انتشار تصویر جنجالی از موشک عماد در روز وداع با رهبر شهید/ منظور این پیام چیست؟+ عکس

ناوهواپیمابر آمریکایی روبرو چابهار قرار دارد  و در برد موشک های ایرانی.

منابع محلی از شنیده شدن صدای شلیک موشک در تنگه هرمز خبر می‌دهند.

بر اساس این گزارش‌ها، دو انفجار بزرگ در تنگه هرمز به وقوع پیوسته است.

این منابع مدعی شده‌اند که انفجارها ناشی از شلیک موشک‌های ضدکشتی از سوی ایران به سمت کشتی‌هایی بوده که مقررات را نقض می‌کردند.

جزئیات بیشتری درباره این حادثه منتشر نشده است.

دفتر ریاست جمهوری کره جنوبی در بیانیه‌ای اعلام کرد، پس از شلیک موشک‌های کره شمالی از منطقه پیونگ یانگ به سمت دریا در شرق شبه جزیره کره، یک جلسه امنیتی اضطراری با حضور مقامات وزارت دفاع و مقامات نظامی تشکیل داد.

رویترز به نقل از این بیانیه اعلام کرد: "پرتاب موشک بالستیک اقدامی جدی است که قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل را نقض می‌کند." و از کره شمالی خواسته شده است که فوراً چنین اقداماتی را متوقف کند.

این دفتر اعلام کرد که مقامات، وضعیت واکنش کره جنوبی را بررسی کردند، پیامدهای امنیتی این پرتاب‌ها را ارزیابی کردند و در مورد اقدامات لازم بحث کردند.

ستاد مشترک کره جنوبی اعلام کرد که موشک‌ها حدود ۳۰۰ کیلومتر (۱۸۶ مایل) به سمت دریا پرواز کردند.

دولت و گارد ساحلی ژاپن همچنین اعلام کردند که به نظر می‌رسد کره شمالی یک موشک بالستیک به سمت دریا شلیک کرده است.

گارد ساحلی ژاپن اعلام کرد که این پرتابه قبلاً سقوط کرده است. به گزارش NHK، به نظر می‌رسد که این موشک در خارج از منطقه اقتصادی انحصاری ژاپن در دریا فرود آمده است.

این پرتاب در حالی انجام می‌شود که رزمایش‌های نظامی کره جنوبی و ایالات متحده روز جمعه پس از آنکه دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، دستور کاهش قابل توجه مشارکت ایالات متحده را صادر کرد و گفت که می‌خواهد دیپلماسی با کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی را احیا کند، کوتاه و پایان یافت.

یانگ مو-جین، استاد دانشگاه مطالعات کره شمالی در سئول، گفت که به نظر می‌رسد این پرتاب با هدف تأکید بر این نکته انجام شده است که هشدار کیم یو جونگ یک روز قبل "صرفاً لفاظی" نبوده است. وی گفت که این پرتاب احتمالاً اهداف متعددی داشته است، از جمله نشان دادن مخالفت با رزمایش‌های نظامی کره جنوبی و ایالات متحده، ابراز نارضایتی از بحث‌های اخیر در مورد زرادخانه هسته‌ای کره شمالی و هشدار به قدرت‌های خارجی در مورد گمانه‌زنی در مورد امور امنیتی پیونگ یانگ.

یانگ گفت: «این پیامی است که در مورد امنیت کره شمالی اهمیت دارد و کره شمالی باید در مورد آن تصمیم بگیرد.» وی افزود که این پرتاب همچنین می‌تواند برای آزمایش سیستم‌های موشکی بهبود یافته استفاده شده باشد.

وانگ یی، وزیر امور خارجه چین، که این هفته به سئول سفر کرده بود، از کره جنوبی خواست که بین پکن و واشنگتن جانبداری نکند و گفت که ایالات متحده باید سیاست «خصومت‌آمیز» خود را نسبت به کره شمالی کنار بگذارد تا تنش‌ها در شبه جزیره کره کاهش یابد. 

ترامپ در توجیه تصمیم خود به آنچه رابطه خوبش با «کیم جونگ اون» رهبر کره شمالی خواند و همچنین خودداری کره جنوبی از حمایت از او در جنگ ایران اشاره کرده بود.

پرتاب های جدید کره شمالی در حالی انجام شده است که کاهش رزمایش‌های آمریکا و کره جنوبی ظاهراً با هدف فراهم کردن زمینه‌ای برای ازسرگیری دیپلماسی با پیونگ‌یانگ صورت گرفته بود، اما کره شمالی تأکید کرده است که کوچک‌تر شدن یا کوتاه‌تر شدن این رزمایش‌ها، ارزیابی این کشور از ماهیت آنها را تغییر نمی‌دهد.

ویژه نامه‌ها

گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم-زینب امیدی: امشب تهران، بوی نجف می‌دهد. بوی چای موکب‌ها،‌ بوی اسپند، بوی پرچم‌های خیس از اشک و بوی دلتنگی مردمی که آمده‌اند آخرین مسیر عاشقی‌شان را در کنار آقایشان قدم بزنند. شاید سال‌ها بعد، وقتی از این دو روز سخن بگویند، کسی از تعداد این موکب‌ها چیزی یادش نماند،‌ اما همه به خاطر خواهند سپرد که مردمی بودند که برای بدرقه رهبرشان، اربعین را یک ماه زودتر به تهران آوردند.

اربعین برای ما ایرانی‌ها یعنی عشق یعنی حسین، یعنی دلدادگی در مسیر دلدار، یعنی طریقی که رسم عاشقی در آن، بلدی می‌خواهد. و القصه ما ایرانی‌ها این رسم را خوب بلدیم. آن‌قدر خوب که برای بدرقه آقایمان از مصلی، اربعین دیگری را رقم بزنیم.

گویی دیوارهای مصلی، گنجایش این حجم از عشق مردم به رهبرشان را ندارد. انگار این عشق، از دیوارهای شبستان سرریز کرده، به خیابان‌های اطراف رسیده و مثل رودی که خودش را به دریا می‌رساند، در شهر جاری شده است. صدای اذان که از گلدسته‌های مصلی بلند می‌شود، مردم همان‌جا، میان موکب‌ها، نماز را اقامه می‌کنند. خودشان را آماده می‌کنند برای نماز دیگری. نمازی که باید فردا صبح، بر پیکر عزیز دلشان بخوانند.

.

چند قدم آن‌طرف‌تر، دیگ‌های بزرگ یکی از موکب‌ها بی‌وقفه می‌جوشد. خادمان، با شتاب، غذا آماده می‌کنند. شربت‌های خنک، در دست زائرانی می‌چرخد که پیاده، راهی طولانی را آمده‌اند تا خودشان را به مصلی برسانند. لیوان‌های آب که میان مردم پخش می‌شود، ناخودآگاه، مرا به یاد مسیر مشایه می‌اندازد. به یاد همان صداهای آشنای عراقی‌ها که «آب» تعارف می‌کنند و «هلابیکم یا زوّار الحسین» می‌گویند.

انگار تهران، امروز، به زبان اربعین سخن می‌گوید. برای زائران وداع با رهبر شیعیان جهان، همه چیز یادآور اربعین است. این پیاده آمدن تا رسیدن به دلدار، این سرهای خسته که بر خاک آرام گرفته‌اند، این لباس‌های خاکی، این عطش، این اندوه،‌ این نوحه‌های عربی که از موکب‌ها شنیده می‌شود و این شور حسینی که در رفتار خادمان موج می‌زند. انگار اربعین امام حسین(ع)، سال‌هاست ما را برای چنین روزی آماده کرده است. انگار زیر بیرق حضرت ابوالفضل العباس(ع)، معرفت، وفاداری و تا پای جان ایستادن را آموخته‌ایم برای چنین روزی.

در اربعین کسی از دیگری نمی‌پرسد از کجا آمده‌ای. همه فقط یک نشانی دارند، راهِ دلدار. و امشب، دلدار، در همین نزدیکی است. گاهی چشم‌ها را می‌بندم،‌ اگر صدای ماشین‌ها را از این خیابان بگیری، اگر برج‌های تهران را از قاب حذف کنی، اگر فقط صدای نوحه و قدم‌های مردم بماند بعید نیست خیال کنی در مسیر نجف تا کربلا ایستاده‌ای. شاید فرقش فقط همین باشد آنجا، زائران به شوق دیدار می‌روند و اینجا، مردم، با داغِ آخرین دیدار آمده‌اند. نامیرا | آخرین تقریظ در شبستان مصلی نامیرا| روایت دل‌نوشته‌ها نامیرا | مصلی، به وقت وداع نامیرا | دیدار؛ بدون کارت دعوت

* خرده‌روایت‌هایی از وداع با رهبر شهید، به مناسبت چهلمین روز تشییع و تدفین پیکر مطهر رهبر شهید حضرت آیت‌الله‌العظمی سیدعلی حسینی خامنه‌ای

انتهای پیام/