نمایش مستند «بدون ایرج» ساخته بهمن کیارستمی در خانه سینما

در بخشی از بیانیه خانه سینما آمده است:

مجلس شورای اسلامی در ۲۵ مرداد ۱۴۰۵، کلیات طرح «مقابله با نفوذ سرویس‌های اطلاعاتی و دولت‌ها یا نهادهای بیگانه در کشور» را با ۱۸۳ رأی موافق به تصویب رساند. دربخش‌هایی از این مصوبه مجموعه‌ فعالیت‌های فرهنگی و هنری از جمله تولید فیلم، سریال، مستند، تئاتر، موسیقی و کتاب را هدف قرار داده و موجبات نگرانی عمیق اصحاب فرهنگ و هنر به ویژه سینما شده است.

خانه سینما در این بیانیه با اشاره به تورم پنج ماهه سال ۱۴۰۵ ، درجات سوءتغذیه و خط فقر یادآوری کرده است که به‌سختی می‌توان به اولویت‌هایی از این دست پرداخت، مگر آنکه به صداقتِ تدوین‌گران و اشرافِ تصویب‌کنندگان بر معیشتِ مردم، تردیدی جدی روا داریم.

در ماده‌ای از این طرح ناسنجیده، آثاری را که «چهره سیاه از ایران» ارائه دهند، مشمول مجازات می‌داند. با این حال، هیچ تعریف شفاف و حقوقی مشخصی از واژه کشدار «سیاه‌نمایی» ارائه نشده است. این ابهام، تشخیص مصداق را به سلیقه‌ نهادهای نظارتی واگذار می‌کند و هر اثر نقادانه یا واقع‌گرای اجتماعی را در معرض اتهام قرار می‌دهد. تجارب پیشین به خوبی آشکار می کند و نشان داده که مفهوم «سیاه‌نمایی» در ایران به‌راحتی به هر نقد اجتماعی یا نمایش آسیب‌های جامعه تعمیم داده می‌شود.

مصوبه با تهدید به مجازات‌های سنگین، عملاً هنرمندان را از پرداختن به موضوعات اجتماعی، تاریخی یا سیاسی بازداشته، سینما و هنر را از کارکرد اصلی خود یعنی نقد، آگاهی‌بخشی و بازنمایی واقعیت‌های جامعه تهی می‌کند. هنر همواره آینه‌ تمام‌نما از جامعه بوده؛ محدود کردن آن به تصویرگری صرفاً آرمانگرایانه، گسست نهاد هنر از زیست‌جهان مردم را رقم می‌زند.

اصل بیست و چهارم قانون اساسی، نشر افکار را آزاد می‌داند و تنها محدودیت آن را «مخالف با موازین اسلامی» یا «مضر به حقوق عمومی» می‌داند. عنوان مبهم و کشدار «سیاه‌نمایی» را به‌سختی می‌توان در این چارچوب تعریف کرد. افزون بر این، محرومیت مادام‌العمر، با اصل کرامت انسانی و حق اشتغال که در اصول متعدد قانون اساسی بدان اشاره شده، در تعارض آشکار است.

در یک کلام، این مصوبه نه تنها گامی در جهت حل مسائل (بخصوص امنیتی) و بحران های فرهنگی کشور نیست، بلکه با رویکردی همراستا با دشمنان این سرزمین با جرم …

به گزارش تجارت نیوز، در پی طرح «مقابله با نفوذ سرویس‌های اطلاعاتی و دولت‌ها یا نهادهای بیگانه» که دولت هم با آن مخالفت کرده است، خانه سینما در بخش‌هایی از بیانیه‌ای که منتشر کرده با اشاره به این طرح که ۲۵ مرداد ماه در مجلس کلیات‌ آن مصوب شده، از نگرانی اصحاب فرهنگ و هنر به ویژه سینما درباره کلیات مصوب شده این طرح ابراز نگرانی کرده است.

در ادامه این بیانیه به آمارهایی در حوزه اقتصادی، اجتماعی که جامعه با آن دست به گریبان است، اشاره شده است.

در بخش دیگری از بیانیه خانه سینما به ماده‌ای از این طرح اشاره شده و آمده است:«در ماده‌ای از این طرح ناسنجیده توصیف شده آثاری را که «چهره سیاه از ایران» ارائه دهند، مشمول مجازات می‌داند. با این حال، هیچ تعریف شفاف و حقوقی مشخصی از واژه کشدار «سیاه‌نمایی» ارائه نشده است. این ابهام، تشخیص مصداق را به سلیقه‌ی نهادهای نظارتی واگذار می‌کند و هر اثر نقادانه یا واقع‌گرای اجتماعی را در معرض اتهام قرار می‌دهد. تجارب پیشین به خوبی آشکار می‌کند و نشان داده که مفهوم «سیاه‌نمایی» در ایران به‌راحتی به هر نقد اجتماعی یا نمایش آسیب‌های جامعه تعمیم داده می‌شود.»
در بخش دیگری با اشاره به این طرح آمده است: «با تهدید به مجازات‌های سنگین، عملاً هنرمندان را از پرداختن به موضوعات اجتماعی، تاریخی یا سیاسی بازداشته، سینما و هنر را از کارکرد اصلی خود یعنی نقد، آگاهی‌بخشی و بازنمایی واقعیت‌های جامعه تهی می‌کند. هنر همواره آینه‌ی تمام‌نما از جامعه بوده؛ محدود کردن آن به تصویرگری صرفاً آرمانگرایانه، گسست نهاد هنر از زیست‌جهان مردم را رقم می‌زند.»

در بخش‌های پایانی بیانیه خانه سینما با اشاره به «اصل بیست و چهارم قانون اساسی» آمده است که «این اصل نشر افکار را آزاد می‌داند و تنها محدودیت آن را «مخالف با موازین اسلامی» یا «مضر به حقوق عمومی» می‌داند. عنوان مبهم و کشدار «سیاه‌نمایی» را به‌سختی می‌توان در این چارچوب تعریف کرد. افزون بر این، محرومیت مادام‌العمر، با اصل کرامت انسانی و حق اشتغال که در اصول متعدد قانون اساسی بدان اشاره شده، در تعارض آشکار است.»

در پایان با تاکید بر اینکه این طرح «نه تنها گامی در جهت حل مسائل (بخصوص امنیتی) و بحران های فرهنگی کشور نیست، بلکه با رویکردی با جرم انگاری بدیهی‌ترین ارتباطات …

به گزارش گروه فرهنگ و هنر برنا به نقل از روابط عمومی خانه سینما، متن بیانیه به شرح زیر است:

مجلس شورای اسلامی در ۲۵ مرداد ۱۴۰۵، کلیات طرح «مقابله با نفوذ سرویس‌های اطلاعاتی و دولت‌ها یا نهاد‌های بیگانه در کشور» را با ۱۸۳ رأی موافق به تصویب رساند. دربخش‌هایی از این مصوبه مجموعه‌ی فعالیت‌های فرهنگی و هنری از جمله تولید فیلم، سریال، مستند، تئاتر، موسیقی و کتاب را هدف قرار داده و موجبات نگرانی عمیق اصحاب فرهنگ و هنر به ویژه سینما شده است.

در شرایطی که گزارش‌های اقتصادی رسانه‌ای از رشد ۶۸.۹ درصدی تورم در همین پنج ماهه سال ۱۴۰۵ حکایت دارد، و در روزگاری که بر اساس آمار رسمی، ۵۷ درصد از ایرانیان دچار درجاتی از سوءتغذیه هستند و ۲۲ تا ۵۰ درصد جمعیت زیر خط فقر زندگی می‌کنند. 

به‌سختی می‌توان به اولویت‌هایی از این دست پرداخت، مگر آنکه به صداقتِ تدوین‌گران و اشرافِ تصویب‌کنندگان بر معیشتِ مردم، تردیدی جدی روا داریم.

در ماده‌ای از این طرح ناسنجیده، آثاری را که «چهره سیاه از ایران» ارائه دهند، مشمول مجازات می‌داند. با این حال، هیچ تعریف شفاف و حقوقی مشخصی از واژه کشدار «سیاه‌نمایی» ارائه نشده است. این ابهام، تشخیص مصداق را به سلیقه‌ی نهاد‌های نظارتی واگذار می‌کند و هر اثر نقادانه یا واقع‌گرای اجتماعی را در معرض اتهام قرار می‌دهد. تجارب پیشین به خوبی آشکار می‌کند و نشان داده که مفهوم «سیاه‌نمایی» در ایران به‌راحتی به هر نقد اجتماعی یا نمایش آسیب‌های جامعه تعمیم داده می‌شود.

مصوبه با تهدید به مجازات‌های سنگین، عملاً هنرمندان را از پرداختن به موضوعات اجتماعی، تاریخی یا سیاسی بازداشته، سینما و هنر را از کارکرد اصلی خود یعنی نقد، آگاهی‌بخشی و بازنمایی واقعیت‌های جامعه تهی می‌کند. هنر همواره آینه‌ی تمام‌نما از جامعه بوده؛ محدود کردن آن به تصویرگری صرفاً آرمانگرایانه، گسست نهاد هنر از زیست‌جهان مردم را رقم می‌زند.

اصل بیست و چهارم قانون اساسی، نشر افکار را آزاد می‌داند و تنها محدودیت آن را «مخالف با موازین اسلامی» یا «مضر به حقوق عمومی» می‌داند. عنوان مبهم و کشدار «سیاه‌نمایی» را به‌سختی می‌توان در این چارچوب تعریف کرد. افزون بر این، محرومیت مادام‌العمر، با اصل کرامت انسانی و حق اشتغال که در اصول متعدد قانون اساسی …

به گزارش ایسنا، بر اساس آماری که مرکز تحلیل اجتماعی مرکز رشد دانشگاه امام صادق(ع) از نتایج نظرسنجی تیرماه ۱۴۰۵ درباره میزان مخاطب تلویزیون و شبکه نمایش خانگی منتشر کرد، نکات قابل توجهی درباره الگوی مصرف رسانه‌ای ایرانیان دیده می‌شود. مهم‌ترین نتیجه این آمار، تداوم برتری سریال‌های تکراری بر تولیدات جدید تلویزیون است که هر پنج عنوان نخست فهرست سریال‌های پربیننده را در اختیار آثار بازپخشی شبکه آی‌فیلم قرار داده است.

سریال‌های جدید غایب‌اند

مطابق نتایج نظرسنجی متا، در صدر این جدول، سریال «دلدادگان» با ۲۸.۵ درصد مخاطب قرار دارد و «گیل‌دخت» با ۲۶ درصد، «مختارنامه» با ۲۵ درصد، «زمانه» با ۲۲ درصد و «تانک‌خورها» با ۱۴ درصد در رتبه‌های بعدی ایستاده‌اند. به این ترتیب، نه تنها هیچ‌یک از سریال‌های جدید تلویزیون به جمع پنج اثر پربیننده راه نیافته‌اند، بلکه حتی سریال‌های بازپخش‌شده از شبکه تماشا نیز در این فهرست غایب‌اند و این فهرست در انحصار شبکه آی‌فیلم قرار دارد.

نکته مهم‌تر این است که هر پنج سریال از باکس‌های شبانگاهی پربیننده آی‌فیلم به این فهرست راه یافته‌اند. «دلدادگان» در باکس ساعت ۲۱، «گیل‌دخت» و «مختارنامه» در باکس ۲۳، «زمانه» در باکس ۲۰ و «تانک‌خورها» در باکس ۲۲.

این اتفاق نشان می‌دهد مخاطب تلویزیون همچنان سریال تماشا می‌کند اما در انتخاب خود به سمت شبکه آی‌فیلم می‌رود که طی سال‌های اخیر با چینش مناسب آثار، عادت تماشای شبانه سریال را در مخاطبانش حفظ کند.

این باکس‌های پرمخاطب از طرفی به وسیله محصولات پربیننده سال‌های گذشته نظیر «دلدادگان» و «مختارنامه» ایجاد شده‌اند و از طرف دیگر ظرفیت مناسبی برای بازمعرفی سریال‌های قابل قبولی مانند «تانک‌خورها» دارند و می‌توانند این تولیدات جدیدتر را به مخاطب خود برسانند.

در تیرماه ۱۴۰۵، شبکه یک مجموعه «سرخدار» و شبکه دو …

به گزارش آفتاب نیوز،

او نه تنها یک بازیگر محبوب، بلکه زنی بود که سال‌ها در تلاش برای بازپس‌گیری روایت زندگی خود از چنگال کلیشه‌های هالیوودی و آسیب‌های عمیق روانی بود.

 کودکی در کانون توجه؛ بار سنگین شهرت

پنتی‌یر از همان سال‌های آغازین کودکی، زمانی که در آگهی‌های تبلیغاتی ظاهر می‌شد، با دنیای سرگرمی پیوند خورد. نقش‌آفرینی او در ۱۱سالگی در فیلم «تایتان‌ها را به خاطر بسپار» نویدبخش ظهور استعدادی درخشان بود. اما برای پنتی‌یر، این درخشش هزینه‌ای داشت. او در بزرگسالی با صراحت از فشار هالیوود بر کودکان بازیگر سخن گفت. روایت‌های او از آن سال‌ها، به‌ویژه اختلاف نظر مادرش با عوامل فیلم «اتاق ترس» که منجر به کنار گذاشته شدن او از پروژه‌ای بزرگ شد، نشان می‌دهد که چگونه مدیریت زندگی حرفه‌ای او از همان ابتدا در مسیری قرار گرفت که کنترلش از دستان خودش خارج بود.

با این حال، نقش «کلر بنت» در سریال قهرمانان او را به یک پدیده جهانی تبدیل کرد. در این دوران، او نماد دختری بود که قدرت‌های خارق‌العاده داشت، اما در زندگی واقعی، پنتی‌یر بیش از هر زمان دیگری در برابر فشار‌های سیستماتیک این صنعت آسیب‌پذیر بود.

نبرد خاموش با افسردگی و اعتیاد

دهه ۲۰ زندگی پنتی‌یر، دورانی بود که با موفقیت‌های حرفه‌ای در «نشویل» همراه شد، اما در پشت صحنه، او با چالشی سخت‌تر دست‌وپنج نرم می‌کرد. تولد دخترش «کایا» در سال ۲۰۱۴، دریچه‌ای به سوی افسردگی پس از زایمان گشود که زندگی او را زیرورو کرد. در فرهنگی که از بازیگران زن انتظار دارد همیشه «بی‌نقص» و «شاد» باشند، پنتی‌یر مجبور بود این درد عمیق را پشت نقابِ شخصیت «جولیت بارنز» پنهان کند.

او بعد‌ها در مصاحبه‌های متعدد از آن دوران به‌عنوان زمانی یاد کرد که احساس می‌کرد خودش را گم کرده است. اعتیاد به مواد مخدر و الکل، واکنشی بود به دردی که صدایی نداشت؛ تلاشی برای بی‌حس کردنِ فشاری که میان مسئولیت‌های مادرانه، انتظارات حرفه‌ای و سلامت روانِ در حال فروپاشی‌اش قرار گرفته بود.

 حضانت؛ تصمیمی که تا پایان او را دنبال کرد

یکی از دردناک‌ترین فصول زندگی او، رابطه با ولادیمیر کلیچکو، بوکسور مشهور سنگین‌وزن، و جدایی‌شان در سال ۲۰۱۸ بود. در اوج درگیری‌های پنتی‌یر با …