مردم آمریکا درباره جنگ با ایران چه فکری می‌کنند؟

در حال تکمیل است

اختلاف علنی میان ترامپ و جی‌دی ونس بر سر اینکه اولویت آمریکا در قبال ایران باید مهار قیمت انرژی باشد یا جلوگیری از دستیابی تهران به سلاح هسته‌ای، نشانه‌ای از معادله پیچیده‌ای است که جنگ ایران برای دولت ترامپ و آینده سیاسی جمهوری‌خواهان ایجاد کرده است.

واشنگتن‌پست نوشت: این شکاف نشان می‌دهد که شرایط کنونی برای دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور، و حزب جمهوری‌خواه تا چه اندازه از نظر سیاسی دشوار و حساس است.

به نظر می‌رسد رئیس‌جمهور دونالد ترامپ و معاون او، جی‌دی ونس، درباره ایران هم‌نظر نیستند. ونس هفته گذشته در گفت‌وگو با فاکس نیوز گفت نخستین اولویت دولت آمریکا در قبال ایران، پایین نگه داشتن قیمت بنزین و گاز برای آمریکایی‌هاست و پس از آن، جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای قرار دارد.

ونس در برنامه «ویل کین شو» گفت: «هدف شماره یک این است که نفت و گاز برای آمریکایی‌ها در سراسر کشور ارزان بماند و بعد، طبیعتا، هدف شماره ۲ این است که مطمئن شویم ایران هرگز به سلاح هسته‌ای دست پیدا نمی‌کند.» اما به نظر می‌رسد ترامپ با این ترتیب موافق نیست و در شبکه اجتماعی تروث سوشال، به شکلی غیرمستقیم از معاون خود انتقاد کرد.

ترامپ روز دوشنبه نوشت: «هدف شماره یک، و همیشه هم همین خواهد بود، این است که ایران به هیچ شکل، در هیچ شرایطی و تحت هیچ عنوانی نتواند سلاح هسته‌ای داشته باشد.» او در پایان افزود: «از توجه شما به این موضوع متشکرم!» این اختلاف نشان می‌دهد که شرایط کنونی از نظر سیاسی برای ترامپ، ونس و حزب جمهوری‌خواه تا چه اندازه پیچیده است.

نظرسنجی‌ها نشان می‌دهند اقتصاد و قیمت‌ها، از جمله قیمت بنزین، مهمترین مسائل مورد توجه رای‌دهندگان پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای امسال هستند. قیمت بنزین همچنان بالاست. پاتریک دی‌هان، رئیس بخش تحلیل نفت در شرکت گس‌باددی، روز دوشنبه گزارش داد که میانگین قیمت هر گالن بنزین در آمریکا طی هفته گذشته نزدیک به ۸ سنت افزایش یافته و «برای سومین بار در سال جاری از مرز ۴ دلار در هر گالن عبور کرده و به ۴.۰۲ دلار رسیده است». قیمت هر گالن گازوئیل، که نقش مهمی در هزینه‌های حمل‌ونقل دارد، نیز در همین مدت ۱۴.۳ سنت افزایش یافته و به ۵.۴۲ دلار رسیده است.

این وضعیت بر کارزارهای انتخاباتی جمهوری‌خواهان در سراسر کشور فشار وارد می‌کند، چرا که رای‌دهندگان معمولا حزب حاکم را مسئول افزایش قیمت‌ها می‌دانند. جمهوری‌خواهانی که طی ماه گذشته با آنها صحبت کرده‌ام، به شکل فزاینده‌ای نگران شده‌اند که حزب به نقطه خطرناکی نزدیک شود؛ نقطه‌ای که در آن نگرانی رای‌دهندگان درباره قیمت بنزین آن‌قدر در ذهن آنها تثبیت شده باشد که حتی با کاهش قیمت‌ها نیز بعید باشد نظرشان تغییر کند.

از سوی دیگر، نشانه چندانی وجود ندارد که جنگ به پایان خود نزدیک شده باشد. ریچل چیسون روز گذشته گزارش داد که ترامپ «عمان را تهدید به بمباران کرده است؛ کشوری که در حال مذاکره با ایران درباره راه‌حلی برای بازگشایی تنگه هرمز است.» ونس: این ترامپ است که تصمیم می‌گیرد

مقام‌های کاخ سفید هرگونه اختلاف میان ترامپ و ونس بر سر ایران را رد کرده‌اند.

آنا کلی، سخنگوی کاخ سفید، در پاسخ به پرسشی درباره این ۲ اظهارنظر گفت: «هیچ اختلافی وجود ندارد. رئیس‌جمهور ترامپ به‌صراحت گفته است که ایران هرگز نمی‌تواند به سلاح هسته‌ای دست پیدا کند و تمام دولت پشت سر او ایستاده است؛ در حالی که او برای از بین بردن این تهدیدی تلاش می‌کند که سیاستمداران ۴۷ سال درباره آن صحبت کردند، اما هرگز برای مقابله با آن اقدامی انجام ندادند. معاون رئیس‌جمهور ونس نیز در پیشبرد دستورکار رئیس‌جمهور برای حفاظت از سرزمین ما در برابر یک رژیم تروریستی، عملکرد بسیار خوبی دارد.»

از کارولین لیویت، سخنگوی مطبوعاتی کاخ سفید، نیز هفته گذشته درباره این موضوع پرسیده شد که چرا ونس اهداف دولت در ایران را به ترتیب، نخست پایین نگه داشتن قیمت گاز و دوم خلع سلاح هسته‌ای ایران، عنوان کرده است.

لیویت گفت: «هر ۲ هدف برای رئیس‌جمهور به یک اندازه مهم هستند.» این اظهارنظر چند روز پیش از آن مطرح شد که رئیس‌جمهور تنها یک هدف را به‌عنوان اولویت خود اعلام کرد. ونس و کاخ سفید طی هفته‌های گذشته بارها در برابر پرسش‌هایی درباره اختلاف رئیس‌جمهور و معاون او بر سر ایران موضع گرفته‌اند.

اوایل ماه جاری [میلادی]، لورا اینگراهام، مجری فاکس نیوز، از ونس پرسید: «آیا در موضوع ایران هیچ اختلاف نظری میان شما و ترامپ وجود دارد؟»

ونس پاسخ داد: «نه. ببینید، رئیس‌جمهور و من، اول از همه، این اوست که تصمیم‌ها را می‌گیرد و همه ما تلاش می‌کنیم این تصمیم‌ها را مطابق خواست رئیس‌جمهور اجرا کنیم. او دستور می‌دهد. ما طبیعتا درباره اینکه دقیقا چه کاری باید انجام دهیم، بحث و گفت‌وگو می‌کنیم. اما وقتی رئیس‌جمهور ایالات متحده تصمیمی می‌گیرد، ما در این دولت برای اجرای آن ماموریت متحد هستیم.» نشانه‌هایی از آغاز اختلافات؟

اما همین پاسخ نشان می‌دهد که اختلاف اخیر ترامپ و ونس فقط به قیمت گاز و ایران محدود نمی‌شود. ونس که سال‌ها از درگیر شدن آمریکا در منازعات خارجی انتقاد کرده، سخت تلاش کرده است تا در جبهه مخالف ترامپ قرار نگیرد. بخشی از این رویکرد شاید به این دلیل باشد که تاریخ نشان می‌دهد یک معاون رئیس‌جمهور با چه سرعتی می‌تواند مورد خشم رئیس خود قرار بگیرد. اما موضوع به آینده حزب جمهوری‌خواه نیز مربوط می‌شود.

ترامپ رئیس‌جمهوری است که در دوره دوم و پایانی خود قرار دارد و، جز مسئله میراث سیاسی‌اش، تا حد زیادی دیگر لازم نیست نگران آینده سیاسی خودش باشد.

اما این مسئله درباره ونس صدق نمی‌کند. ونس که ۴۲ سال دارد، به‌طور گسترده یکی از روشن‌ترین گزینه‌ها برای جانشینی ترامپ در رهبری جریان سیاسی او دانسته می‌شود.

واشنگتن پست اوایل ماه جاری میلادی گزارشی منتشر کرد درباره اینکه ترامپ در جریان گفت‌وگویی درباره انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ به حامیان مالی خود گفته است: «باید جی‌دی را انتخاب کنیم.» مشاوران ترامپ گفته‌اند این اظهارنظر به این معنا نیست که ونس گزینه مورد نظر ترامپ است و رئیس‌جمهور در عین حال رقابت احتمالی میان ونس و مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، را برجسته کرده است.

با این حال، این موضوع یادآور آن است که جاه‌طلبی‌های سیاسی آینده ونس در کانون توجه دولتی قرار دارد که به‌زودی وارد نیمه دوم دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ خواهد شد. این یعنی ونس باید میان وفاداری و حمایت از ترامپ، و پرهیز از گره زدن بیش از حد خود به سیاست‌هایی که ممکن است در آینده برای او دردسرساز شوند، تعادل برقرار کند.

عدنان علامه بامداد امروز (پنجشنبه) در گفت وگو با خبرنگار گروه بین الملل ایرنا، افزود: آمریکا و رژیم صهیونیستی روز ۹ اسفند ۱۴۰۴ تجاوزی مشترک به ایران با اهداف اعلامی ویژه آغاز کردند.

وی اضافه کرد: نابودی توان موشکی ایران، نابودی صنایع دفاعی، پایان دادن به توان دریایی و هوایی، جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای، دفاع از همپیمانان واشنگتن در منطقه و کنترل و تامین امنیت تنگه هرمز از اهداف اولیه و ثانویه این تجاوز بود.

علامه گفت: به رغم وارد شدن آسیب‌هایی به بخش‌های مختلف در ایران، نه تنها آمریکا و رژیم صهیونیستی به هیچ کدام از اهداف خود نرسیدند بلکه وجهه آمریکا در نگاه ملت‌های جهان افول کرد.

وی تصریح کرد: در موضوع موشکی، به رغم آسیب دیدن بخش‌هایی از دارایی‌های موشکی ایران، این کشور تا آخرین روز نبرد به شلیک پرحجم به سوی اهداف دشمن ادامه داد و رئیس جمهوری آمریکا از ادعای نابودی توان موشکی ایران به سطح آسیب زدن به آن، عقب نشینی کرد.

این تحلیلگر لبنانی گفت: هرچند که زیرساخت‌های تولید موشک و پهپاد ایران در این جنگ آسیب دید و مقامات آمریکایی ادعا کردند که بازسازی این زیرساخت‌ها به سال‌ها زمان نیاز دارد اما پس از آن اعتراف کردند که ایران همچنان توان تولید موشک و پهپاد را دارد و آسیب‌ها را در زمانی کوتاه جبران کرده است.

علامه اضافه کرد: در موضوع نابودی توان دریایی ایران نیز شکست آمریکایی‌ها آشکارتر بود به طوری که قایق‌های تندرو، مین‌های دریایی، پهپادها و موشک‌ها به ایران این اجازه را داد که همچنان از تنگه هرمز به عنوان یک کارت راهبردی و برگ برنده استفاده کند.

وی افزود: در موضوع هسته‌ای نیز به رغم تلاش‌های دشمن، سرنوشت ذخایر اورانیوم غنی شده ایران در هاله‌ای از ابهام قرار دارد و تلاش‌های آمریکا و هم پیمانانش برای اطلاع از سرنوشت آن به جایی نرسیده است.

علامه گفت: دفاع از همپیمانان آمریکا در منطقه و مقابله با نفوذ ایران، یکی از مهمترین موضوعاتی بود که بزرگترین شکست را برای آمریکا به ارمغان آورد.

این تحلیلگر لبنانی تصریح کرد: آمریکا در این جنگ نه توانست از خود و نه از همپیمانانش دفاع کند و توان دفاعی آمریکا در منطقه نسبت به پیش از جنگ به شکل بی سابقه‌ای تضعیف شد.

وی بیان کرد: ناتوانی آمریکا در حمایت از کشورهای میزبان پایگاه‌های نظامی خود، این کشورها را با سرخوردگی شدید روبرو کرد.

این تحلیلگر لبنانی افزود: یکی از مهمترین و آشکارترین نشانه‌های این شکست، روی آوردن همپیمانان آمریکا به معاهداتی مانند توافق سه جانبه است.

علامه گفت: اعلام تسلط بر تنگه هرمز به عنوان یک هدف، بزرگترین شکست راهبردی آمریکا را در این جنگ رقم زد.

وی افزود: پس از ۶ ماه تجاوز، واشنگتن به دنبال شکست و ناکامی در موضوع تنگه هرمز، به مذاکره در این زمینه روی آورده است.

علامه تصریح کرد: رئیس جمهوری آمریکا پس از شکست در جنگ و ناتوانی در دستیابی به اهداف خود از طریق نظامی، به التماس روی آورده و از ایران خواسته است که تسلیم شود.

وی گفت: نتیجه جنگ از طریق شمارش، زیرساخت‌های تخریب شده، شمار حملات هوایی و شمار سورتی‌های پرواز محاسبه نمی‌شود بلکه به میزان دستیابی به اهداف مرتبط است.

این کارشناس سیاسی بیان کرد: آنچه شکست آمریکا و رژیم صهیونیستی را در این جنگ پررنگ تر می‌کند بازگشت به سیاست تحریم و فشار اقتصادی پس از راه اندازی یک جنگ پرهزینه است.

علامه افزود: باید گفت که ترامپ به رغم دستیابی به نتایج تاکتیکی محدود در جنگ، از نظر راهبردی این جنگ را به خاطر محقق نشدن هیچ کدام از اهداف اعلامی، باخت.

وی اضافه کرد: از این پس نیز اگر نبردی باشد و یا جنگ ادامه یابد، تنها هدف آن حفظ آبروی باقی مانده آمریکا و فراهم کردن مقدمات خروج فراگیر ایالات متحده از منطقه است.