استاد دانشگاه تهران گفت: «بستن تنگه هرمز در زمان جنگ قابل توجیه بود و حتی اروپا نیز برای بازگشایی آن با آمریکا همراهی نکرد، اما ادامه این سیاست پس از امضای یادداشت تفاهم، از نظر حقوقی و سیاسی توجیهی ندارد و تقریباً همه کشورهای جهان، بهویژه کشورهای منطقه، با آن مخالف هستند.»
او درباره ارزیابی ایران از وضعیت پس از جنگ نیز گفت: «در دور قبلی درگیریها، حملات آمریکا و اسرائیل موجودیت ایران را هدف قرار داده بود و مقاومت ایران باعث شد واشنگتن و تلآویو به اهداف اصلی خود از جمله تغییر یا تضعیف نظام نرسند. در نهایت نیز آمریکا به تفاهمنامهای تن داد که موقعیت ایران را در مذاکرات تقویت کرد.»
برهانی ادامه داد: «بستن تنگه هرمز و حمله به پایگاههای آمریکا در جریان جنگ، در چارچوب دفاع از موجودیت کشور قابل توجیه بود و حتی بسیاری از کشورهای منطقه آن را درک میکردند، اما همین موفقیت باعث شد دستگاه تصمیمگیری ایران تصور کند میتوان همان سیاست را در دوران آتشبس نیز ادامه داد و از آن امتیاز گرفت.»
او درباره تغییر موضع کشورهای منطقه اظهار داشت: «امروز کشورهایی مانند پاکستان، عمان، عراق و قطر که در دور قبلی به ایران نزدیک بودند، از مواضع تهران درباره تنگه هرمز ناراضی به نظر میرسند. این تغییر رویکرد موضوع کماهمیتی نیست.»
این استاد دانشگاه تهران افزود: «بستن تنگه هرمز در زمان جنگ قابل توجیه بود و حتی اروپا نیز برای بازگشایی آن با آمریکا همراهی نکرد، اما ادامه این سیاست پس از امضای یادداشت تفاهم، از نظر حقوقی و سیاسی توجیهی ندارد و تقریباً همه کشورهای جهان، بهویژه کشورهای منطقه، با آن مخالف هستند.»
برهانی درباره یادداشت تفاهم ایران و آمریکا نیز گفت:«از نگاه کشورهای منطقه، این یادداشت تفاهم سندی به سود ایران بود و آنها برای شکلگیری و تثبیت آن تلاش زیادی کردند. ایران باید برای حفظ آن و حل اختلافات از مسیر دیپلماسی، بهویژه با همکاری پاکستان و …
