگیزه و محرک اصلی دوشنبه برای ارائه این درخواست بزرگ به تهران، ناشی از یک چالش عینی و فوری است: وابستگی شدید و آسیب‌پذیر به سوخت وارداتی از روسیه. در سال ۲۰۲۵ میلادی، تاجیکستان حدود ۱.۷ میلیون تن انواع سوخت و روان‌کننده‌ها وارد کرد که بیش از ۱.۲ میلیون تن از این حجم مستقیماً از روسیه تأمین شد. مقامات تاجیک در ماه جولای اذعان کردند که روسیه تأمین‌کننده ۸۴ درصد از کل فرآورده‌های نفتی وارداتی این کشور بوده است.

با این حال، مدیریت این سطح از وابستگی به تدریج دشوارتر شده است؛ چرا که حملات پهپادی به تأسیسات پالایشگاهی روسیه، تولید سوخت در این کشور را کاهش داده و مسکو را وادار ساخته تا برای صیانت از بازار داخلی خود، محدودیت‌هایی را بر صادرات اعمال کند. کمبود سوخت در روسیه از اوایل تابستان به بازارهای آسیای مرکزی نیز سرایت کرد.

در نتیجه این تحولات، حجم واردات سوخت تاجیکستان در ماه جولای با افتی شدید مواجه شد و دوشنبه را ناچار ساخت تا برای جبران کسری خود، به جستجوی منابع جدید از جمله چین، قزاقستان، ترکمنستان، عراق و ایران بپردازد. هرچند روسیه همچنان در نیمه نخست سال جاری ۷۲.۳ درصد از سوخت وارداتی تاجیکستان را تأمین کرده و رایزنی‌های دوشنبه با قزاقستان نیز تا پایان جولای به سطح سران کشورها رسیده بود، اما بحران در داخل تاجیکستان به وضوح احساس شد.

در اوایل ماه جولای، سوخت گازوئیل در برخی جایگاه‌های پایتخت نایاب شد و سایر پمپ‌بنزین‌ها نیز محدودیت‌هایی را برای فروش سوخت اعمال کردند. در ۱۰ جولای، «دلیر جمعه» وزیر انرژی و منابع آب تاجیکستان، اعلام کرد که ذخایر سوختی کشور تنها برای حدود دو ماه کفایت می‌کند و دوشنبه به شدت به دنبال یافتن تأمین‌کنندگان جایگزین است.

ابعاد درخواست فعلی تاجیکستان بسیار قابل‌توجه است؛ حجم ۲.۵۵ میلیون تنی درخواستی، حتی از کل واردات سوخت و روان‌کننده‌های تاجیکستان در کل سال ۲۰۲۵ فراتر می‌رود، هرچند که ۲ میلیون تن از این بسته پیشنهادی مربوط به نفت خام است و نه سوخت فرآوری‌شده نهایی.

در همین چارچوب، وزارت ترابری تاجیکستان از طرف ایرانی درخواست کرده تا در زمینه سازمان‌دهی قطارهای باری مخزن‌دار ویژه و ایجاد یک «کریدور سبز» برای اولویت‌بخشی به ترانزیت محموله‌های سوختی تاجیکستان در شبکه ریلی ایران همکاری کند. البته به دلیل نبود مرز مشترک زمینی میان ایران و تاجیکستان، نهایی‌سازی توافقات ترانزیتی تکمیلی با کشورهای واسطه نیز ضروری خواهد بود.

تلاش برای احیای پالایشگاه راکد دانگارا با نفت خام ایران

بخش عمده نفت خام در این سبد درخواستی، بر معضل مزمن و قدیمی تاجیکستان در حوزه ظرفیت‌های پالایشگاهی داخلی دست می‌گذارد. بزرگترین پالایشگاه این کشور واقع در منطقه آزاد اقتصادی «دانگارا»، با سرمایه‌گذاری شرکت‌های چینی احداث و در سال ۲۰۱۸ افتتاح شد، اما هرگز به مرحله بهره‌برداری تجاری و پایدار نرسید؛ زیرا تاجیکستان تولید نفت خام بسیار ناچیزی دارد و در تأمین خوراک وارداتی نیز با چالش‌های اساسی روبه‌رو بوده است.

فاز نخست این پالایشگاه ظرفیت فرآوری سالانه حدود ۵۰۰ هزار تن نفت خام را دارد که در ظرفیت کامل می‌تواند به ۱.۲ میلیون تن در سال افزایش یابد. عملیات آزمایشی این واحد در اواخر سال ۲۰۲۴ آغاز شد، اما حجم ورودی آن بسیار ناچیز بود؛ به طوری که به گفته مقامات تاجیک، در آن سال تنها ۱۶۲۲ تن نفت خام نیمه‌فرآوری‌شده تحویل پالایشگاه شد که حدود ۸۰۰ تن بنزین از آن به دست آمد.

ایران سال‌هاست که به عنوان یکی از گزینه‌های اصلی برای تأمین خوراک نفت خام تاجیکستان مدنظر بوده است. در جریان مذاکرات ۲۴ مرداد در تهران، دلیر جمعه، وزیر انرژی تاجیکستان و محسن پاک‌نژاد، وزیر نفت ایران، درباره عرضه نفت خام، گازوئیل و سوخت هوایی به تاجیکستان و همچنین ارائه قیمت‌های ترجیحی گفت‌وگو کردند.

وزارت ترابری تاجیکستان مشخص نکرده که این نفت خام درخواستی تحویل کدام پالایشگاه خواهد شد. در صورتی که تمام ۲ میلیون تن نفت درخواستی برای پالایشگاه دانگارا در نظر گرفته شده باشد، این حجم از ظرفیت طراحی‌شده سالانه این مجتمع فراتر خواهد رفت؛ بنابراین روند ارسال محموله‌ها یا باید در یک دوره زمانی بیش از یک سال توزیع شود و یا نیازمند ارتقا و ایجاد ظرفیت‌های فرآوری جدید خواهد بود.

معمای ترانزیت، لجستیک و چالش‌های پیش‌رو

با این همه، تأمین نفت تنها بخشی از معادله پیچیده دوشنبه است. هرگونه معامله بزرگ و کلان نفتی با تهران، مستلزم حل‌وفصل مسائل پیچیده مالی، پوشش‌های بیمه‌ای، ترتیبات لجستیکی و مدیریت مخاطرات ناشی از تحریم‌های یک‌جانبه آمریکاست. هشدارهای اخیر ترامپ بر عدم‌قطعیت‌های موجود می‌افزاید، گرچه چالش‌های تحریمی پیش از بیانیه ۲۰ آگوست نیز وجود داشته است.

روسیه همچنان تأمین‌کننده اصلی و سنتی سوخت تاجیکستان باقی مانده است، اما کمبودهای اخیر هزینه‌های سنگین این وابستگی یک‌طرفه را برای دوشنبه آشکار ساخت. ایران یک منبع استراتژیک برای تأمین نفت خام، محصولات پالایشی و یک مسیر ترانزیتی مطمئن از جنوب به شمار می‌رود، اما اجرایی شدن یک توافق کلان نیازمند رفع موانع لجستیکی و سازوکارهای بانکی است.

از این رو، درخواست فعلی تاجیکستان بیش از آنکه یک چرخش ژئوپلیتیک تمام‌عیار تلقی شود، تلاشی اضطراری از سوی دوشنبه برای حل یک چالش امنیتی-انرژی حیاتی است. اکنون باید دید آیا سازوکارهای انتقال و تأمین مالی این حجم از محموله‌ها میان دو کشور نهایی خواهد شد یا خیر.